4- نمادهای یونیکد و پشتیبانی از طرح بندی ویژه

Proof General وراثت پشتیبانی از نمایش فونت های یونیکد (و سایر) از برنامه اصلی EMACS پشتیبانی می کند. اگر خوش شانس باشید ، سیستم شما قادر به استفاده از قلم است که مجموعه ای غنی از نمادهای ریاضی را فراهم می کند. برای ذخیره سازی نمادها به طور مستقیم در پرونده ها ، باید از کدگذاری خاص استفاده کنید ، به عنوان مثال UTF-8. نسخه های جدید EMACS می توانند بسیاری از سیستم های کدگذاری مختلف را اداره کنند و سعی می کنند به طور خودکار یک مورد مناسب را تشخیص دهند. برای اطلاعات بیشتر با مستندات EMACS مشورت کنید. البته ، ضرب المثلی که شما استفاده می کنید باید همان رمزگذاری ها و معانی نماد را درک کند.

از طرف دیگر ، می توانید از حالت توکن های Unicode ارائه شده در Proof General استفاده کنید تا نمادهای ریاضی را به جای توالی شخصیت های دیگر (معمولاً ASCII ساده) نمایش دهید. این می تواند سازگاری ، قابلیت حمل و انعطاف پذیری بهتری را فراهم کند. حتی اگر از کاراکترهای یونیکد واقعی به عنوان ورودی پروو استفاده کنید ، حالت توکن های Unicode می تواند امکانات مفیدی را برای ورود به سیستم های ورودی و ارائه طرح ویژه فراهم کند.

4. 1 منوی ریاضی

حالت جزئی منوی Maths (اقتباس از منو توسط Dave Love) به سادگی برای درج نمادهای ریاضی مشترک ، ریاضیات منو را به منوبار اصلی اضافه می کند. می توانید آن را از طریق منو فعال یا غیرفعال کنید

(اثبات-منو-توگگل). این که آیا نمادها به خوبی نمایش داده می شوند ، منوها به قلم مورد استفاده برای نمایش منوها بستگی دارد (که به نسخه EMACS ، جعبه ابزار و پلتفرم بستگی دارد). به طور معمول ، نمادهای وارد شده در متن شخصیت های یونیکد خواهند بود که با استفاده از رمزگذاری انتخاب شده توسط مکانیسم های استاندارد EMACS در پرونده ذخیره می شوند.

4. 2 حالت توکن های یونیکد

حالت جزئی Unicode Tokens به ویژه برای اثبات عمومی نوشته شده است (با تشکر از استفان مونیر برای ارائه الهام و نقطه شروع). هنگامی که متن اساسی پرونده و بافر در واقع حاوی چیز دیگری است ، به طور معمول ، متن ساده ASCII ، از نمایش نمادها پشتیبانی می کند. سازگاری به عقب با حالت X-Symbol قدیمی تر فراهم می کند.

نشانه های Unicode با استفاده از منو قابل فعال یا غیرفعال هستند:

این حالت اجازه می دهد تا نشانه های ASCII (به عنوان مثال ، توالی کاراکترهای ساده ASCII) به عنوان ترکیبات شخصیت یونیکد ، شاید با خصوصیات متن اضافی نمایش داده شود. خصوصیات متن اضافی به استفاده از نشانه ها اجازه می دهد تا باعث ایجاد تغییرات قلم (جسورانه ، ایتالیایی) ، تغییر اندازه متن و اسکریپت/اسکریپت فوق العاده شود.

به عنوان مثال ، توالی ASCII / یا می تواند به عنوان یک نماد پیوندی نمایش داده شود. دنباله x __ y ممکن است برای نمایش y به عنوان اشتراک نوشته شود. این اجازه می دهد تا یک پرونده در رمزگذاری کاملاً قابل حمل ASCII ذخیره شود ، اما با نمادهای واقعی و طرح جذاب ویرایش و ویرایش می شود. البته ، دستیار اثبات باید در هر مورد نشانه های اساسی را درک کند.

از نظر فنی ، این مکانیسم مبتنی بر تسهیلات قفل قلم Emacs است ، با استفاده از ویژگی Text Text برای نمایش نشانه های دنباله کاراکتر ASCII به عنوان چیز دیگری. این بدان معنی است که متن بافر اساسی تغییر نمی کند. این یک مزیت مهم در برابر نماد X قدیمی تر (و نسخه آزمایشی نشانه های یونیکد در صفحه 3. 7. 1) است که خطر آزار دهنده ذخیره متن بافر شما را در قالب فاسد داشت. این هرگز با حالت جدید نمی تواند اتفاق بیفتد.

هنگامی که حالت Unicode Tokens فعال شد ، منوی ریاضی به طور خودکار اصلاح می شود تا نسخه های توکن شده از کاراکترهای Unicode را وارد کند (هر زمان که نقشه برداری معکوس پیدا شود). این بدان معنی است که شما هنوز هم می توانید از منوی ریاضی برای ورود راحت به نمادهای خود استفاده کنید. می توانید به راحتی الزامات کلید سفارشی را برای نمادهای خاصی که باید اغلب وارد کنید اضافه کنید (به بخش اضافه کردن کلید های خود برای مثال مراجعه کنید).

حالت توکن های Unicode همچنین به توالی های کوتاه شخصیت های معمولی اجازه می دهد تا به سرعت توکن ها را تایپ کنند (به طور مشابه با تسهیلات ارائه شده توسط X-Symbol). اینها ، همراه با تنظیمات توکن ، بر اساس هر برنامه ای پیکربندی می شوند.

4. 3 پیکربندی نمادها و میانبرها

برای ویرایش رشته های مورد استفاده برای نمایش نشانه ها ، یا مجموعه برش های کوتاه ، می توانید پرونده pa-unicode-tokens. el را ویرایش کنید ، یا متغیرهای اصلی موجود در آن را سفارشی کنید ، به عنوان مثال pa-token-name-ast و pa-میانبر-نگر.

به عنوان مثال ، برای ایزابل

رابط مربوط به نشانه ها ، و

رابط میانبرها.

در صورت امکان ، بهتر است از روش ریز و درشت تر برای انجام این کار استفاده کنید ، که جداول جداگانه ای را که ترکیب شده اند برای تشکیل لیست بزرگ نشانه ها ویرایش می کنند. این از طریق منوها ، به عنوان مثال ، در ایزابل ، استفاده می شود

برای سفارشی کردن نمادهای مورد استفاده برای لیست نماد "گسترش یافته" (غیر استاندارد).

4. 4 طرح بندی ویژه

حالت Unicode Tokens از هر دو نماد نماد استفاده شده برای نمایش توالی های شخصیت به روش های مختلف و کنترل توکن های مورد استفاده برای کنترل طرح متن به روش های مختلف ، مانند متن ، زیرنویس ، بزرگ ، کوچک ، جسورانه ، ایتالیایی و غیره پشتیبانی می کند (اندازهو طرح موقعیت با استفاده از ویژگی متن نمایش Emacs) مدیریت می شود)

و همچنین نمایش توالی توکن به عنوان نمادهای خاص ، خود نشانه های نماد می توانند گزینه های طرح را نیز تعریف کنند. به عنوان مثال ممکن است یک نشانه را برای نمایش یک گلیف بزرگ به علاوه در دایره تعریف کنید. اگر سفارشی سازی ذکر شده در بخش بالا را امتحان کنید ، گزینه های موجود در هنگام تعریف نمادها را مشاهده خواهید کرد.

این گزینه ها طرح های طرح بندی ثابت هستند که همچنین باعث می شود نشانه های طرح بندی برای پیش بینی ها پیکربندی شوند. امکانات چیدمان شامل مواردی است که در جدول زیر نشان داده شده است. دو روش برای پیکربندی نشانه های کنترل برای طرح وجود دارد: کنترل شخصیت ها و کنترل منطقه. کنترل های کاراکتر برای "شخصیت" بعدی اعمال می شود ، اگرچه این یک مفهوم خاص با رشد است و در واقع ممکن است به معنای کلمه یا شناسه بعدی باشد. یک مثال ممکن است در حال نوشتن Boldchar X برای ساختن یک جسورانه X باشد. به طور مشابه ، کنترل های منطقه برای یک منطقه ترسیم شده از متن اعمال می شود ، به عنوان مثال ، نوشتن شروع کار جسورانه می تواند باعث ایجاد متن محصور شود که این جسورانه در یک قلم جسورانه نمایش داده می شود.

نشانه های کنترل که پیکربندی شده اند ، منوی توکن ها را جمع می کنند ، بنابراین ، به عنوان مثال ، ممکن است شما بتوانید منطقه ای از متن را انتخاب کرده و سپس از منو مورد استفاده کنید:

برای ایجاد نشانه های منطقه جسورانه در اطراف متن انتخاب شده ، که باید باعث شود که ارائه بافر متن را با فرمت جسورانه (مخفی کردن نشانه ها) نشان دهد.

در اینجا جدول کنترل های طرح موجود است. آنچه شما در واقع می توانید استفاده کنید بستگی به پیکربندی برای ضرب المثل زیرین دارد.

متن را پایین بیاورید (زیرنویس)

متن را بالا ببرید (نسخه فوق)

متن را در وزن جسورانه قلم فعلی قرار دهید

متن را در نوع ایتالیایی قلم فعلی قرار دهید

متن را در اندازه بزرگتر از قلم فعلی قرار دهید

متن را در اندازه کوچکتر از قلم فعلی قرار دهید

متن را زیر خط

متن را اضافه کنید

متن را با یک قلم "اسکریپت" نمایش دهید

متن را با قلم "Fraktur" نمایش دهید

متن را با قلم سری نمایش دهید

متن را در یک قلم sans serif نمایش دهید

متن را در چهره کلمه کلیدی نمایش دهید (Font-Lock-Keyword-Face)

متن را در چهره نام عملکرد نمایش دهید (Font-Lock-Function-Name-Face)

نمایش متن در نوع نام (Font-Lock-Type-Face)

متن را در صورت پیش پردازنده نمایش دهید (فونت قفل-پیش پردازنده-چهره)

نمایش متن در چهره مستندات (فونت قفل-doc-face)

متن را در چهره ساخته شده نمایش دهید (Font-Lock-Face-Face)

توجه کنید که فونت ها را می توان به راحتی توسط دستورات منو تنظیم کرد

نمادهای مورد استفاده برای انتخاب چهره های مختلف قفل فونت (برای نشان دادن آنها به لیست M-X-Faces-Faces-Faces مراجعه کنید) به شما امکان می دهد رنگ آمیزی سفارشی متن را برای ورودی و خروجی دستیار اثبات تعریف کنید ، و از مکانیسم های نحوی زمینه ای غنی از پرور استفاده می کنید.

صورت:unicode-tokens-serif-fond

چهره فونت سری (رومی).

صورت:unicode-tokens-sans-face

صورت فونت sans sans.

صورت:unicode-tokens-fraktur-fond

صورت فونت Fraktur.

صورت:unicode-tokens-script-face

چهره فونت اسکریپت.

4. 5 حرکت بین یونیکد و نشانه ها

اگر می خواهید متن را بین برنامه ها به اشتراک بگذارید (به عنوان مثال ، برخی از متن ها را از یک پرونده تئوری ایزابل که به شدت از نمادها استفاده می کند) ارسال کنید ، تبدیل شدن به و از یونیکد با عملیات برش و چسباندن مفید است. توابع برش و چسباندن پیش فرض ، متن زیرین را که حاوی توکن ها (قالب ASCII) است ، کپی می کند. برای کپی و تبدیل یا چسباندن سپس به عقب ، از این دستورات استفاده کنید:

هر دوی اینها لزوماً تقریبی هستند. ارائه بافر ممکن است از کنترل های اضافی (برای طرح فوق العاده/زیرنویس یا فونت های جسورانه و غیره) استفاده کند ، که نمی توانند تبدیل شوند. چسباندن متکی است که بتواند یک نشانه منحصر به فرد نقشه برداری از یک شخصیت واحد یونیکد را شناسایی کند. جدول توکن ممکن است شامل چنین ورودی نباشد ، یا ممکن است مبهم باشد.

دستور:انتهای الگدیت Unicode-Tokens

کپی کردن منطقه بین BEG و پایان. این یک تقریب است ؛این فرضیات در مورد رفتار ترکیبات نماد را ایجاد می کند و اطلاعات طرح را از دست می دهد.

دستور:چسباندن

متن را از کلیپ بورد بچسبانید و در صورت امکان یونیکد را به نشانه ها تبدیل کنید.

اگر از ترکیبی از "واقعی" یونیکد و نشانه های مانند این استفاده می کنید ، ممکن است بخواهید محتوای بافر را بررسی کنید: فرمان Unicode-Tokens-Highlight-Unicode به شما در مدیریت این کمک می کند. در منوی Tokens به عنوان موجود است

راه های جایگزین برای بررسی ، جابجایی نمایش نشانه ها با استفاده است

(ورودی مشابه برای توکن های کنترل نشان می دهد نشانه هایی که برای کنترل طرح استفاده می شوند). یا به سادگی حالت توکن ها را تغییر دهید ، که نشانه های واقعی یونیکد را دست نخورده باقی می گذارد.

متغیر:Unicode-Tokens-Unicode

غیر صفر برای برجسته کردن کاراکترهای یونیکد.

4. 6 یافتن میانبرها و نمادهای توکن های موجود

دو دستور (هر دو در منوی توکن ها) به شما امکان می دهند نشانه ها و میانبرهای موجود را ببینید:

علاوه بر این ، می توانید مجموعه کامل شخصیت Unicode موجود در قلم پیش فرض Emacs را مشاهده کنید ،

(این از لیستی اقتباس از unichars. el نورمن والش استفاده می کند).

توجه داشته باشید که حالت های توکن های یونیکد نمادهای تعریف شده توسط نشانه های نماد را با یک قلم خاص نشان می دهد.

دستور:لیست های UNICODE-TOKENS

بافر همه نشانه ها را نشان دهید.

دستور:لیست شستشوی unicode-tokens

بافر تمام میانبرهای موجود را نشان دهید.

دستور:unicode-tokens-list-unicode-chars

هر شخصیت یونیکد را در یک بافر قرار دهید. به شما امکان می دهیم که کدام شخصیت ها برای نمایشگر تحت اللفظی در قلم EMACS خود در دسترس باشند.

4. 7 انتخاب قلم های مناسب

مجموعه دقیق گلیف های نمادی که در دسترس شما است به روش های پیچیده ای به سیستم عامل شما ، نسخه EMACS ، گزینه های پیکربندی مورد استفاده در هنگام تهیه EMACS ، مجموعه قلم های نصب شده و (حتی) گزینه های خط فرمان که برای شروع Emacs استفاده می شود ، بستگی دارد. بنابراین توصیه های جامع و دقیق در این دفترچه راهنما دشوار است. به طور کلی ، همه چیز با Emacs 23 نسبت به نسخه های قبلی بسیار بهتر کار می کند.

برای بهبود انعطاف پذیری ، حالت Unicode Tokens به شما امکان می دهد فونت دیگری را برای نمایش نمادها از قلم پیش فرض که برای نمایش متن در بافر استفاده می شود ، انتخاب کنید. این قلم است که توسط منو پیکربندی شده است

نام سفارشی آن Unicode-Tokens-Symbol-Font Face است ، اما توجه داشته باشید که فقط از جنبه خانواده فونت صورت استفاده می شود. به همین ترتیب ، فونت های دیگر می توانند برای کنترل خانواده های مختلف قلم (اسکریپت ، Fraktur و غیره) پیکربندی شوند.

برای نمادها ، با استفاده از یک قلم متناسب برای نمایش نمادهایی که دارای گلیف های نمادی زیادی هستند ، نتایج خوبی امکان پذیر است ، به عنوان مثال فونت اصلی فونت Stixgeneral از پروژه Fonts Stix (http://www.stixfonts.org/). در زمان نوشتن می توانید نسخه بتا از این فونت ها را با فرمت TTF از http://olegueret. googlepages.com/stixfonts-ttf بدست آورید. در توزیع های اخیر لینوکس و با ساخت EMACS 23 که از XFT استفاده می کند ، به سادگی این پرونده های TTF را در فهرست . fonts در فهرست خانه خود کپی کنید تا آنها را در دسترس قرار دهید.

قلم دیگری که من دوست دارم Dejavu Sans Mono است. این همه نمادهای استاندارد ایزابل را در بر می گیرد. برخی از نمادها در حال حاضر کامل نیستند. با این حال این قلم یک تلاش منبع باز است تا کاربران بتوانند پیشرفت کنند یا پیشنهاد دهند. به http://dejavu-fonts.org مراجعه کنید.

اگر با Emacs 22 گیر کرده اید ، باید از مکانیسم فونتز استفاده کنید که مجموعه ای از قلم ها را برای استفاده برای نمایش پیکربندی می کند. مجموعه های فونت پیش فرض ممکن است شامل نمادهای کافی نباشد (علائم معمولی: نمادها به عنوان جعبه های خالی نمایش داده می شوند). برای پرداختن به این ، دستور منو

تعدادی از فونت ها را در اندازه های نقطه خاص ، بر اساس چندین قلم گسترده در دسترس ، می سازد. برای کد به PG-fontsets. el مراجعه کنید. پس از اجرای این دستور ، می توانید از فونت های اضافی از منوها برای تغییر قلم ها انتخاب کنید.

برای پیشنهادات بیشتر ، لطفاً (و مشارکت کنید!) را به ویکی اثبات عمومی در http://profeneral. inf. ed. ac. uk/wiki جستجو کنید.

صورت:unicode-tokens-ymmbol-fond

قلم پیش فرض مورد استفاده برای نمادها. فقط: خانواده و: از ویژگی های شیب استفاده می شود.

متغیر:اتیکود-توکن-خانواده-خانواده

این سند در تاریخ 30 نوامبر 2022 با استفاده از Texi2HTML 1. 82 تولید شد.