بازار پول در مقابل بازار سرمایه

خواندن این مقاله یکی از راه های بهتر برای درک است ، یا شاید حتی از هر یک از بازارها درآمد کسب کند. قطعاً یک راه بهتر از "نکات" تلگرام ، "اثبات" توییتر یا "هشدارها" اینستاگرام!

همانطور که از نام آن پیداست ، بازارهای مالی نوعی بازار است که در آن می توانید دارایی هایی مانند اوراق قرضه ، سهام ، ارز و مشتقات را بفروشید و خریداری کنید. آنها با نام های بسیاری ، از جمله "وال استریت" و "بازار سرمایه" می روند ، اما همه آنها به معنای یک چیز هستند. به سادگی توضیح داده شده ، بازارهای مالی به مشاغل و سرمایه گذاران اجازه می دهند تا بودجه خود را برای رشد عملیات خود یا ایجاد درآمد بیشتر جمع کنند. حفظ و توسعه پول دو گزینه برای مدیریت ثروت است. دانستن اینکه کدام دوره را طی کنید دشوار است. گزارش های اخیر در مورد افزایش تورم باعث شده است تا سرمایه گذاران عصبی شوند.

دو نوع بازار مالی وجود دارد که می توانید پول خود را سرمایه گذاری کنید: بازار پول و بازار سرمایه. بازار پول و بازار سرمایه دو بخش اصلی بازار مالی جهانی است که در آن وجوه برای وام و وام کوتاه مدت و طولانی مدت سرمایه گذاری می شود.

بازار پول چیست؟

بازار پول بازاری برای اوراق بهادار با بلوغ کمتر از یک سال است. اوراق بهادار بازار پول کوتاه مدت و بسیار مایع است. محصولات بازار پول شامل قبض خزانه داری ، توافق نامه های خرید مجدد ، گواهی سپرده و پذیرش بانکدار است.

هدف اصلی بازار پول پاسخگویی به خواسته های فوری مالی اقتصاد است. این اغلب با تغییر موقعیت های نقدی شرکت کنندگان در بازار مختلف انجام می شود. به عبارت دیگر ، بازار پول نیازهای نقدینگی اقتصاد را برآورده می کند.

بازار پول همچنین در بسیج پول نقد در بخش های مختلف بازار کمک می کند. سرمایه گذاری در بازار پول زمانی انجام می شود که سرمایه گذاران در کوتاه مدت بودجه اضافی داشته باشند. سایر شرکت کنندگان در بازار از این پول برای برآورده کردن نیازهای پولی کوتاه مدت خود استفاده می کنند. محصولات بازار پول نقدینگی قابل توجهی دارند و انتقال پس انداز به سرمایه گذاری را آسان تر می کند.

نرخ بهره در ابزار بازار پول به عنوان معیار برای سایر اوراق بهادار بدهی است. علاوه بر این ، RBI و دولت از نرخ بهره بازار پول برای تعیین سیاست های پولی در آینده استفاده می کنند.

RBI ، بانک ها ، شرکت های مالی غیر بانکی (NBFCS) و خانه های پذیرش بازیگران اصلی در بازار پول هستند. همچنین می توان از طریق تمام موسسات مالی هند و شرکت های صندوق متقابل به پول فراخوان و توجه توجه کرد. یادداشت های خزانه داری و سایر ابزارهای بازار پول را می توان توسط افراد ، مشاغل و اشخاص دیگر خریداری کرد.

ویژگی های بازار پول

بازار پول ویژگی های زیر را دارد:

1. نقدینگی: ابزارهای بازار پول دارایی های بسیار نقدینگی هستند که جریان پایدار درآمد را در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند. بلوغ کوتاه سازها آنها را به یک دارایی بسیار مایع تبدیل می کند. در نتیجه ، آنها یک مسابقه نزدیک برای حمل پول نقد هستند.

2. امنیت: صادرکنندگان ابزار بازار پول دارای رتبه اعتباری خوبی هستند و بازده تضمین می شود. علاوه بر این ، در واقع هیچ فرصتی برای از دست دادن پول وجود ندارد. در نتیجه ، این ابزارها جزو امن ترین و امن ترین راه حل های موجود در بازار هستند.

3. بازده: ابزارهای بازار پول با تخفیف به ارزش چهره خود فروخته می شوند و تاریخ سررسید از پیش تعیین شده دارند. این سرمایه گذاری ها برخلاف بازار سرمایه ، بازده های ثابت دارند که به شدت با عملکرد بازار گره خورده اند. در نتیجه ، سرمایه گذار می تواند به آسانی پیش بینی کند که چه مقدار پول از سرمایه گذاری می کند. در نتیجه ، افراد می توانند جایگزین بهینه را برای اهداف مالی و افق زمانی خود انتخاب کنند.

انواع ابزارهای بازار پول

اشکال مختلف ابزارهای بازار پول به شرح زیر است:

1. لوایح خزانه داری (T-Bills): برای افزایش امور مالی ، بانک ذخیره هند به نمایندگی از دولت صورتحساب خزانه داری (T-Bills) را صادر می کند. بنزهای T ابزارهای کوتاه مدت مالی با بلوغ حداکثر یک ساله هستند. بن را به مدت 14 روز ، 91 روز و 364 روز در دسترس است. آنها با تخفیف فروخته می شوند و هنگام بالغ شدن از ارزش چهره بازپرداخت می شوند.

2. صورتحساب تجاری یا صورتحساب مبادله: مشاغل برای تأمین نیازهای نقدی کوتاه مدت خود از قبض مبادله استفاده می کنند. یک کارگزار یا یک بانک می تواند صورتحساب مبادله طلبکار را تخفیف دهد. از آنجا که ممکن است از یک شخص به شخص دیگر منتقل شوند ، آنها ابزارهای بسیار مایع هستند.

3. مقالات تجاری (CP): مقالات تجاری (CPS) توسط شرکت ها و شرکت های بزرگ برای افزایش امور مالی برای نیازهای تجاری کوتاه مدت صادر می شود. این مشاغل دارای رتبه بندی اعتباری عالی هستند که به عنوان وثیقه برای مقالات تجاری ناامن عمل می کنند. بلوغ CPS از پیش تعیین شده و از 7 تا 270 روز متغیر است. سرمایه گذاران همچنین می توانند CP را در بازار ثانویه تجارت کنند.

4- گواهی سپرده ها (CD): CDS سپرده های مدت قابل مذاکره است که توسط شرکت ها ، بانک های تجاری برنامه ریزی شده ، اعتماد و افراد صادر می شود. آنها توسط بانکهای تجاری پذیرفته شده و به طور مشابه با سفته عمل می کنند. سی دی ممکن است در هر جایی از سه ماه تا یک سال به طول انجامد. از طرف دیگر ، سی دی های صادر شده توسط موسسات مالی ، طولانی مدت دارند و از یک تا سه سال.

5- توافق نامه های خرید مجدد: توافق نامه خرید مجدد ، که به عنوان توافق نامه بازپرداخت نیز شناخته می شود ، یک قرارداد حقوقی بین دو طرف است. امنیت با قول خرید مجدد آن از خریدار در تاریخ بعدی به شخص ثالث فروخته می شود. فروشنده امنیت را در تاریخ و قیمت از پیش تعیین شده باز می گرداند. نرخ repo نرخ بهره است که توسط خریدار شارژ می شود. repos یک راه حل سریع برای تأمین نیازهای سرمایه کوتاه مدت است و در عین حال بازده خوبی به خریدار می دهد.

6. پذیرش بانکدار: پذیرش یک بانکدار یک ابزار مالی است که به نام یک بانک توسط یک فرد یا یک شرکت ایجاد شده است. در یک تاریخ معین ، صادرکننده باید مبلغ خاصی را به حامل ابزار بپردازد. به طور معمول بین 30 تا 180 روز پس از وقوع این مسئله طول می کشد. این یک ابزار مالی ایمن است زیرا یک بانک تجاری پرداخت را تضمین می کند.

بازار سرمایه چیست؟

بازار سرمایه بازاری برای سرمایه گذاری های بلند مدت است. به عبارت دیگر ، هنگامی که شرکت کنندگان در صنعت نیاز به تأمین اعتبار در مدت زمان طولانی دارند ، به بازار سرمایه روی می آورند. بیش از یک سال بلوغ ابزارهای بازار سرمایه است. شرکت کنندگان در بازار سرمایه در اوراق بهادار مانند سهام ، اوراق بهادار ، ETF ها ، بدهی ها و مشتقات مانند آینده ، گزینه ها و مبادله ها سروکار دارند.

پس انداز به سرمایه گذاری در بازار سرمایه تبدیل می شود. آنها همچنین به شرکت ها در تأمین بودجه پروژه های بلند مدت کمک می کنند. این بازارها از مکانیسم های قیمت گذاری رقابتی برای کمک به تخصیص سرمایه ناکارآمد استفاده می کنند. آنها همچنین می توانند ارزش اوراق بهادار مالی ذکر شده در بورس را سریعتر ارزیابی کنند. بازارهای سرمایه هند به خوبی تنظیم و سازمان یافته است. بازارهای سرمایه ، در حالی که از بازارهای پول خطرناک تر هستند ، این پتانسیل را دارند که بازده های طولانی مدت خوبی را ارائه دهند.

بورس اوراق بهادار مانند BSE ، NSE و MCX (مبادله کالا) و همچنین بانک ها ، کارگزاران ، شرکت های بیمه و سایر سازمان های مالی به عنوان واسطه های بازار سرمایه فعالیت می کنند. بازارهای سرمایه از طریق این واسطه ها ، وجوه را به سرمایه گذاری بسیج می کنند.

ویژگی های بازارهای سرمایه

بازارهای سرمایه ویژگی های زیر را دارند:

1. امنیت: بازارهای سرمایه توسط دولت تنظیم می شود. آنها با مجموعه ای از قوانین اداره می شوند. در نتیجه ، سرمایه گذاران آن را یک محیط تجارت امن می دانند.

2. کانال های پس انداز: بازارهای سرمایه به عنوان مجرای پس انداز و سرمایه گذاری خدمت می کنند. آنها با هدایت پس انداز از پس انداز به بازیگران صنعتی ، رشد اقتصادی را تشویق می کنند.

3. سرمایه گذاری بلند مدت: بازارهای سرمایه به عنوان پایه و اساس سرمایه گذاری های بلند مدت ارائه می دهند. بازارهای سرمایه برای هر سرمایه گذار علاقه مند به سرمایه گذاری های بلند مدت در دسترس است.

4- ایجاد ثروت: بازار سرمایه به سرمایه گذاران با بودجه اضافی اجازه می دهد تا در محصولات بازار سرمایه مانند سهام و اوراق قرضه سرمایه گذاری کنند و به آنها امکان می دهد از طریق ترکیب ثروت ایجاد کنند.

5- کمک های واسطه ها: بازار سرمایه انتقال پس انداز از پس انداز به وام گیرندگان از طریق واسطه هایی مانند بورس اوراق بهادار ، کارگزاران و بانک ها را تسهیل می کند. بازار سرمایه به واسطه ها در انجام مشاغل و کسب درآمد از این طریق کمک می کند.

انواع بازارهای سرمایه

بازار اصلی و بازار ثانویه دو نوع مختلف از بازارهای سرمایه است.

1. بازار اولیه: این بازار شماره جدید است ، هنگامی که شرکت ها اولین سهام خود را از طریق یک پیشنهاد عمومی اولیه (IPO) صادر می کنند. سهام شرکت در هنگام موفقیت IPO در بورس اوراق بهادار ذکر شده است. از مکان های خصوصی ، پیشنهادات حقوق و دفترچه ها برای جمع آوری پول در بازار اولیه استفاده می شود. از این وجوه برای کمک به گسترش و رشد تجارت استفاده می شود.

2. بازار ثانویه: این بازاری است که در آن می توان سهام و اوراق بهادار ذکر شده را معامله کرد. بورس اوراق بهادار مکانی است که مردم می توانند اوراق بهادار را خریداری و بفروشند. عمده بورس سهام در هند بورس اوراق بهادار ملی (NSE) و بورس اوراق بهادار بمبئی (BSE) است که اکثریت تجارت و سرمایه گذاری سهام را به خود اختصاص می دهد. بازارهای ثانویه مانند NSE و BSE نمونه های بسیار خوبی هستند.

ابزارهای بازار سرمایه

1. اوراق قرضه: اوراق قرضه اوراق بهادار بدهی است که در بورس اوراق بهادار معامله می شود. شرکت ها و مشاغل برای جمع آوری بودجه برای گسترش و رشد خود ، اوراق قرضه صادر می کنند. دارندگان اوراق بهادار بهره می برند زیرا اوراق قرضه ابزارهای بدهی هستند. شرکت مبلغ اصلی به علاوه بهره را در پایان دوره بلوغ بازپرداخت می کند.

2. سهام: سهام منعکس کننده مالکیت یک شرکت است. هر سهم بخشی از مالکیت شرکت است. در بورس سهام ، سهام معامله می شود و ارزش آنها با تقاضای و عرضه بازار تعیین می شود. سهامدار کسی است که صاحب سهام در یک شرکت است. سود سهام به سهامداران می رود. در مورد سهام سهام عدالت ، آنها همچنین حق رأی دارند و می توانند در جلسه عمومی سالانه به تصمیمات مهم شرکت ها رای دهند. آنها هنگام پرداخت بدهی پس از انحلال ، بخشی از دارایی ها را دریافت می کنند.

تفاوت بین بازار سرمایه و بازار پول

در زیر تفاوت های اساسی بین بازار پول در مقابل بازار سرمایه وجود دارد:

1. وجوه: صندوق های بازار پول در تأمین نیازهای سرمایه در گردش به یک شرکت کمک می کند. در نتیجه ، هر شرکت فقط بخش کوچکی از کل دارایی های خود را وام می گیرد. از طرف دیگر ، پایگاه دارایی این شرکت از بودجه جمع آوری شده از طریق بازارهای سرمایه تشکیل شده است.

2. عملکرد: هدف اصلی بازارهای پول تأمین نقدینگی کوتاه مدت به اقتصاد است. از طرف دیگر ، بازارهای سرمایه در هدایت پس انداز اقتصاد به سمت رشد و توسعه بسیار مهم هستند.

3. ماهیت بازار: بازارهای پول تنظیم نشده است ، در حالی که بازارهای سرمایه تنظیم شده و رسمی هستند.

4- ابزارها: قبض های مبادله ای یا قبض های تجاری ، قبض خزانه داری (T-Hist) ، مقالات تجاری (CP) ، گواهی سپرده ها (CD) ، توافق نامه های خرید مجدد ، پذیرش بانکدار و تماس و اعلام پول نمونه هایی از ابزارهای بازار پول هستند. اوراق قرضه و سهام نمونه هایی از ابزارهای بازار سرمایه است.

5- حالت معامله: اکثر سازهای بازار پول توسط کارگزارانی که به طرفین در یافتن همتایان کمک می کنند ، از طریق پیشخوان ارائه می شود. از طرف دیگر ، اکثر معاملات بازار سرمایه از طریق مبادلات انجام می شود. معاملات مبادله توسط نمایندگی ها تسهیل می شود.

6. نقدینگی: در مقایسه با دارایی های بازار سرمایه ، محصولات بازار پول مایع تر است. با وجود حضور سازندگان بازار در بازارهای سرمایه ، بیشتر محصولات بازار پول بسیار نقدینگی هستند و بازده بسیار خوبی دارند. از آنجا که بازارهای پول بلوغ کوتاه تری دارند ، بسیاری از سرمایه گذاران آماده هستند تا پول خود را در آنها قرار دهند.

7. دوره بلوغ: محصولات بازار پول دارای مدت زمان بلوغ از یک روز تا یک سال است. در حالی که بلوغ ابزار بازار سرمایه طولانی است ، هیچ بازه زمانی مشخصی وجود ندارد.

8. ریسک: ابزارهای بازار پول امکانات سرمایه گذاری کوتاه مدت هستند و وجوه جمع آوری شده در شرکتهای پرخطر سرمایه گذاری نمی شود. در نتیجه ابزارهای بازار پول به گزینه های سرمایه گذاری کم خطر تبدیل شده اند. از طرف دیگر ، بازارهای سرمایه پول جمع آوری شده را در پروژه های بلند مدت قرار داده اند. در نتیجه ، این دستگاه ها خطرناک تر به نظر می رسند.

9. بازده: بازده بازار پول برابر با هزینه سرمایه یا نرخ بهره فعلی در اقتصاد است. سرمایه گذاران به ندرت سود می برند که از نرخ بهره فراتر رود. از طرف دیگر ، درآمد بالقوه در بورس اوراق بهادار عملاً بی حد و حصر است. این می تواند مربوط به تمایل سرمایه گذاران برای ریسک پذیری در مدت زمان طولانی تر باشد.

10. شرکت کنندگان: فعال ترین بازیکنان بازار پول بانک ها و سایر سازمان های مالی هستند. بودجه کوتاه مدت به طور کلی توسط بانک ها جستجو می شود تا نشان دهد که آنها ذخایر لازم را برای صدور وام دارند. به عنوان مثال ، صندوق های متقابل و صندوق های بازنشستگی نیز ملزم به نگه داشتن مقدار مشخصی از نقدی نقدی نیز در دست هستند. این امر به این دلیل است که سرمایه گذاران که می خواهند سرمایه گذاری های خود را بازخرید کنند ، باید بازپرداخت شوند. از طرف دیگر پول نقد پتانسیل سود ندارد. سرمایه گذاری در بازارهای پول بهترین گزینه بعدی است. آنها آنقدر مایع و بدون ریسک هستند که می توانند به جای پول نقد استفاده شوند. بیشتر سرمایه گذاران آگاه هستند که می توانند بدون از دست دادن هیچ یک از ارزش سرمایه گذاری خود ، صندوق های بازار پول را به پول نقد تبدیل کنند.

کارگزاران سهام ، صندوق های متقابل ، سرمایه گذاران خرده فروشی ، شرکت کنندگان در شرکتهای بیمه ، بانکهای تجاری و بورس اوراق بهادار همه شرکت کننده در بازار سرمایه هستند.

نتیجه

1. هر دو آنها در بازارهای مالی شرکت دارند. هدف اصلی بازارهای مالی مسیریابی وجوه و کسب بازده است. مکانیسم وام وام ، که در آن وام دهندگان پول بیشتری را برای وام گیرندگان ارائه می دهند ، به پایداری عرضه پول کمک می کند.

2. هر دو برای پیشرفت اقتصاد ضروری هستند زیرا آنها نیازهای سرمایه بلند مدت و کوتاه مدت مشاغل و صنایع را برآورده می کنند. افراد به منظور سودآوری به سرمایه گذاری پول تشویق می شوند.

3. سرمایه گذاران می توانند مطابق نیاز خود به هر بازار دسترسی پیدا کنند. بازارهای پول مایع تر هستند ، اما بازده کمتری را پرداخت می کنند ، در حالی که بازارهای سرمایه کمتر مایع هستند ، اما بازده بالاتری را در معرض خطر بالاتری قرار می دهند. بازارهای پول نیز به عنوان سرمایه گذاری ایمن در نظر گرفته می شوند.

4- با این حال ، ناهنجاری های بازار و ناکارآمدی ناشی از برخی از ناهنجاری های فوق ممکن است پایدار نباشد. سرمایه گذاران به دنبال فرصت های داوری برای افزایش بازده خود در نتیجه چنین ناهنجاری ها هستند. تصور می شود که بازارهای پول ایمن هستند ، اما گاهی اوقات می توانند بازده منفی ایجاد کنند. قبل از سرمایه گذاری در کوتاه مدت یا بلند مدت ، سرمایه گذاران باید مزایا و مضرات هر ابزار مالی و همچنین وضعیت بازار مالی را در نظر بگیرند.

این مقاله چگونه بود؟

مانند ، نظر یا به اشتراک گذاشتن.