ملخ ها و مورچه ها - یک افسانه مدرن

همه در غرب داستان ملخ و مورچه را می شناسند. ملخ تنبل است و تابستان را دور می کند ، در حالی که مورچه ها برای زمستان فروشگاه هایی را جمع می کنند. وقتی هوای سرد فرا می رسد ، ملخ مورچه را برای غذا التماس می کند. مورچه امتناع می ورزد و ملخ گرسنگی می کند. نتیجه اخلاقی این قصه؟بیکاری خواسته را به ارمغان می آورد.

با این حال زندگی پیچیده تر از داستان Aesop است. امروزه مورچه ها آلمانی ها ، چینی ها و ژاپنی ها هستند ، در حالی که ملخ ها آمریکایی ، انگلیس ، یونانی ، ایرلندی و اسپانیایی هستند. مورچه ها کالاهای جذاب را تولید می کنند که ملخ ها می خواهند خریداری کنند. دومی می پرسد که آیا اولی در عوض چیزی را می خواهد."نه" ، به مورچه ها پاسخ دهید. وی گفت: "شما چیزی را که می خواهیم ندارید ، مگر اینکه ، ممکن است یک نقطه در کنار دریا باشد. ما به شما وام می دهیم. به این ترتیب ، شما از کالاهای ما لذت می برید و ما فروشگاه ها را جمع می کنیم. "

مورچه ها و ملخ ها خوشحال هستند. مورچه ها با احتیاط و محتاط بودن ، درآمد مازاد خود را در بانک های ظاهراً ایمن ، که به ملخ ها دلسرد می شوند ، واریز می کنند. دومی ، به نوبه خود ، دیگر نیازی به تهیه کالا نیست ، زیرا مورچه ها آنها را بسیار ارزان تهیه می کنند. اما مورچه ها به آنها خانه ، مراکز خرید یا دفاتر نمی فروشند. در عوض ، ملخ ها اینها را می سازند. آنها حتی از مورچه ها می خواهند که بیایند و کار را انجام دهند. ملخ ها می دانند که با تمام پول در جریان ، قیمت زمین افزایش می یابد. بنابراین آنها بیشتر وام می گیرند ، بیشتر می سازند و بیشتر هزینه می کنند.

اکنون ، لانه مورچه های آلمانی بسیار نزدیک به برخی از مستعمرات کوچک ملخ ها است. مورچه های آلمانی می گویند: "ما می خواهیم دوست باشیم. پس چرا همه ما از همان پول استفاده نمی کنیم؟اما ، اول ، شما باید قول دهید که مانند مورچه ها برای همیشه رفتار کنید. "بنابراین ملخ ها باید یک آزمایش را پشت سر بگذارند: چند سال مانند مورچه ها رفتار کنید. ملخ ها این کار را انجام می دهند و پس از آن مجاز به تصویب پول اروپا هستند.

همه با خوشحالی زندگی می کنند ، برای مدتی. مورچه های آلمانی به وام های خود به ملخ نگاه می کنند و احساس غنی می کنند. در همین حال ، در مستعمرات ملخ ، دولت های آنها به حساب های سالم خود نگاه می کنند و می گویند: "ببین ، ما بهتر از مورچه ها به قوانین مالی پایبند هستیم."مورچه ها این شرم آور را می یابند. بنابراین آنها هیچ چیز در مورد این واقعیت نمی گویند که دستمزدها و قیمت ها در مستعمرات ملخ به سرعت در حال افزایش هستند و کالاهای آنها را گران تر می کنند ، در حالی که بار واقعی علاقه را کاهش می دهند ، بنابراین وام گرفتن و ساخت و ساز بیشتر.

مورچه های آلمانی عاقلانه اصرار دارند که "درختان به آسمان رشد نمی کنند". قیمت زمین سرانجام در مستعمرات ملخ به اوج خود می رسد. بانک های مورچه به درستی عصبی می شوند و پول خود را پس می خواهند. بنابراین بدهکاران ملخ مجبور به فروش هستند. این باعث ایجاد زنجیره ای از ورشکستگی می شود. همچنین ساخت و ساز در مستعمرات ملخ و هزینه های ملخ برای کالاهای مورچه متوقف می شود. مشاغل در هر دو مستعمرات ملخ و لانه های مورچه ها و کسری های مالی به ویژه در مستعمرات ملخ ناپدید می شوند.

مورچه های آلمانی می دانند که فروشگاه های ثروت آنها ارزش زیادی ندارد زیرا ملخ ها نمی توانند هر چیزی را که می خواهند ، به جز خانه های ارزان قیمت در خورشید فراهم کنند. بانک های مورچه یا مجبورند وام های بد را بنویسند یا باید دولت های مورچه را ترغیب کنند که حتی بیشتر مورچه ها را به مستعمرات ملخ بدهند. دولت های مورچه می ترسند اعتراف کنند که به بانک های خود اجازه داده اند پول مورچه ها را از دست بدهند. بنابراین آنها دوره دوم را ترجیح می دهند ، "وثیقه" نامیده می شوند. در همین حال ، آنها به دولت های ملخ ها دستور می دهند تا مالیات و هزینه های کاهش یافته را افزایش دهند. اکنون ، آنها می گویند ، شما واقعاً باید مانند مورچه ها رفتار کنید. بنابراین مستعمرات ملخ وارد رکود عمیق می شوند. اما ملخ ها هنوز نمی توانند چیزی را که مورچه ها می خواهند خریداری کنند ، زیرا آنها نمی دانند چگونه این کار را انجام دهند. از آنجا که ملخ ها دیگر نمی توانند وام بگیرند ، برای خرید کالا از مورچه ها ، گرسنه می شوند. سرانجام مورچه های آلمانی وام های خود را به ملخ ها می نویسند. اما ، با آموختن اندکی از این تجربه ، آنها کالاهای خود را در ازای بدهی بیشتر ، در جای دیگر می فروشند.

همانطور که اتفاق می افتد ، در دنیای وسیع ، لانه های مورچه دیگری نیز وجود دارد. به ویژه آسیا پر از آنها است. یک لانه غنی وجود دارد ، مانند آلمان ، به نام ژاپن. همچنین یک لانه بزرگ اما فقیرتر به نام چین وجود دارد. اینها همچنین می خواهند با فروش کالاها به ملخ با قیمت پایین و ایجاد ادعاهای مربوط به مستعمرات ملخ ، ثروتمند شوند. لانه چینی حتی قیمت خارجی ارز خود را در سطحی که تضمین ارزان بودن کالاهای خود را تضمین می کند ، برطرف می کند. خوشبختانه ، برای آسیایی ها ، یا به نظر می رسد ، یک مستعمره ملخ بسیار بزرگ و فوق العاده زحمتکش ، به نام آمریکا وجود دارد. در واقع ، تنها راهی که شما می دانید آن را مستعمره ملخ است این است که شعار آن این است: "در خرید ما به آن اعتماد داریم". لانه های آسیایی رابطه ای با آمریکا مشابه آلمان با همسایگان خود برقرار می کنند. مورچه های آسیایی انبوهی از بدهی ملخ را ایجاد می کنند و احساس غنی می کنند.

با این حال تفاوت وجود دارد. هنگامی که این تصادف به آمریکا رسید و خانوارها از وام گرفتن و هزینه ها دست می کشند و کسری مالی منفجر می شود ، دولت به خود نمی گوید: "این خطرناک است. ما باید هزینه های خود را کاهش دهیم. "درعوض ، می گوید: "ما باید حتی بیشتر هزینه کنیم تا اقتصاد را فروکش کنیم."بنابراین کسری مالی بسیار زیاد می شود.

این باعث می شود آسیایی ها عصبی شوند. بنابراین رهبر لانه چین به آمریکا می گوید: "ما ، طلبکاران شما ، اصرار داریم که شما از وام گرفتن متوقف شوید ، دقیقاً همانطور که ملخ های اروپایی اکنون انجام می دهند."رهبر مستعمره آمریکا می خندد: "ما از شما خواسته ایم این پول را به ما وام دهید. در واقع ، ما به شما گفتیم که این یک حماقت است. ما می خواهیم اطمینان حاصل کنیم که ملخ های آمریکایی شغل دارند. اگر نمی خواهید به ما پول قرض دهید ، قیمت ارز خود را افزایش دهید. سپس آنچه را که قبلاً خریداری می کردیم درست خواهیم کرد و دیگر نیازی به وام دادن به ما نخواهید داشت. "بنابراین آمریکا درسی را از یک مریم گلی مرده به طلبکاران می آموزد: "اگر به بانک خود 100 دلار بدهکار باشید ، مشکلی دارید. اما اگر 100 میلیون دلار بدهکار باشید ، این کار را می کند. "

رهبر چین نمی خواهد اعتراف کند که تعداد زیادی از بدهی های لانه وی در آمریکا ارزش آن را ندارد. مردم چین همچنین می خواهند کالاهای ارزان قیمت را برای خارجی ها تهیه کنند. بنابراین چین تصمیم می گیرد بدهی آمریکایی بیشتری بخرد. اما ، ده ها سال بعد ، چینی ها سرانجام به آمریکایی ها می گویند: "اکنون ما دوست داریم شما را در ازای بدهی خود به ما کالا تهیه کنید. پس از آن ، ملخ های آمریکایی می خندند و فوراً ارزش بدهی را کاهش می دهند. مورچه ها ارزش پس انداز خود را از دست می دهند و برخی از آنها سپس گرسنه می شوند.

اخلاق این داستان چیست؟اگر می خواهید ثروت ماندگار را جمع کنید ، به ملخ وام نکنید.