جستجو برای کارشناسان، پروژه ها، انتشارات، دوره ها، و بیشتر.

هیچ محتوایی وجود ندارد که معیارهای فیلترینگ را داشته باشد.

اعتراضات ایرانو خواهران افغان همسایه

جنبش های زنان افغانستان و ایران یک مبارزه، یک زبان و یک فرصت مشترک دارند.

پنجشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۱ / نویسنده: بلقیس احمدی; پالواشا ال کاکار

زنان ایران با 26 روز مبارزه شجاعانه علیه حبس خشونت آمیز زنان به عنوان شهروندان درجه دوم که ممکن است آزادانه کار، ازدواج، طلاق، مسافرت و یا حتی با سرهایشان دیده نشوند، توسط دولت استبدادی خود، تحسین جهانی را به خود جلب می کنند. پیوندهای موجود و بالقوه این جنبش جسورانه با کمپین سرسخت 14 ماهه زنان افغان که در برابر ظلم شدیدتر طالبان مقاومت می کنند کمتر مورد توجه قرار می گیرد. شعارهای اعتراض خیابانی، پست های رسانه های اجتماعی و پیوندهای دیگر، هم افزایی بین جنبش هایی را نشان می دهند که هر دو باید در کار دشوار تبدیل شجاعت الهام بخش خود به تغییر واقعی استفاده کنند.

زنان افغان در ماه اوت قبل از اینکه افراد مسلح با شلیک گلوله به هوا آنها را پراکنده کنند، به حاکمیت طالبان در کابل اعتراض کردند. زنان به مقاومت در برابر سرکوب تدریجی شدید طالبان علیه آنها ادامه داده اند.(کیانا حایری/نیویورک تایمز)

قیام بی سابقه ایران

اعتراضات گسترده ایران در این هفته، از جمله اعتصابات کارگران و بخش حیاتی نفت ایران، تأکید می کند که زنان این کشور اکنون قوی ترین چالش سال های اخیر را برای حاکمیت استبدادی روحانیون و نیروهای امنیتی متحد آنها رهبری می کنند. این قیام در اعتراض به مرگ زن جوانی به نام مهسا امینی در دستان پلیس اخلاق ایران آغاز شد که او را در یکی از خیابان های تهران به دلیل اینکه اجازه داده بود مقداری از موهایش از زیر روسری که دولتش از همه آنها خواسته بود کنده شود، دستگیر کردند. زنان برای پوشیدن در اماکن عمومی

رابین رایت، یکی از همکاران USIP و متخصص ایران، این هفته نوشت: "شعارهای اعتراضی در مورد مرگ او به سرعت به فراخوان هایی برای سرنگونی رژیم تبدیل شد."آنها شروع به سر دادن شعار «مرگ بر دیکتاتور» و «ننگ ما رهبر نالایق ماست» و «ما جمهوری اسلامی را نمی خواهیم» سر دادند. به معترضان حمله کرد و خشم مردم را چند برابر کرد. گروه نظارتی حقوق بشر ایران گزارش می دهد که تا روز سه شنبه، این حملات 185 معترض از جمله 19 کودک را کشته اند.

زنان ایرانی از زمان انقلاب 1979 که آن را به جای سلطنت حاکم برپا کرد، به تئوکراسی محدود و تبعیض آمیز ایران اعتراض کرده اند. در واقع، رایت خاطرنشان می کند: «اولین اعتراض پس از برکناری شاه، تظاهرات زنان در تظاهرات علیه تحمیل پوشش محافظه کارانه اسلامی بود.... زنان رهبری بسیاری از اعتراضات جنبش سبز در سال 2009 را علیه انتخابات ریاست جمهوری که گفته می شد تقلب کرده بودند، با شعارهای "رای من کجاست؟" و "مرگ بر دیکتاتور!"

خواسته های ایرانیان برای اصلاحات در سال های اخیر قوی تر شده است و گزارش های خبری که توسط ایران پرایمر USIP دنبال می شود، نشان می دهد که چگونه خیزش کنونی حمایت بی سابقه ای را از سوی طیف وسیعی از جامعه ایران به دست آورده است.

افغانستان، ایران: هم افزایی خواهران

مانند دیگر جنبش های اعتراضی غیرخشونت آمیز دهه گذشته، در سودان، تونس، لیبی، میانمار و جاهای دیگر، کمپین های زنان افغان و ایرانی از رسانه های اجتماعی به عنوان تقویت کننده های حیاتی استفاده می کنند. علیرغم موانعی که دولت ها برای اینترنت دارند، این دو جنبش می توانند سریع تر ایده های خود را به اشتراک بگذارند، زیرا هر دو می توانند به زبان فارسی درباره آنها بحث کنند. زنان تظاهرکننده در هر دو کشور از شعار فارسی زبان یکسانی استفاده می کنند - «زن، زنده گی، آزادی» (زنان، زندگی، آزادی!) - علیه تلاش های دولت هایشان برای کنترل بدن و انتخاب هایشان.

یک گروه معترض ایرانی به نام خیابان تریبون که به عنوان بخشی از تظاهرات گرافیتی های خیابانی نقاشی می کند، هفته گذشته حمایت خود را از زنان افغان که از دستگیری، ضرب و شتم و سایر خشونت ها توسط رژیم بازسازی شده طالبان سرپیچی کرده اند، منتشر کرد. گروه ایرانی اعلام کرد: «ما هر دو در حال مبارزه با یک طالبان هستیم». مسیح علینژاد، نویسنده فعال و دیگر زنان مبارز ایرانی، مقایسه بین رژیم های دو کشور و واکنش های زنان را تکرار کرده اند.

در طی 20 سالی که یک مداخله بین المللی به رهبری ایالات متحده ، طالبان افغانستان را از قدرت خارج کرد ، میلیون ها زن افغانستان برای تحصیل ، پیگیری مشاغل و نقش های عمومی در جامعه آزادی های بیشتری کسب کردند. زنان به عنوان قاضی و فرمانداران استانی یا ولسوالی خدمت می کردند ، به ریاست چهار وزارتخانه ملی ، بین 20 تا 30 درصد کرسی های پارلمان (در مقایسه با حدود 6 درصد در ایران) برگزار شد و برای رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور شرکت کرد. نسلی از زنان افغانستان پایه و اساس تجربه و مهارت هایی را ایجاد کردند که اکنون از آنها برای مقاومت در برابر تنظیم مجدد ظلم و ستم سوء استفاده از رژیم جدید طالبان استفاده می کنند ، و برنده امتیازات در سطح محلی از طرف مقامات در استان های مختلف می شوند که در برابر فعالیت های زنان آرامش دارنداز اعتراض عمومی خودداری کنید.

کشورهایی که سالها حمایت از مبارزات زنان افغانستان را از طریق برنامه های کمک های دولتی ، کمپین های جامعه مدنی ، برنامه های گفتگوی تلویزیونی ، جلسات پارلمان و کنفرانس های ملی و بین المللی ارائه می دادند. بسیاری از فعالان حقوق زنان ایرانی ابراز تاسف می کنند که جنبش خود آنها از حمایت های بین المللی بسیار کمتری برخوردار بوده است. اما با بازگشت طالبان و بحران ایران ، حرکات دو زن در حال اشتراک گذاری-و می تواند افزایش یابد-پشتیبانی بسیار مورد نیاز از یکدیگر.

مقاومت مداوم افغان ها

با بازگرداندن قدرت در آگوست سال 2021 ، طالبان به سرعت جایگزین وزارت امور زنان افغانستان با "وزارت انتشار فضیلت و پیشگیری از معاون" شد ، ارگانی که در طول قانون 1990s طالبان بسیار ظالمانه بود. سخنگویان طالبان به جامعه جهانی اعتراض می کنند که رژیم آنها قصد دارد ظلم های گذشته را تعدیل کند و به حقوق اساسی زنان احترام بگذارد ، اما اقدامات طالبان به طور پیوسته محدودیت ها را محکم کرده است. در شش ماه گذشته ، رژیم دارای:

• کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان ، سالها برجسته ترین مقام حقوق بشر کشور و مدتهاست که توسط زنان کارگردانی می شود. عمومی. صدور مجوزهای رانندگی به زنان و ممنوعیت استفاده از حمل و نقل عمومی ، مگر اینکه همراه با یک خویشاوند نزدیک مرد ، به نام مهرام باشد. وزارت امور خارجه و فضیلت ترمیم شده طالبان به رانندگان اتوبوس دستور داد تا پرده ها را برای بستن صندلی های تعیین شده برای زنان در اتوبوس نصب کنند. دانش آموزان دانش آموزان در کلاس های چهارم تا ششم در استان غزنی برای پوشاندن چهره های خود هنگام راه رفتن به مدرسه یا از مدرسه ، یا با اخراج روبرو هستند.
• زنان را از رفتن به پارک های عمومی که مقامات نمی توانند از تفکیک بین زن و مرد اطمینان حاصل کنند ، ممنوع اعلام کرد. زنان کارمندان وزارت دارایی ، در تماس های تلفنی با هر یک شخصاً ، برای ارسال بستگان مرد به دفاتر خود برای جایگزینی آنها.

زنان افغان در روزهای پس از توقیف قدرت طالبان ، تجمع در پایتخت ، کابل و شهرهایی در بسیاری از استان ها ، از جمله بلخ ، هرات ، کوندوز ، بغلان ، تاکار ، کاپیزا ، پانجشایر و بامیان ، موجی از اعتراضات را آغاز کردند. مجریان طالبان با باتوم معترضین را شکستند و آنها را ، زن و مرد دستگیر کردند. آنها همچنین اعضای خانواده معترضین را دستگیر کردند. تحت این حمله ، زنان امسال اعتراضات کمتری را آغاز کردند. چهارده ماه پس از آن ، زنان در دفاتر یا خانه ها جمع می شوند تا عکس و فیلم هایی را تهیه کنند که در آن ، برای امنیت ماسک ، سخنرانی ها و علائم خود را با خواسته های خود برای عدالت ارائه می دهند و سپس آنها را از طریق پیام های متنی ، واتس اپ ، توییتر یا فیس بوک به اشتراک می گذارند.

با این وجود ، زنان افغان نیز با تظاهرات عمومی دوره ای از طالبان ، از جمله اعتراضات خیابانی در این ماه علیه افزایش حملات طالبان و سخنرانی نفرت علیه اقلیت قومی افغانستان ، که پیروان فرقه شیعه اسلام هستند ، که اقلیت است ، نیز به مخالفت با طالبان ادامه می دهند. در کشوری که تحت سلطه اسلام سنی است. این آخرین تظاهرات یک بمباران وحشتناک در 30 سپتامبر در کابل را محکوم کرد که بیش از 35 دختر و زن قومی هازارا را در یک مدرسه کشته است. فعالان زن در ایران ، یک کشور با اکثریت شیعه ، به زنان افغان پیوسته اند که به طور خاص حملات هزاره ها را محکوم کنند. از آنجا که هم رژیم های استبدادی ایران و هم افغانستان ، اقلیت های قومی و مذهبی و همچنین زنان را سرکوب می کنند ، جنبش دو زن باید تلاش های ایجاد ائتلاف با سایر جوامع حاشیه نشین را تقویت کند تا با قدرت بیشتری برای تغییر دموکراتیک واقعی فشار بیاورند.

در هر دو کشور ، برخی از روحانیون مذهبی از خواسته های زنان حمایت می کنند که مقامات از استفاده از زور متوقف می شوند تا زنان را ملزم به رعایت الزامات دولت که موها یا چهره های خود را پوشش می دهند ، رعایت کنند. در ایران ، این شامل رئیس جمهور پیشین محمد خاتامی است. در افغانستان ، گروهی از 15 دانشمند مذهبی بیانیه ای را از طریق رسانه های اجتماعی منتشر کردند که چنین پوشش هایی را انتخاب اخلاقی می نامند تا موضوع حقوق جزا.

در یک ماه گذشته ، زنان افغان الهام بخش خود را از اعتراضات ایرانیان جلب کرده اند. در تاریخ 29 سپتامبر ، حدود 25 فعال زن افغانستان در خارج از سفارت ایران در کابل اعتراض کردند و علائم خود را اعلام کردند و اعلام کردند: "ایران افزایش یافته است ، اکنون نوبت ماست!"و "از کابل به ایران ، نه به دیکتاتوری!"خبرگزاری AFP گزارش داد. افراد مسلح طالبان به زودی وارد شدند و از آتش سوزی اسلحه اتوماتیک برای پراکندگی این گروه خارج شدند.

ساختن یک خواهر

یک درس که ممکن است زنان افغان از جنبش اعتراضی ایران استفاده کنند ، لزوم تقویت حمایت از مردان در جوامع خود است. به عنوان مثال ، مردان افغان-مقامات سطح ولسوالی ها و بزرگان در قندهار ، پاکتیا ، پاروان و بغلان-به زنان پیوسته اند تا بتوانند تحصیل دختران را که توسط طالبان متوقف شده اند ، تحت فشار قرار دهند. اما زنان افغان به برجسته های بسیار بیشتر مردان در اعتراضات زنان در اعتراضات ایران اشاره کرده اند و گفته اند که در افغانستان نیز همین مورد مورد نیاز است.

در کنار تشویق متقابل ، کمپین های حقوق زنان افغانستان و ایران می توانند عناصر پشتیبانی مکمل دیگری را به یکدیگر ارائه دهند. افغان ها نمونه ای و تجربه مدیریت یک حرکت مقاومت طولانی تر و پایین تر تحت سرکوب بسیار شدید طالبان را ارائه می دهند. و با کاهش توجه جهانی به افغانستان پس از عقب نشینی سربازان بین المللی و بیشتر برنامه های کمک های دولت و غیر دولتی ، این ایرانی ها هستند که هم اکنون به خاطر اهدافی که این دو جنبش به اشتراک می گذارند ، توجه جهانی را به خود جلب می کنند.

فقط طبیعی است که دو اجتماع گره خورده با زبان ، فرهنگ و ظلم و ستم آنها توسط اقتدارگرایی که به عنوان ایمان مذهبی انجام می شود ، در حال یافتن هم افزایی هستند. با توجه به اینکه زنان در ایران و افغانستان با بحران و فرصت روبرو هستند ، زمان آن است که ارتباطات خود را تقویت کنیم. چه به صورت حضوری ، چه در صفحه های تلفن همراه که میلیون ها زن و دختر را در این کشورهای همسایه با پشتیبانی عاطفی ، ایده های سازمانی و دیدگاه های واضح تر برای آینده خود ، زنان افغان و ایرانی تغذیه می کنند ، اکنون باید همه را به عنوان خواهران تقویت کنند.