نسبت سود خالص

درصد سود خالص نسبت سود پس از مالیات به فروش خالص است. این نشان می دهد که پس از تمام هزینه های تولید ، مدیریت و تأمین مالی از فروش و مالیات بر درآمد به رسمیت شناخته شده است. به همین ترتیب ، این یکی از بهترین اقدامات نتایج کلی یک شرکت است ، به خصوص هنگامی که با ارزیابی میزان استفاده از سرمایه در گردش خود ترکیب شود. این اقدام معمولاً در یک خط روند گزارش می شود تا عملکرد را با گذشت زمان قضاوت کند. همچنین برای مقایسه نتایج یک تجارت با رقبای خود استفاده می شود.

سود خالص نشانگر جریان نقدی نیست ، زیرا سود خالص شامل تعدادی از هزینه های غیر نقدی مانند هزینه های جمع آوری شده ، استهلاک و استهلاک است.

نحوه محاسبه نسبت سود خالص

فرمول نسبت سود خالص تقسیم سود خالص با فروش خالص و سپس ضرب 100 است. فرمول این است:

(سود خالص sales فروش خالص) x 100

این اندازه گیری می تواند برای استفاده توسط یک نهاد غیرانتفاعی اصلاح شود ، در صورتی که تغییر در دارایی های خالص به جای سود خالص در فرمول استفاده شود.

نمونه ای از نسبت سود خالص

به عنوان مثال ، شرکت کاشی عثمانی در جدیدترین ماه خود 1،000،000 دلار فروش دارد و همچنین بازده فروش 40،000 دلار ، هزینه کالاهای فروخته شده (CG) 550،000 دلار و هزینه های اداری 360،000 دلار است. نرخ مالیات بر درآمد 35 ٪ است. محاسبه درصد سود خالص آن:

1،000،000 دلار فروش - 40،000 دلار بازده فروش = 960،000 دلار فروش خالص

960،000 دلار فروش خالص - 550،000 دلار CG - 360،000 دلار اداری = 50،000 دلار درآمد قبل از مالیات

50،000 دلار درآمد قبل از مالیات x (1 - 0. 35) = 32،500 دلار سود پس از مالیات

(32،500 دلار سود پس از مالیات 960،000 دلار فروش خالص) x 100 = 3. 4 ٪ نسبت سود خالص

نحوه بهبود نسبت سود خالص

بهبود نسبت سود خالص یک شرکت می تواند دشوار باشد ، زیرا یک تجارت تمایل دارد که ابتدا بالاترین فرصت های انتفاعی را دنبال کند و فروش حاشیه ای پایین را برای بعداً به همراه داشته باشد. یک راه خوب برای جلوگیری از این دام ، دنبال کردن اقتصاد مقیاس است ، به طوری که تولید هر فروش اضافی ارزان تر می شود. این امر می تواند با انجام خریدهای فله ای به منظور پایین آمدن هزینه مواد در هر واحد انجام شود. گزینه دیگر سرمایه گذاری در طراحی مجدد محصول و اتوماسیون به منظور کاهش نیروی کار درگیر در مونتاژ محصول است. این اقدامات در نهایت هزینه های محصول را کاهش می دهد و این باعث افزایش نسبت سود خالص می شود.

مشکلات مربوط به سود خالص

نسبت سود خالص واقعاً یک اندازه گیری کوتاه مدت است ، زیرا اقدامات یک شرکت را برای حفظ سودآوری در دراز مدت نشان نمی دهد ، همانطور که ممکن است با سطح سرمایه گذاری سرمایه یا مخارج تبلیغات ، آموزش یا تحقیق و توسعه مشخص شود. همچنین ، یک شرکت ممکن است انواع مختلفی از هزینه های اختیاری مانند تعمیر و نگهداری را به تأخیر بیندازد تا نسبت سود خالص آن بهتر از حد معمول به نظر برسد. در نتیجه ، شما باید نسبت سود خالص را در کنار انواع معیارهای دیگر ارزیابی کنید تا تصویری کامل از توانایی یک شرکت در ادامه به عنوان یک نگرانی در نظر بگیرید.

مسئله دیگر در مورد حاشیه سود خالص این است که یک شرکت ممکن است عمداً مطابق با یک استراتژی قیمت پایین که هدف آن گرفتن سهم بازار در ازای سودآوری پایین است ، عمداً آن را پایین نگه دارد. در چنین مواردی ، ممکن است اشتباه باشد که فرض کنیم یک شرکت ضعیف عمل می کند ، هنگامی که در واقع ممکن است بخش عمده ای از سهم بازار را دقیقاً به دلیل حاشیه های پایین خود داشته باشد. برعکس ، استراتژی معکوس ممکن است به نسبت سود خالص بسیار بالایی منجر شود ، اما با هزینه فقط گرفتن یک طاقچه بازار کوچک.

استراتژی دیگری که می تواند به طور مصنوعی نسبت به این نسبت را کاهش دهد ، زمانی است که صاحبان یک شرکت می خواهند مالیات بر درآمد را به حداقل برسانند ، و بنابراین به رسمیت شناختن هزینه های مشمول مالیات در دوره گزارشگری فعلی تسریع می کنند. این رویکرد بیشتر در یک تجارت خصوصی یافت می شود ، جایی که نیازی به تحت تأثیر قرار دادن سرمایه گذاران خارج از کشور با نتایج عملیات نیست.

شرایط مشابه نسبت سود خالص

نسبت سود خالص همچنین به عنوان حاشیه سود شناخته می شود.