سبک های مختلف روش اندروز

21 دسامبر سیبل اندروز: یک چاپگر کاملاً مدرن

سیبیل اندروز یک شخصیت کلیدی در تاریخ مدرنیسم بریتانیا است که بیشتر به خاطر چاپ های لینوکات پویا که به تعریف رسانه کمک کرد، مورد احترام است. کار او بسیاری از اصول اصلی طراحی مدرن را نشان داد. استفاده از فرم های ساده شده، رنگ های مسطح و اشکال هندسی با تصاویر حرکتی، اغلب در صحنه های روستایی یا ورزشی ترکیب می شد: تکنیک ها و سوژه های اندرو به شدت متناسب با عصر مدرن بود.

این نمایشگاه و مقاله کمکی به رفع کمبود توجه می کند. علیرغم اینکه فعالیت حرفه ای اندروز تقریباً 70 سال طول کشید و به طور گسترده در بریتانیا و در سطح بین المللی به نمایش گذاشت، تا دهه 1970 و 80 بود که کارهای نوآورانه او و معاصرانش در مدرسه هنر مدرن گروسونور در لندن، دوباره مورد توجه منتقدان قرار گرفت. مستحق

«Mind the Gap» مجموعه ای متمرکز از لینوکات هایی را ارائه می کند که توسط سیبیل اندروز طراحی شده و توسط حمل و نقل لندن سفارش داده شده اند. این آثار نمونه ای از سبک پیشگامی هنرمندان هستند و دوره های پرباری را در کارنامه اندرو و همچنین سفارش هنرمندان زن توسط حمل ونقل لندن از طریق برنامه های هنری عمومی تازه افتتاح شده شان نشان می دهند.

آشنایی اندرو با هنر در اوایل زندگی او آغاز شد. او در 19 آوریل 1898 در بوری سنت ادموندز، سافولک به دنیا آمد و برجسته بودن هنر را در سال های اولیه خود به یاد می آورد. در «چیزی برای پاشیدن»، کتابی همراه با نمایشگاهی با همین عنوان که در موزه تالار مویز در سال 1991 به نمایش گذاشته شد، تهیه شد.

اندروز مانند بسیاری از معاصران خود در ابتدا نتوانست پس از پایان دبیرستان به دلیل محدودیت های مالی در مدرسه هنر شرکت کند اما از راه های جایگزین الهام گرفت. در طول جنگ جهانی اول به بریستول نقل مکان کرد و در آنجا کارآموزی جوشکاری را آغاز کرد. سابقه این کار عملی و عملی، بدون شک در تعهد او به لینوکات و مستقیم بودن روند آن به نمایش گذاشته شد.

اندرو در اوایل کار خود مجموعه بزرگی از حکاکی و آبرنگ تولید کرد که اغلب در مورد شهر خود مانند آبرنگ معروف «لومز لین» مطالعه می کرد.، از طریق لینوکات های تولید شده بین سال های 1929 تا 1938.

اندروز با تأکید بر دوره تولید قبلی خود ، خاطرنشان كرد كه تلاشهای هنری وی به طور فزاینده ای با "سرکوب شخصی غیر ضروری" مشخص می شود. شک کمی وجود دارد که در رسانه چاپی متوسط Linocut ، اندروز صدای هنری متمایز خود را پیدا کرد و اقتدار خود را در مدرنیسم مهر کرد. فقط به ابزارها و مواد ساده ای مانند دنده های چتر و قاشق ، این لینوکوت به هنرمندانی مانند اندروز ، روش جدیدی برای انتقال زندگی معاصر با اقتصاد وسیله ای می داد. سهولت اجرای آن که توسط نرمی Linoleum به وجود آمده است ، علاقه اندرو به شکل ، الگوی و ریتم بر جزئیات را دارد و به او اجازه می داد تا آنها را در پیشرفت کار خود پیش ببرد.

پس از جنگ جهانی اول ، زمینه ساخت هنر تغییر کرد زیرا انگلیس شاهد آزادی های سیاسی و اجتماعی جدید بود. قانون جهانی حق رای در سال 1918 ، رشد مدارس هنری مترقی مانند سنت مارتین عوامل مهمی در افزایش دید هنرمندان زن بود. مطالعه رسمی اندرو در این بوم شناسی باز و متنوع تر انجام شد ، که از دانشکده هنرهای زیبا هدرلی ، یکی از قدیمی ترین دانشکده های هنری مستقل لندن آغاز شد. او توسط جان هاسال ، که از آن زمان به عنوان "پادشاه طراحی پوستر" مورد استقبال قرار گرفته بود ، تدریس می شد. عمیق ترین تغییر در اواسط تا اواخر دهه 1920 هنگامی که او به تأسیس کمک کرد و اولین دبیر دانشکده هنر مدرن گروسنور شد. فقدان نیازهای ورودی همراه با شکل ورود به صورت نورد ، فرصت های جدیدی را برای زنان مطرح کننده خواسته های دیگر کار یا کودکان ایجاد کرد. در اینجا او به Tutor Claude Flight معرفی شد ، که این بود که به طور اساسی آگاهی را که او در دهه 1930 به طور گسترده تولید می کند ، آگاه کند.

پرواز کاملاً قهرمان لینوکوت شد و معتقد بود که ظرفیت هایی برای گرفتن پویایی سن دستگاه دارد و از هنرهای مدرن دفاع می کند و دانش آموزان خود را در معرض عناصر کوبیسم ، آینده گرایی و گرداب قرار می دهد. به میزبانی گالری Redfe در لندن ، سالانه "نمایشگاه Linocuts انگلیسی" به عنوان یک شرکت محکم برای اندروز تبدیل شد. این نمایشگاه ها با پرواز ، بریتانیا و همچنین ایالات متحده ، چین و استرالیا را گشت و گذار کردند. معاصران اندروز شامل هنرمند سوئیسی لیل تچودی و همچنین هنرمندان استرالیایی ، دوریت بلک ، اتل اسپوررز و Eveline Syme بودند که تحت هدایت پرواز ، گروهی از هنرمندان آوانگارد را تشکیل دادند که مرتباً به نمایش می گذارند.

در خارج از فرصت های نمایشگاه ، اشکال جدید راه اندازی در حال ظهور بود ، و طراحی پوستر یک خیابان مناسب برای کشف هنرمندان بود. حمل و نقل لندن تحت مدیریت Frank Pick به یک کمیسر مهم هنر معاصر تبدیل شد. او معتقد بود كه "هنر باید تحت تأثیر ویلیام موریس و جنبش هنر و صنایع دستی قرار بگیرد ،" هنر باید از پایه خود پایین بیاید و به زندگی خود خدمت كند. "مأموریت وی ادغام هنر در زندگی روزمره از طریق برنامه "طراحی کامل" بود که شامل محصولات طراحی شده هنرمند و تبلیغات از جمله پارچه اثاثه یا لوازم داخلی ، معماری ، خوشنویسی و پوستر بود. سیستم حمل و نقل اولیه پایتخت به یک مجرای قدرتمند تبدیل شد که از طریق آن می توان هنر معاصر را راه اندازی و با آن روبرو شد ، DNA فرم یافت شده در هنر در زیرزمینی که در سال 2000 تأسیس شد.

اصلی در این برنامه راه اندازی در مقیاس بزرگ پوسترهایی بود که در امتداد سکوهای ایستگاه قطار و در داخل واگن ها نمایش داده می شدند. در طول جنگ جهانی اول ، با کمک پیشرفت در چاپ رنگ ، پوسترهای تصویری به یک رسانه اصلی بازاریابی تبدیل شده بودند که توسط نهادهای عمومی ، خرده فروشان و شرکت هایی از جمله ارائه دهندگان راه آهن مورد استفاده قرار می گرفت. به همین ترتیب ، طراحی پوستر به یک شکل مشترک از بیان هنری معاصر تبدیل شده بود ، با این که دوره های اختصاص داده شده به این رسانه به طور گسترده تر می شوند. هنرمندان ، تصویرگران ، نقاشان و طراحان آثاری را برای کمیسرها تولید کردند و به هنرمندان بسیاری ارائه دادند ، چه در حال ظهور و چه فرصتی را برای کار خود ایجاد کردند تا شکل دیگری بگیرند.

انتخاب از استعداد جوان هیجان زده شد زیرا او در مورد همکاری با هنرمندان مستقر مانند پل نش و گراهام ساترلند بود. در حالی که یک فرایند بسیار رقابتی ، تنوع هنرمندان و سبک های سفارش به معنای پوسترهای ارائه شده توسط لندن حمل و نقل ، یک سطح نادر برای هنرمندان و مخاطبان ارائه می دهد. انتخاب معتقد بود که تنوع باعث می شود آنها قابل توجه تر و تأثیرگذارتر باشد. برای این منظور ، ده ها پوستر یک سال در طیف گسترده ای از سبک ها تولید می شود تا به طیف گسترده ای از مسافران از جمله طرح های فیگوراتیو ، جسورانه الگوی ، انتزاعی و کولاژ جذاب شود.

پوسترهای سفارش داده شده توسط لندن حمل و نقل ، معرفی بسیاری از افراد مدرنیسم اروپایی و دسترسی به هنرهای مقرون به صرفه برای خانه های خود را در اختیار افراد قرار می داد. کارکردهای اصلی پوسترها برای تشویق استفاده از شبکه های تراموا ، ریلی و اتوبوس ، اطلاع رسانی به مردم از خدمات جدید و ارتقاء سفرها به نقاط دیدنی و رویدادهای ورزشی بود.

دهه 1920 و 30 یک "دوران طلایی" برای هنرمندان زن بود که با حمل و نقل لندن کار می کردند. ناامیدکننده ، این مدت طولانی ماند و پس از جنگ جهانی دوم ، طراحان زن تقریباً اما ناپدید شدند. در حال حاضر ، 85 هنرمند زن شناخته شده وجود دارد که تحت عنوان Frank Pick راه اندازی شده اند ، اگرچه احتمالاً وجود دارد اما نام های مردانه استفاده می شود. این مورد برای سیبیل اندروز بود که پوسترهای آن "اندرو پاور" امضا شد. این یک نام مستعار بود که توسط اندروز و همکار دیرینه اش سیریل پاور که در سال 1921 در Bury St Edmunds با او ملاقات کرده بود ، استفاده کرد و بعداً یک استودیوی را در همرسمیت به اشتراک گذاشت. آنچه نامشخص است دلیل نام کامپوزیت است. این می تواند مربوط به نرخ بالاتر پرداخت برای هنرمندان مرد یا صرفاً اشاره ای به مشارکت حرفه ای آنها باشد.

تنها در سال 1933 ، همکاری بین سیبیل اندروز و سیریل پاور هفت طرح برای حمل و نقل لندن تولید کرد. یک موضوع مکرر در کار اندروز ، ورزش ، از مسابقه اسب و پرش ، گرفته تا خدمه قایقرانی و سواران Speedway است. یکی از مشهورترین رویدادهای ورزشی و طرح های مشهور اندرو پاور ، "جلسه تابستانی Epsom" است که به مسابقه کامل پرورش یافته اشاره دارد. نژادهای برگزار شده در EPSOM به دلیل سریع ، مسطح و بدون پرش ، با سرعت متمرکز شدند. هیجان از سرعت و پیش بینی به طرز ماهرانه ای در انحنای اغراق آمیز مسیر مسابقه نشان داده شده است. این کار مواردی از مهمترین مناطق کار اندروز ، استفاده از "میدان نیروهای گریز از مرکز" را به نمایش می گذارد. از طریق استفاده از این دستگاه ، عناصر این ترکیب به منظور ایجاد توهم حرکت در اطراف یک نقطه مرکزی می چرخند و با نمای هوایی مسابقه بیشتر برجسته می شوند.

ردیف های اتوبوس های باز نیز بسیار قابل مشاهده است و آنها یک نقطه برتری مناسب برای جمعیتی که تماشای این تماشای را دارند ، که امروز ادامه دارد ، فراهم می کند. این پوستر همچنین هدف دیگری برای حمل و نقل لندن ارائه داده است. در آن سال شاهد تشکیل هیئت حمل و نقل مسافر لندن برای اجرای کلیه خدمات اتوبوس ، تراموا و راه آهن زیرزمینی در لندن اتفاق افتاد. این پوستر فواید سیستم تازه یکپارچه و بسیاری از وقایع و مقصد هیجان انگیز را که اکنون می توانند ترویج شوند ، نشان می دهد.

رویدادهای ورزشی تمرکز اصلی طرح های اندرو پاور را فراهم می کند. "ویمبلدون" یکی از دو پوستر است که توسط لندن حمل و نقل برای ارتقاء مسابقات سالانه تنیس در جنوب غربی لندن سفارش داده شده است. در همان سال ، یک پوستر بسیار متفاوت ساخته شد که توسط E A Marty به سبک متعارف تر طراحی شده است. با صدور دو پوستر در متضاد هنری در سبک ها. حمل و نقل لندن درک خود را از کار با هنرمندان به منظور ماندن و جذابیت در طیف وسیعی از مسافران نشان می دهد.

در سال 1947 ، سیبیل اندروز به کانادا مهاجرت کرد و در رودخانه کمپبل ، بریتیش کلمبیا مستقر شد. علاوه بر ساختن کارهایی که او آموخته است که او را در حال رشد توصیف می کند - دقیقاً همانطور که گیاه یا درخت رشد می کند ، برگ توسط برگ ، شاخه بر اساس شاخه و یک درخت در حال رشد آن طول می کشد. یکی از عمیق ترین میراث او از کار و زندگی او ، کتابی با عنوان "آشپزخانه هنرمندان" است. کتابچه راهنمای قطعه ، سند بخشی ، این کتاب را می توان به عنوان خلاصه ای از درس های کلیدی برای هنر و زندگی خواند.

املاک سیبیل اندروز در بریتیش کلمبیا توصیفات بی شماری از تأثیر تدریس وی دارد. به نظر می رسد مستقیم بودن و رویکرد بدون سر و صدا به کار او در سبک تدریس او آینه می شود که مجدداً اهمیت کار سخت ، پیگیری علایق و غریزه و پشتکار را تکرار می کند.

تدریس او ، مانند کار خود ، بینشی در مورد نسلی از هنرمندان زن ارائه می دهد که به دنبال به چالش کشیدن کلیشه های جنسیتی حرفه ای و شخصی بودند. تأثیر سیبیل اندرو به مراتب فراتر از تواضع و فروتنی است که او با زندگی خود زندگی می کرد. از هر دو جنبه ، سیبیل اندروز کاملاً مدرن بود.

این متن منعکس کننده طرح های پوستر سیبیل اندروز است که به عنوان بخشی از "Mind the Gap" ، نمایشگاهی که توسط Smiths Row برگزار می شود ، به میزبانی موزه هال Moyse و از طریق قرعه کشی میراث تأمین می شود.