زمان بندی بازار چیست؟

جوشوا کنون متخصص سرمایه گذاری ، دارایی و بازارها و برنامه ریزی بازنشستگی است. وی مدیر عامل و بنیانگذار Kennon-Green & Co. ، یک شرکت مدیریت دارایی است.

Akhilesh Ganti یک متخصص تجارت فارکس و مشاور تجاری ثبت شده کالا است که بیش از 20 سال تجربه دارد. وی مستقیماً مسئول کلیه تصمیمات مربوط به تجارت ، ریسک و مدیریت پول است که در ARCTOSFX LLC گرفته شده است. وی دارای کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی در امور مالی از دانشگاه ایالتی می سی سی پی است.

زمان بندی بازار یک استراتژی سرمایه گذاری است که شامل فرضیاتی در مورد قیمت امنیت در یک زمان خاص خواهد بود. زمان بندی بازار می تواند نزولی یا صعودی باشد و با حرکت کوتاه مدت یا بلند مدت در ذهن می توان آن را انجام داد.

تعریف و مثال زمان بندی بازار

زمان بندی بازار به هرگونه پیش بینی ای که یک سرمایه گذار در مورد حرکت قیمت انجام می دهد ، اشاره دارد. هنگامی که یک سرمایه گذار فکر می کند در یک روز خاص قیمت سهام بالاتر یا پایین تر از قیمت مشخص خواهد بود ، این زمان بازار است. این احساسات می تواند ناشی از هر تعداد ایده یا ارزیابی باشد ، مانند مطالعه نمودار قیمت تاریخی و تلاش برای یادگیری الگوهای.

زمان بندی بازار می تواند برای هر امنیتی اعمال شود. سهام رایج ترین نمونه است ، اما کسی نیز می تواند از زمان بازار برای هدایت اوراق قرضه ، طلا یا سرمایه گذاری در املاک و مستغلات خود استفاده کند. هر چیزی که مشمول نیروهای بازار باشد می تواند با زمان بندی بازار معامله شود.

زمان بندی بازار به طور کلی یک استراتژی خطرناک محسوب می شود. به درستی زمان بندی بازار ممکن است با پرداخت قابل توجهی همراه باشد ، اما احتمال موفقیت مکرر با زمان بازار بسیار پایین تر از بسیاری از استراتژی های دیگر برای ایجاد ثروت است. همانطور که گفته می شود ، "زمان در بازار بهتر از زمان بندی بازار است."

زمان بندی بازار چگونه کار می کند؟

زمان بندی بازار می تواند از بسیاری جهات به عنوان یک استراتژی سرمایه گذاری استفاده شود. این همه بستگی به این دارد که دقیقاً یک سرمایه گذار فکر می کند اتفاق خواهد افتاد.

به عنوان مثال ، اگر یک سرمایه گذار روز دوشنبه 80 دلار معاملات سهام را مشاهده کند و احساس می کند تا پایان هفته به 78 دلار کاهش می یابد ، ممکن است سهام را کوتاه کنند یا گزینه ای را خریداری کنند که جمعه منقضی می شود. هر دوی این معاملات نزولی هستند - آنها به قیمت سهام برای درآمدزایی بستگی دارند. اگر قیمت سهام همانطور که سرمایه گذار امیدوار بود سقوط کند ، پس آنها درآمد کسب می کنند. اگر قیمت سهام افزایش یابد ، زمان بازار سرمایه گذار از بین می رود و آنها پول خود را از دست می دهند.

برعکس نیز کار می کند. اگر یک سرمایه گذار فکر کند قیمت سهام افزایش می یابد ، آنها به مدت طولانی به سهام می روند یا گزینه تماس را خریداری می کنند که در روزی که فکر می کنند سهام افزایش می یابد منقضی می شود. آنها حتی ممکن است از بدهی های حاشیه ای برای عمل به احساسات خود استفاده کنند و به امید ثروت ناگهانی ، خطر اضافی را به یک استراتژی در حال حاضر خطرناک اضافه می کنند.

اگر یک سرمایه گذار سهام خود را بفروشد زیرا آنها از تصادف قریب الوقوع بازار سهام می ترسند ، این نمونه دیگری از زمان بندی بازار است. این مثال خاص سطح بالایی از ریسک و پاداش را که با زمان بازار حاصل می شود ، نشان می دهد. حتی اگر مشخص باشد که حباب دارایی در حال شکل گیری است ، بسیار نادر است که شخصی با دقت پیش بینی تصادف را به روز کند. با این حال ، اگر کسی موفق به انجام این کار شود ، آنها می توانند با قیمت بسیار پایین تر به همان موقعیت ها خریداری کنند.

برعکس زمان بازار یک رویکرد فرمول یا سیستماتیک است. سرمایه گذاران سیستماتیک به جای اینکه حدس بزنند که قیمت سهام در یک تاریخ مشخص قرار دارد ، سعی می کنند قیمت ها را به طور کلی نادیده بگیرند. مهم نیست که چه قیمت ، آنها همان مبلغ را در یک برنامه معمولی خریداری می کنند. نمونه هایی از این موارد شامل میانگین هزینه دلار ، برنامه های سرمایه گذاری مجدد سود سهام و کسر حقوق و دستمزد 401 (k) است.

ارزش گذاری در مقابل زمان بازار

در حالی که تفاوت بین سرمایه گذاری فرمول و زمان بندی بازار واضح تر است ، تفاوت بین ارزیابی و زمان بندی بازار کمی ظریف تر است. آنها هر دو به جای اینکه به یک رویکرد سیستماتیک تکیه کنند ، سرمایه گذاری را بر اساس تخمین ها پایه گذاری می کنند. با این حال ، تفاوت های عمده ای بین انواع تخمین های انجام شده وجود دارد.

ارزیابی شامل تجزیه و تحلیل مالی پیچیده است که به تجارت واقعی در پشت قیمت سهام می رسد. نسبت های مالی مختلفی احتمالاً در مورد میزان پولی که شرکت می کند ، چگونه آن را می سازد ، و چقدر احتمال دارد که این شرکت درآمد خود را افزایش دهد ، زمینه بیشتری را ارائه می دهد. برای به دست آوردن اطلاعات مورد نیاز برای محاسبه این معادلات ، سرمایه گذار باید از ترازنامه ها ، صورتهای درآمدی و هر اسناد مالی دیگری که می توانند دست خود را بدست آورند ، مناقصه کند.

تنها پس از ارزیابی ارزش یک شرکت ، یک سرمایه گذار با ارزش به قیمت سهام نگاه خواهد کرد. دلیل این امر این است که قیمت سهام به خودی خود برای این نوع سرمایه گذار اهمیت کمی دارد. در عوض ، آنچه مهم است این است که چگونه قیمت سهام با ارزش کلی شرکت مقایسه می شود. اگر قیمت سهام پایین باشد ، نسبت به ارزش ، سرمایه گذار آن را خریداری می کند. اگر قیمت سهام بسیار بالاتر از "ارزش واقعی" شرکت باشد ، سرمایه گذار به دنبال فرصت هایی در جای دیگر خواهد بود.

از طرف دیگر ، زمان بندی بازار صرفاً به قیمت سهام مربوط می شود. ارزش اساسی شرکت مهم نیست ، تنها چیزی که اهمیت دارد به درستی حدس می زند که قیمت سهام در یک روز تعیین شده کجا خواهد بود. یک سرمایه گذار با استفاده از زمان بندی بازار ممکن است نمودارهای سهام را برای تلاش برای یادگیری الگوهای قیمت سهام مطالعه کند ، اما هیچ ارزیابی اساسی از امور مالی واقعی شرکت وجود ندارد.< Pan> تنها پس از ارزیابی ارزش یک شرکت ، یک سرمایه گذار با ارزش به قیمت سهام نگاه خواهد کرد. دلیل این امر این است که قیمت سهام به خودی خود برای این نوع سرمایه گذار اهمیت کمی دارد. در عوض ، آنچه مهم است این است که چگونه قیمت سهام با ارزش کلی شرکت مقایسه می شود. اگر قیمت سهام پایین باشد ، نسبت به ارزش ، سرمایه گذار آن را خریداری می کند. اگر قیمت سهام بسیار بالاتر از "ارزش واقعی" شرکت باشد ، سرمایه گذار به دنبال فرصت هایی در جای دیگر خواهد بود.