ماری کوری دانشمند

ماری کوری را به خاطر کشف رادیوم و پولونیوم و کمک بزرگ او در یافتن درمان های سرطان به یاد می آورند. این کار همچنان الهام بخش ماموریت خیریه ما برای کمک به افراد و خانواده هایشان است که با یک بیماری لاعلاج زندگی می کنند، با ارائه مراقبت های تخصصی، حمایت عاطفی و تحقیقات، از زمانی که با هم می گذرانند، بهترین استفاده را ببرند.

آغاز فروتن

او در 7 نوامبر 1867 در ورشو، لهستان، به نام Maria Sk ł odowska به دنیا آمد و کوچکترین فرزند از پنج فرزند معلمان فقیر مدرسه بود.

پس از مرگ مادرش و پدرش دیگر نتوانست از او حمایت کند، او یک فرماندار شد و در زمان خودش مطالعه و مطالعه کرد تا عطش خود را برای دانش سیراب کند. او هرگز این اشتیاق را از دست نداد.

معلم شدن - تنها جایگزینی که به او اجازه می دهد مستقل باشد - هرگز امکان پذیر نبود، زیرا کمبود پول او را از تحصیلات عالی رسمی باز می داشت. با این حال، هنگامی که خواهرش به قصد رفتن به دانشگاه، اقامتگاه خود را در پاریس پیشنهاد داد، او از این فرصت استفاده کرد و در سال 1891 به فرانسه نقل مکان کرد.

او بلافاصله وارد دانشگاه سوربن پاریس شد و در آنجا فیزیک و ریاضیات خواند - او طبیعتاً عشق به موضوعات را از طریق اشتهای سیری ناپذیر خود برای یادگیری کشف کرده بود.

در سال 1894 در پاریس بود که با پیر کوری - دانشمندی که در شهر کار می کرد - ملاقات کرد و یک سال بعد با او ازدواج کرد. همچنین در همین زمان بود که او املای فرانسوی نام خود - Marie را پذیرفت. البته این نسخه از نام اوست که خیریه ما به همراه آسایشگاه های ما، خدمات پرستاری ماری کوری و خدمات کمکی ماری کوری ما استفاده می کند.

کار بر روی رادیواکتیویته و اکتشافات

کوری ها به پژوهشگران دانشکده شیمی و فیزیک پاریس تبدیل شدند و در آنجا کار پیشگامانه خود را در زمینه پرتوهای نامرئی ساطع شده توسط اورانیوم - پدیده جدیدی که اخیراً توسط پروفسور هانری بکرل کشف شده بود، آغاز کردند.

او نشان داده بود که پرتوها قادر به عبور از ماده جامد، مه و فیلم عکاسی هستند و باعث می شوند هوا جریان الکتریکی را هدایت کند.

ماری همچنین متوجه شد که نمونه های یک ماده معدنی به نام Pitchblende ، که حاوی سنگ معدن اورانیوم است ، بسیار رادیواکتیوی تر از اورانیوم عنصر خالص است. کار بیشتر او را متقاعد کرد که خوانش های بسیار بزرگی که او دریافت می کرد ، نمی تواند به تنهایی اورانیوم ایجاد شود - چیز دیگری در Pitchblende وجود داشت. از آنجا که قبلاً هیچ کس آن را پیدا نکرده بود ، فقط می تواند در مقادیر ریز وجود داشته باشد ، و به نظر می رسید بسیار رادیواکتیو است. ماری متقاعد شده بود که یک عنصر شیمیایی جدید پیدا کرده است - سایر دانشمندان در نتایج وی شک داشتند.

پیر و ماری کوری در جستجوی عنصر ناشناخته بودند. آنها نمونه هایی از Pitchblende را جمع می کنند ، آنها را در اسید حل می کنند و با استفاده از تکنیک های استاندارد شیمی تحلیلی زمان ، شروع به جدا کردن عناصر مختلف موجود می کنند. سرانجام ، آنها یک پودر سیاه 330 برابر رادیواکتیو بیشتر از اورانیوم استخراج کردند که آنها را پولونیوم می نامیدند. پولونیوم یک عنصر شیمیایی جدید ، شماره اتمی 84 بود.

هنگامی که Curies بیشتر مورد بررسی قرار گرفت ، دریافتند که مایع باقی مانده پس از استخراج پولونیوم هنوز بسیار رادیواکتیو است. آنها فهمیدند که Pitchblende حاوی یک عنصر جدید دیگر ، بسیار رادیواکتیو تر از پولونیوم است ، اما در مقادیر کمتری نیز وجود دارد.

در سال 1898 ، Curies شواهد محکمی را منتشر کرد که از وجود عنصر جدید - که آنها رادوم می نامند - حمایت می کند ، اما هنوز نمونه ای از آن نداشتند. Pitchblende یک ماده معدنی گران قیمت است ، زیرا حاوی اورانیوم ارزشمند است و ماری به آن احتیاج داشت.

او با یک کارخانه در اتریش در تماس بود که اورانیوم را از Pitchblende برای مصارف صنعتی خارج کرد و چندین تن از محصول زباله بی ارزش را خریداری کرد ، که حتی رادیواکتیوی تر از Pitchblende اصلی بود و بسیار ارزان تر بود. ماری در مورد پردازش PitchBlende برای استخراج مقادیر کوچک رادیوم تنظیم شده است. این شامل کار در مقیاس بسیار بزرگتر از گذشته است ، با دسته های 20 کیلوگرم از مواد معدنی - سنگ زنی ، حل ، فیلتر ، رسوب ، جمع آوری ، بازگرداندن ، تبلور و تبلور مجدد.

این کار سنگین و از نظر جسمی خواستار بود - و خطراتی را درگیر می کرد که Curies از آن قدردانی نمی کرد. در این مدت آنها احساس بیماری و فرسودگی جسمی کردند. امروز می توانیم سلامتی آنها را به علائم اولیه بیماری پرتودرمانی نسبت دهیم. در آن زمان آنها در نادانی از خطرات ، غالباً با دست خام و ملتهب ماندگار بودند زیرا به طور مداوم در حال استفاده از مواد بسیار رادیواکتیو بودند.

در سال 1902 ماری سرانجام رادیوم (به عنوان کلرید رادیوم) جدا شد و وزن اتمی آن را 225. 93 تعیین کرد. سفر به کشف طولانی و دشوار بود.

جایزه نوبل ماری کوری

در سال 1903 ماری و پیر جایزه نوبل فیزیک را به طور مشترک با هنری بکرل به دلیل کار ترکیبی ، هرچند جداگانه ، در رادیوآتیزم دریافت کردند.

در همان سال ، ماری پایان نامه دکترای خود را در فیزیک گذراند.

در سال 1906 زندگی ماری در اثر تراژدی هنگامی که پیر در یک تصادف خیابانی کشته شد پس از اینکه توسط یک اسب و سبد زدم کشته شد ، به اثر فاجعه ای برخورد کرد. با این حال ، روحیه غیرقابل تحمل او کار خود را حفظ کرد و او به عنوان استاد سوربن ، و همچنین سخنرانی را در صندلی خود به عنوان استاد در صندلی خود ادامه داد ، و همچنین در جایی که از آنجا خارج شده بود ، سخنرانی کرد.

عزم و تلاشهای قابل توجه وی منجر به دومین جایزه نوبل در سال 1911 شد ، این بار در شیمی برای ایجاد وسیله ای برای اندازه گیری رادیواکتیویته. چندی نگذشت ، سوربن اولین موسسه رادیوم را با دو آزمایشگاه ساخت. یکی برای مطالعه رادیواکتیویته تحت هدایت ماری کوری و دیگری برای تحقیقات بیولوژیکی در مورد درمان سرطان.

در طول جنگ جهانی اول ، ماری کوری برای توسعه واحدهای کوچک و پرتونگاری موبایل که می تواند برای تشخیص صدمات در نزدیکی نبرد استفاده شود ، تلاش کرد. او به عنوان مدیر خدمات رادیولوژی صلیب سرخ ، وی در پاریس گشت و گذار کرد و خواستار پول ، لوازم و وسایل نقلیه شد که می تواند تبدیل شود.

در اکتبر سال 1914 ، اولین دستگاه های معروف به "Petits Curies" ، آماده بودند و ماری به جلو رفت. او با دخترش ایرنه ، که در سن 17 سالگی بود ، در ایستگاه های پاکسازی Casualty نزدیک به خط مقدم ، مردان زخمی با اشعه ایکس برای یافتن شکستگی ها ، گلوله ها و درختچه ها کار کرد.

فناوری ماری کوری برای "Petits Curies" شبیه به آنچه امروزه در دستگاه فلوروسکوپی در Hampstead Hospice ما استفاده می شود ، است. یک دستگاه پرتونگاری قدرتمند ، به پزشکان این امکان را می دهد تا تصاویر متحرک در بدن را بررسی کنند ، مانند پمپاژ عمل قلب یا حرکت بلع.

پس از جنگ ، ماری کار خود را به عنوان محقق ، معلم و رئیس آزمایشگاه ادامه داد و جوایز و جوایز زیادی دریافت کرد. از جمله آنها جایزه تحقیقاتی الن ریچاردز (1921) ، Grand Prix du Marquis d'Argenteuil (1923) و جایزه کامرون از دانشگاه ادینبورگ (1931) بود. او همچنین دریافت کننده بسیاری از مدرک های افتخاری از دانشگاه های سراسر جهان بود.

چرا ما به نام ماری کوری نامگذاری شده ایم

یک نام موفق در حوزه علوم ، ماری کوری اجازه داد نام وی توسط بیمارستان ماری کوری در شمال لندن استفاده شود. در سال 1930 افتتاح شد و کاملاً توسط زنان برای معالجه بیماران مبتلا به سرطان زن با استفاده از رادیولوژی انجام شد. همچنین دارای امکانات تحقیقاتی بود.

بعد از اینکه بیمارستان ماری کوری در سال 1944 کم و بیش در سال 1944 توسط یک بمب نابود شد ، گروهی از مردم تصمیم گرفتند بیمارستان را به عنوان خیریه تحت نام ماری کوری ، و نه به عنوان بخشی از NHS جدید ، دوباره برقرار کنند. این امر نشانگر آغاز رشد بیمارستان به یک موسسه خیریه برای حمایت از بیماران سرطانی بود.

Hélène Langevin-Joliot با جین کالینز ، مدیر اجرایی سابق ماری کوری.

اکنون ، در قرن 21 ST ، ماری کوری یک موسسه خیریه بزرگ در انگلستان برای افرادی است که با هر بیماری ترمینال زندگی می کنند ، نه فقط سرطان و خانواده های آنها. ما مراقبت ، راهنمایی و پشتیبانی متخصص را ارائه می دهیم تا از زمان ترک آنها بیشترین استفاده را کنند. در سال 2015 ، نوه ماری کوری ، هلین لانژوین-جولیوت ، از Hampstead Hospice ما بازدید کرد و در مورد میراث مادربزرگش صحبت کرد.

ما مفتخریم که این دانشمند بزرگ را به عنوان نام خود داریم.

فیلم هایی درباره ماری کوری دانشمند

شهرت ماری کوری باعث شده است که او در طی سالها موضوع فیلم های بی شماری باشد.

در زیر فقط برخی از دراماتیک های زیادی که در مورد کار و زندگی وی ایجاد شده است. موسسه خیریه ما در تولید هیچ یک از این آثار درگیر نشده است.

رادیواکتیو - 2020

بازیگر زن بریتانیایی Rosamund Pike ماری کوری را در RadioActive ، جدیدترین فیلم درباره فیزیکدان به تصویر می کشد. این امر به حرفه وی در دنیای علمی و روابطی که در طول زندگی خود داشته است ، از جمله با همسرش پیر کوری متمرکز است.

ماری کوری: شجاعت دانش - 2016

اگرچه در لهستان متولد شد ، ماری کوری بخش اعظم زندگی خود را در فرانسه گذراند. در نتیجه ، او چندین بار در سینمای فرانسه به تصویر کشیده شده است. ماری کوری: شجاعت دانش ، یک فیلم فرانسوی به زبان فرانسوی ، در بخش سینمای جهانی معاصر در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو 2016 به نمایش درآمد.

ماری کوری: بیش از آنکه چشم را ملاقات کند - 1997

در این فیلم تلویزیونی 1997 ماری کوری توسط کیت تروتتر بازی می شود. ماری کوری: بیش از آنکه با چشم ملاقات کند ، دو دختر کوچک متوجه زنی می شوند که به نوعی قادر به ورود به ساختمانهای با امنیت بالا در طول WW1 است. آنها بعداً دریافتند که موضوع فتنه آنها کسی نیست جز فیزیکدان مشهور.

مادام کوری - 1943

این فیلم بیوگرافی تنها 10 سال پس از مرگ ماری کوری اکران شد - گواهی بر شناخت ماندگار کار او. مادام کوری از شرح حال ève کوری ، دختر ماری کوری اقتباس شده بود و بر نحوه ملاقات مادر و پدرش هنگام کار با هم تمرکز می کند.

به نقل از ماری کوری

"زندگی برای هیچ یک از ما آسان نیست. اما از این چه چیزی؟ ما باید پشتکار و مهمتر از همه اعتماد به نفس خود داشته باشیم.

"هیچ چیز در زندگی نمی ترسد ؛ فقط باید درک شود."

"من یکی از کسانی هستم که مانند نوبل فکر می کنم ، که بشریت از اکتشافات جدید خوب تر از شر خواهد بود."

"من از جمله کسانی هستم که فکر می کنم علم زیبایی بزرگی دارد. یک دانشمند در آزمایشگاه خود نه تنها یک تکنسین است: او همچنین کودکی است که در مقابل پدیده های طبیعی قرار می گیرد که او را مانند یک افسانه تحت تأثیر قرار می دهد."

"هیچ کس هرگز متوجه آنچه انجام شده است ؛ فقط می توان دید که چه کاری باید انجام شود."

"هیچ ترس از کمال ندارید ؛ هرگز به آن نرسید."

"بشریت همچنین به رؤیاها احتیاج دارد ، که برای آنها توسعه بی علاقه یک شرکت چنان فریبنده است که برای آنها غیرممکن می شود که مراقبت خود را به سود مادی خود اختصاص دهند."

"شما نمی توانید امیدوار باشید که بدون بهبود افراد ، دنیای بهتری بسازید. برای این منظور باید هرکدام از ما برای پیشرفت خود تلاش کنیم ، و در عین حال مسئولیت کلی را برای همه بشریت به اشتراک می گذاریم ، وظیفه خاص ما این است که به کسانی که به آنها کمک می کنیم کمک کنیمفکر کنید ما می توانیم مفیدتر باشیم. "

"به من آموخته شد كه راه پیشرفت نه سریع و نه آسان است."

"در مورد مردم کنجکاو باشید و در مورد ایده ها کنجکاو تر باشید."

مرگ و میراث

در 4 ژوئیه سال 1934 ، در آسایشگاه Sancellemoz در پاسی ، فرانسه در سن 66 سالگی ، ماری کوری درگذشت. علت مرگ وی به عنوان کم خونی هجوم آور آپلاستیک داده شد ، شرایطی که وی پس از سالها قرار گرفتن در معرض تابش از طریق کار خود ایجاد کرد.

او دو دختر به نام های ایرنه (متولد 1898) و حوا (متولد 1904) را ترک کرد.

ایرین نیز مانند مادرش وارد حوزه تحقیقات علمی شد و به همراه همسرش فردریک جولیوت روی هسته اتم کار کرد و با هم جایزه نوبل دریافت کرد و با کشف اشعه مصنوعی اعتبار یافت. ایرنه نیز در سال 1956 در اثر بیماری مربوط به پرتودرمانی-لوسمی-درگذشت.

حوا روزنامه نگار و نویسنده شد. دختر ایرنه ، دکتر هلین لانژوین-جولیوت (متولد 1927) همچنین حرفه ای در فیزیک هسته ای را دنبال کرد و به تحقیقات مرکز ملی تحقیقات علمی در پاریس تبدیل شد.

در سال 1995 ، ماری و پیر کوری در پانتئون - مقبره پاریس که برای کشته شدگان ارجمند فرانسه محفوظ است - به دستور رئیس جمهور فرانسه میترند مجدداً مورد استفاده قرار گرفتند.

ماری کوری اولین زنی بود که به دلیل دستاوردهای خودش در پانتئون مکانی اهدا شد.

زندگی ماری کوری به عنوان یک دانشمند یکی بود که به دلیل توانایی وی در مشاهده ، استنباط و پیش بینی شکوفا شد. او همچنین مسلماً اولین زنی است که چنین سهم مهمی در علم دارد. ماری کوری خیریه مفتخر است که به افتخار او نامگذاری شده است.< Pan> حوا روزنامه نگار و نویسنده شد. دختر ایرنه ، دکتر هلین لانژوین-جولیوت (متولد 1927) همچنین حرفه ای در فیزیک هسته ای را دنبال کرد و به تحقیقات مرکز ملی تحقیقات علمی در پاریس تبدیل شد.