کسب و کار UPI چگونه درآمد کسب می کند، چه حاشیه سودی دارند؟

در هر صنعتی، اگر شرکتی از داشتن سهم شیر برخوردار باشد، باید سودآور باشد، درست است؟آیا در کسب و کار UPI هم همین اتفاق می افتد؟آیا بازیکنانی که نام های بزرگی دارند درآمد زیادی دارند؟زمینه برای بازیکنان کوچکی که می خواهند وارد تجارت شوند چیست؟برای توضیح ETBFSI این هفته، داستان UPI را برای شما آورده ایم:

• ETBFSI

• به روز شده در 5 دسامبر 2022 ساعت 12:10 بعد از ظهر IST

خوانده شده توسط: 100 حرفه ای صنعت خوانده شده توسط 100 حرفه ای صنعت

- Navya Menon عادت پرداخت آنلاین پس از پول زدایی و شیوع بیماری همه گیر توجه را به خود جلب کرده است، زیرا این روشی سریع و بدون تماس است. برنامه های فین تک مانند PhonePe، Google Pay و Paytm چنان مورد توجه قرار گرفته اند که کلماتی مانند «gpaying» و «paytming» به سرعت جایگزین افعالی مانند پرداخت و بازپرداخت شده اند.

نه تنها بازیکنان بزرگ، بلکه شرکت های کوچک مانند فروشگاه های محلی Kirana نیز این عادت پرداخت را انتخاب کرده اند.

Advt

صنعت UPI چقدر بزرگ است؟

UPI که در سال 2016 راه اندازی شد، اعداد رکوردی را به ثبت رساند و رکورد جدیدی از 11. 6 میلیارد تراکنش در سپتامبر امسال را به 11. 17 تریلیون روپیه رساند. با این حال، 3 شرکت وجود دارد که از بزرگترین بخش های این صنعت برخوردار هستند. این شرکت ها PhonePe و Google Pay هر کدام با 43 درصد سهم بازار و پس از آن Paytm با سهم ناچیز 8 درصدی در این صنعت پررونق قرار دارند. بنابراین، در مجموع، تنها 3 شرکت 94 درصد از سهم بازار را به خود اختصاص می دهند! در زیر سهم بازار همه بازیگران صنعت UPI آورده شده است.

در هر صنعتی، اگر شرکتی از داشتن سهم شیر برخوردار باشد، باید سودآور باشد، درست است؟با این حال، با ممنوعیت Google Pay هند، هیچ یک از شرکت ها سودآور نیستند

در هر صنعتی، اگر شرکتی از داشتن سهم شیر در صنعت بهره مند باشد، باید سودآور باشد، درست است؟با این حال، با ممنوعیت Google Pay هند، هیچ یک از شرکت ها سودآور نیستند.

بنابراین، دلیل این مدل درآمدی منحرف این شرکت ها چیست؟در اینجا راه های اصلی کسب درآمد این شرکت ها آورده شده است:

1. درآمد کمیسیون: همه این شرکت ها با برندها برای کارمزد قرار دادن نام تجاری و شرکت های خدمات روزانه برای کارمزد هزینه هایی مانند شارژ تلفن همراه، پرداخت قبض، فعال سازی DTH و غیره با برندها ارتباط برقرار می کنند. حتماً اغلب کارت هایی را دیده اید که می گویند ۲۵۰ روپیه تخفیف دارند. در صورت ثبت سفارش با یک شرکت xyz یا سهامی به ارزش 1000 روپیه از اپل، در صورتی که در شرکت ذکر شده در کارت اسکرچ حساب داشته باشد، به حساب demat وی منتقل می شود.
2. درآمدهای اشتراک: این شرکت ها برای تمام دستگاه های POS نصب شده در فروشگاه های kirana که از طریق آن ها می توان اسکن و پرداخت کرد، هزینه تراکنش اسمی دریافت می کند که به خزانه درآمد آنها اضافه می شود.
3. پرداخت وام: از آنجایی که بانک ها اغلب می توانند برای بررسی درخواست ها و اعطای وام زمان بگذارند، این برنامه ها با وام های فوری، وام های تجاری و شخصی با پرداخت سریع شروع به کار کرده اند. این وام ها به آنها کمک می کند تا 2. 5٪ تا 3. 5٪ در مقابل ارزش وام داشته باشند.
4. جمع آوری: این شرکت ها همچنین در نهایت از طرف وام دهندگان خود پول جمع آوری می کنند که 0. 5٪ تا 1. 5٪ از ارزش پرداخت فعلی را به آنها می دهد.
5. جمع آوری داده ها برای خدمات بازاریابی: داده ها برای نوآوری محصولات جدید برای شرکت یا کمک به سایر شرکت های بازاریابی برای شناسایی گرایش های مصرف کننده در بازار استفاده می شود. به عنوان مثال، کارت های اعتباری با برند مشترک درآمد توزیع اولیه و هزینه استفاده مادام العمر را به همراه دارند.

علیرغم وجود جریان های درآمدی بسیار زیاد و تعداد امیدوارکننده ای از هندی ها که از UPI استقبال می کنند، چرا این شرکت ها در گزارش سود ناکام مانده اند؟

1. MDR: MDR مخفف نرخ تنزیل تجاری است، که هزینه ای است که بازرگانان باید برای تسهیل معاملات به این شرکت ها بپردازند. با این حال، این هزینه ها در سال 2020 برای ترویج و تقویت تراکنش های UPI در کشور لغو شد. بنابراین، با وجود پایگاه داده مشتریان قوی، روش های پرداخت منبع درآمدی غیرمنفعت برای شرکت ها هستند. با این حال، آن را در کارت های اعتباری و بدهی، که بازار نسبتا پایین تری را برای شرکت ها تشکیل می دهند، قابل استفاده است. اگرچه شورای پرداخت هند از دولت خواسته است که در مورد تحمیل MDR بر بازرگانان و کاربران تجدید نظر کند، اما زمان نشان خواهد داد که آیا این امر به سودآوری شرکت هایی مانند Paytm، Phonepe و Google Pay کمک می کند.
2. عدم تمایز و CAC بالا: اگرچه google pay و phonepe تقریباً 86٪ از تراکنش ها را تشکیل می دهند، هیچ عامل متمایزکننده ای وجود ندارد که هر دو آنها را به میز بیاورند. از این رو، هیچ چیز منحصر به فردی وجود ندارد که بتوان برای حفظ مصرف کنندگان ارائه داد. علاوه بر این، این شرکت ها هزینه جذب مشتری (CAC) بالاتری دارند، که باعث می شود بازیکنان بزرگ تر روی پای خود نگه دارند. اگر آنها چرت بزنند، رقبای آنها به راحتی سهم بازار خود را خواهند خورد، از این رو رقابت با حاشیه های نازک با تیغ شدید است.
3. نرخ نقدینگی بالا: وقتی PhonePe سود خود را گزارش کرد، می توان شاهد بود که هزینه های کارکنان (که بیشترین هزینه را برای شرکت تشکیل می دهد) 47٪ از کل هزینه های شرکت را تشکیل می دهد. این به پشتوانه حفظ استعدادها از طریق ESOPها یعنی طرح های مالکیت سهام کارکنان می آید. علاوه بر این، هزینه بازپرداخت نقدی و بازاریابی با رشد 62 درصدی به 866 کرور در سال مالی 22 رسید. از این رو، شرکت ها برای جذب مشتریان با تخفیف های جذاب، پول نقد زیادی را سوزانده اند.