ارزیابی ریسک مشتری: آنچه شما باید بدانید

ارزیابی ریسک مشتری در هنگام سوار شدن به مشتریان جدید یک ضرورت است. این تضمین می کند که افراد پرخطر شناسایی شده و اقدامات مناسب ضد پولشویی (AML) انجام می شود.

اما شرکت ها چه عناصر را باید به عنوان بخشی از ارزیابی ریسک مشتری AML در نظر بگیرند؟و چگونه آنها تعیین می کنند که چه چیزی را در اولویت قرار دهند؟

ارزیابی ریسک مشتری چیست؟

برای درک خطرات پولشویی که هر مشتری به آن توجه می کند ، ارزیابی ریسک مشتری باید تعدادی از عوامل را در نظر بگیرد. این موارد شامل تأیید هویت مشتری ، با توجه به نحوه تعامل با آنها - محصولات و خدماتی که به آنها دسترسی دارند ، نوع معاملات انجام شده و چند بار - و مکان های جغرافیایی که مشتری به آن پیوند دارد - می باشد.

علاوه بر این ، بنگاهها باید با غربالگری نام های مشتری و سود صاحب سود در برابر سازمان ملل و سایر لیست های تحریم های مربوطه ، از تحریم های ملی و بین المللی اطمینان حاصل کنند.

بنگاهها نسبت به مشتریانی که مایل به کار با آنها هستند ، سطح مختلفی از اشتها ریسک خواهند داشت. با این حال ، این مهم است که یک روش ارزیابی ریسک مشتری مداوم اجرا شود ، و معیارهای مربوط به مکانیسم های وزنه برداری در ریسک مشتری و دلیل اصلی این موارد را تعیین می کند.

هدف اصلی ارزیابی ، شناسایی خطراتی است که ممکن است یک شرکت در معرض آن قرار گیرد ، چه در جریان یک رابطه تجاری ، یا برای یک معامله گاه به گاه. هرچه این تعامل پیچیده تر باشد ، باید ارزیابی ریسک مشتری دقیق تر باشد.

با آگاهی خوب ، بنگاهها بهتر می شوند تا سطح صحیح دقت مشتری (CDD) را تعیین کنند. بررسی های مداوم باید تکمیل شود ، به ویژه اگر مشتری شروع به عمل به روشی کند که از مشخصات ریسک خود منحرف شود. کارگروه اقدام مالی (FATF) توصیه می کند که شرکت ها نتوانند سطح مناسب CDD را اعمال کنند ، نباید وارد روابط تجاری شوند یا باید روابط تجاری را فسخ کنند.

چه عواملی باید در ارزیابی ریسک دقیق مشتری در نظر گرفته شود؟

چهار ستون اصلی در ارزیابی ریسک مشتری وجود دارد:

1. ریسک مشتری - نوع مشتری (فردی/شرکت/اعتماد و غیره) و فعالیت ها و رفتار آنها. آیا ساختار مالکیت سودمند مشخص است؟آیا آنها در فعالیت های با ریسک بالاتر نقش دارند؟آیا فعالیت هایی از طریق ساختارهای پیچیده انجام می شود یا حساس به پول نقد هستند و این نشان دهنده افزایش خطر پولشویی است؟آیا آنها در رسانه ها به طور منفی ذکر شده اند یا به افراد در معرض سیاسی (PEP) گره خورده اند؟
2. ریسک جغرافیایی - خطرات خاص مربوط به یک کشور یا مکان ، مانند آسیب پذیری در برابر پولشویی. این ممکن است نه تنها محل اقامت مشتری یا کشور ادغام تجارت ، بلکه کشوری که تجارت اصلی آنها انجام می شود ، یا حوزه های قضایی که در آن پیوندهای شخصی مربوطه دارند ، باشد.
3. محصول ، خدمات و ریسک معاملات - محصولات یا خدماتی که به دلیل ماهیت و ویژگی های آنها خطر بیشتری برای پولشویی دارند. تا چه اندازه ناشناس بودن تشویق می شود؟آیا چندین نفر یا حوزه های قضایی بدون استدلال مشخص درگیر هستند؟ارزش و اندازه معامله چیست - آیا برای این مشتری غیر معمول است؟
4. ریسک کانال تحویل - نحوه تعامل بنگاهها با مشتری یا کانالهای مورد استفاده برای ارائه محصول یا خدمات. این ممکن است بصورت آنلاین ، چهره به چهره یا از طریق عوامل یا واسطه ها باشد-همه سطوح مختلف خطر را ایجاد می کنند. وضعیت نظارتی عوامل یا واسطه ها می تواند بر خطر کلی مشتری تأثیر بگذارد.

در ایالات متحده ، قانون نهایی شبکه اجرای جرایم مالی (FINCEN) (FINCEN) قانون نهایی CDD ، الزامات دقیق مشتری را روشن و تقویت می کند. این مؤسسات مالی قابل اجرا برای ایجاد و حفظ سیاست ها و رویه های کتبی که به گونه ای طراحی شده اند ، نیاز دارد:

• هویت مشتریان را شناسایی و تأیید کنید
• شناسایی و تأیید هویت صاحبان سودمندی شرکتها در حال باز کردن حساب
• ماهیت و هدف روابط مشتری را برای توسعه پروفایل های ریسک مشتری درک کنید
• نظارت مداوم را برای شناسایی و گزارش معاملات مشکوک و بر اساس ریسک برای حفظ و به روزرسانی اطلاعات مشتری انجام دهید

ارزیابی ریسک مشتری AML پویا

ارزیابی مداوم از مشتریان برای کمک به بنگاهها در کاهش خطر پولشویی لازم است ، اما آنچه برای یک مشتری مشکوک است برای دیگری نخواهد بود.

برخی از رفتارهای کلی که ممکن است پرچم قرمز را بالا ببرد ، یا باعث ارزیابی مجدد ارزیابی ریسک مشتری شود عبارتند از:

• چندین بار در یک فضای کوتاه تغییر بانک ها
• تلاش برای پنهان کردن صاحب واقعی تجارت
• درخواست های کوتاه یا سرعت غیرمعمول در معاملات
• مشارکت یک سرمایه گذار شخص ثالث بدون ارتباط با کسب و کار
• مقدار زیادی از بودجه خصوصی از سوی فردی که یک تجارت پول نقد را اداره می کند
• اسناد جعلی یا مشکوک استفاده شده است
• حجم زیادی از معاملات نقدی مغایر با مشخصات مشتری
• معاملات تجاری شامل کشورهایی می شود که خطر پولشویی و/یا تامین مالی تروریسم در آنها زیاد است
• ساختارهای مالکیت بسیار پیچیده
• سطح ناسازگار فعالیت تجاری

شرکت ها باید بازیگران و فعالیت های مشکوک را با دقت بیشتری علامت گذاری کنند. برای انجام این کار، آنها باید اهمیت ارزیابی ریسک پویا را درک کنند و داده ها و فناوری لازم برای این کار را داشته باشند.

طبقه بندی نادرست مشتریان کم خطر به عنوان پرخطر، و جمع آوری اطلاعات KYC نادرست یا نامحسوس، می تواند اثربخشی اقدامات AML را کاهش دهد و ممکن است یک فرآیند کاملاً دستی و پیچیده برای تضمین نتایج مورد نیاز کافی نباشد.

شرکت ها باید ساده سازی معماری مدل های ریسک خود و معرفی تحلیل های آماری را برای تکمیل قضاوت کارشناسان در نظر بگیرند. الگوریتم های یادگیری ماشینی می توانند کیفیت داده ها را بهبود بخشند و به به روزرسانی مداوم پروفایل های مشتری، در حالی که رفتار و عوامل اضافی را در نظر می گیرند، کمک می کنند.

کسب و کار خود را با یک راه حل قوی AML KYC مقیاس دهید

ورود و نظارت بر مشتری را با یک پایگاه داده خطر AML در زمان واقعی و یک راه حل موثر AML KYC انجام دهید.