تأثیر بازخورد عمومی و غیر ژنتیکی بر خودکارآمدی ، انگیزه ورزشی و دستیابی به الگوی حرکت در بزرگسالان

سابقه و هدف و هدف: اطلاعات بازخورد با القاء برداشت های مختلف از توانایی در دو اشکال عمومی (توانایی ذاتی) و غیر ژنتیکی (قابلیت تغییر توانایی با تلاش) است. از آنجا که اثرات این اشکال بر خودکارآمدی ، انگیزه ورزشی و عملکرد حرکتی در بزرگسالانی که مورد مطالعه قرار نگرفته اند ، بنابراین ، هدف از این مطالعه تعیین تأثیر بازخورد عمومی در مقابل غیر ژنتیک بر انگیزه ، خودکارآمدی و حرکتی بزرگسالان است. کارایی. روش شناسی: شرکت کنندگان تازه کار 45 بودند که پس از یک جلسه از آموزش پرتاب دارت و سهم در پیش آزمون ، به سه گروه همسان تقسیم می شوند: بازخورد عمومی و بازخورد و کنترل غیر ژنتیکی. سپس ، آنها مهارت های پرتاب دارت را برای شش جلسه تمرین کردند. شرکت کنندگان مقیاس انگیزه ورزشی (SMS-6) و پرسشنامه خودکارآمدی پرتاب DART را در پس آزمون پس از یک دوره مداخله به پایان رساندند. یافته ها: یافته ها نشان داد که بازخورد غیر ژنتیکی عملکرد ، انگیزه داخلی و خودکارآمدی را نسبت به گروه های بازخورد عمومی و کنترل بهبود می بخشد. نتیجه گیری: بازخورد غیر ژنتیکی به معنای مفهوم مهارت انعطاف پذیر و قابل دستیابی است و می تواند واکنش مثبت تری نسبت به بازخورد عمومی ایجاد کند.

کلید واژه ها

• تنوع حرکتی
• توانایی موجودیت
• توانایی افزایشی
• انگیزه ورزشی
• خودکارآمدی

منابع

1. 1. Hatzigeorgiadis Theodorakis Y. Zourbanos N (2004). گفتگوی خود در استخر: تأثیر گفتگوی خود بر محتوای فکر و عملکرد بر کارهای آب و پولو. مجله روانشناسی ورزش کاربردی ، 16 (2): 138-50
   2. هاروی. ، وان رالته ، جی. ، و آبجو ، ب (2002). رابطه بین گفتگوی خود و عملکرد گلف. مجله بین المللی ورزشی ، 6 (1) ، 84-91
   3. Linner L (2010). اثرات خود آموزشی و انگیزشی خود در مورد خودکارآمدی و عملکرد در بازیکنان گلف. روانشناس ورزشی ، 61-90
   4. Kolovelonis ، A. Goudas ، M ، & Dermitzaki ، I (2011). تأثیر گفتگوی خود آموزشی و انگیزشی بر عملکرد وظیفه حرکتی دانش آموزان در روانشناسی تربیت بدنی ورزش و ورزش ، 12 (2) . 153-158.
   5. Chang Y. K. Ho ، L. A. Lu ، F. J. H. Ou ، C. C. Song T. F. Gill D (2014). عملکرد خود گفتار و سافت بال: نقش طبیعت گفتگوی خود ، ویژگی های کار حرکتی و خودکارآمدی در بازیکنان سافت بال تازه کار. روانشناسی ورزش و ورزش ، 15 (1) ، 139-145.
   6. Hatzigeorgiadis ، A. ، Zourbanos ، N. ، Mpoumpaki ، S & ،. تئودوراکیس ، Y (2009). مکانیسم های اساسی در رابطه با عملکرد خود گفتار: تأثیر صحبت کردن انگیزشی بر اعتماد به نفس و اضطراب. روانشناسی ورزش و ورزش ، 10 (1) ، 186-192.
   7. Beneka ، A. ، Malliou ، P. ، Gioftsidou ، A. ، Kofotolis ، N. ، Rokka ، S. ، Mavromoustakos ، S. ، et al (2013). تأثیر گفتگوی آموزشی و انگیزشی بر عملکرد متعادل در زخمی شدن زانو. مجله اروپایی فیزیوتراپی ، 15 ، 56-
   8. Hatzigeorgiadis ، A. ، Galanis ، E. ، Zourbanos ، N. ، & Theodorakis ، Y (2013). گفتگوی خود و عملکرد ورزشی رقابتی. مجله روانشناسی ورزشی کاربردی.
   9. Newell ، K ، M (1974). دانش نتایج و یادگیری حرکتی. مجله رفتار حرکتی ، 6،235-244.

   10. Johnson J ، Hrycaiko D W ، Johnson G V ، Hallas J M (2004). عملکرد فوتبال و عملکرد فوتبال جوانان. روانشناس ورزش ، (18) ، 44-59.

   11. Zinsser N. Bunker L & Williams J (2006). تکنیک های شناختی برای ایجاد اعتماد به نفس و تقویت عملکرد. نیویورک ، 6 ، 67-70.

   12. Cutton ، D. M. ، & Landin ، D (1999). اثرات مقایسه ای دو استراتژی یادگیری شناختی در یادگیری تنیس پیشانی. مجله آموزش ورزشی ، 5 (2) ، 33-53.

   13. Schmidt R A ، Le T D (2011). کنترل و یادگیری حرکتی: تأکید رفتاری. Champaign ، IL. ویرایش 5سینتیک انسانی.

   14. Cutton ، D. M. ، & Landin ، D (2001). اثرات یک استراتژی یادگیری شناختی و بازخورد افزوده در یادگیری تنیس پیشانی. مجله آموزش ورزشی ، 7 (1) ، 16-35.

   15. Alexander T. Latinjak & Miguel Torregrosa (2011). ترکیب خود صحبت و بازخورد عملکرد: اثربخشی آنها با تنیس های بزرگسال. مجله Human Kinetics ، Inc.

   16. Janelle ، C. M. ، Barba ، D. A ، Frehilch ، S. G. ، Tennant ، L. K ،. CAURAUGH ،. J. H (1997). به حداکثر رساندن اثربخشی عملکرد از طریق پخش نوار ویدیویی و یک محیط یادگیری خودکنترلی. فصلنامه تحقیق برای ورزش و ورزش ، 68 ، 269-279.

   17. Chiviasowsky S. ، Wulf ، G (2002). بازخورد کنترل شده: آیا این یادگیری را تقویت می کند زیرا مجریان هنگام نیاز به بازخورد دریافت می کنند؟ فصلنامه تحقیق و ورزش ، 7 ، 708-415.

   18. Chiviasowsky S ، Godinho (2005). دانش خود کنترل شده از نتایج: تأثیر برنامه های مختلف و پیچیدگی کار. جورنال مطالعات جنبش بشر ، 49 (4) ، 277-296.

   19. Wulf G (2007). عمل خود کنترل شده باعث افزایش یادگیری حرکتی می شود: پیامدهای فیزیوتراپی. فیزیوتراپی ، ژوئن ، 93 (2) ، 96-101.

   20. Schmidt R A ، Le T D (2005). کنترل و یادگیری موتور. چاپ چهارم. ChampaignIL: Kinetic Human ، ص 46-53.

   21. Roberts ، Gelin (2003). آموزش روانشناسی ورزش. ترجمه توسط محمد کاظم ویز موسوی. Masoumeh Shojaee. تهرانرشد [فارسی].

   22. غاراخانلو ، رضا ، محمد رضا کوردی ، عباس علی گنی ، محمد حسین آلیزاده ، محمد کاظم ویز موسوی و مجید کاشف (2006). تست های جسمی ، مهارت و تناسب اندام روانی. تهران: انتشار کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران ، 202 [فارسی].

   23. Hardy J. Hall C. R. Alexander M. R (2001). کاوش در گفتگوی خود و حالات عاطفی در ورزش. مجله علوم ورزشی ، 19 (7) ، 469-75.

   24. Harbalis ، T. ، Hatzigeorgiadis ، A ،. و تئودوراکیس ، Y (2008). گفتگوی خود در بسکتبال ویلچر: تأثیر یک برنامه مداخله بر روی دریبل و عملکرد. مجله بین المللی آموزش ویژه ، 23 (3) ، 62-69.

   25. Rezaei ، Fatemeh. احمد فرخی و فاضلله باگرزاده (2012). تأثیر خودپنداره انگیزشی در اجرای مهارت های بسکتبال ساده و پیچیده راننده. توسعه یادگیری ورزش و آموزش ، 10: 29-44 [فارسی].

   26. Hayes ، S. C (1989). شناخت ، احتمالی و کنترل آموزشی: مطبوعات Plenum. رفتار حاکم بر قانون.

   27. Landin D (1994). نقش نشانه های کلامی در یادگیری مهارت. Quest ، 46 (3): 299-313.

   28. Palmer ، S. L (1992). مجموعه ای از تکنیک های تمرین ذهنی که در مورد اسکیت باز رقم رقم Developive اعمال می شود. روانشناسی ورزش ، 6: 148-155.

   29. Tsiggilis ، N. ، Daroglou ، G. ، Ardamerions ، N. ، Partemian ، S. ، Ioakimidis ، P (2003). تأثیر گفتگوی خود بر خودکارآمدی و عملکرد در تست پرتاب هندبال. سوالات ورزشی ورزشی فیزر ، 1: 189-196.

   30. Hardy ، J. ، Hall ، C. R. ، Gibbs ، C. ، & Greenslade ، C (2005). عملکرد خود و عملکرد ناخالص حرکتی: یک رویکرد تجربی. مجله روانشناسی ورزشی کاربردی ، 7 (2): 36-45

   31. Croni ، S. ، S. Perkos و Y. Theodorakis (2007). عملکرد و ترجیحات گفتگوی انگیزشی و آموزشی برای بسکتبالیست های نوجوان. بینش ورزشی ، 9 (1). 9 ، 19-31.

   32. Hardy ، J. ، E. Oliver ، and D. Tod (2009). چارچوبی برای مطالعه و استفاده از گفتگوی خود در ورزش. پیشرفت در روانشناسی ورزش کاربردی: بررسی ، ص. 37-74.

   33. Wulf ، G. و W. Prinz (2001) ، هدایت توجه به اثرات حرکتی باعث افزایش یادگیری می شود: یک بررسی. بولتن روانشناختی و بررسی ، 8 (4): ص. 648-660.

   34. Chiricowsky ، S. ، & Wulf ، G (2005). اگر بر اساس عملکرد یادگیرنده باشد ، بازخورد کنترل خود مؤثر است. resس. تمرینورزش ، 76 (1): 42-48.

   35. Chiviacowsky S ، Wulf G ، Lewthwaite R (2012). یادگیری خود کنترل شده: اهمیت محافظت از ادراک از صلاحیت. روان روان ، 3: 458.

   36. Zimmerman B J (2000). یادگیری خود تنظیم و پیشرفت تحصیلی: یک مرور کلی. روانشناسی آموزش ، 25 (1): 3-17.

   37. Ferrari ، M (1996). مشاهده ناظران: خودتنظیمی در لرنینگ مشاهده ای از مهارت های حرکتی. بررسی توسعه ، 16203-240

   38. Bandura A (1986). بنیاد اجتماعی اندیشه و عمل ؛یک تئوری شناختی اجتماعی. صخره های Englewood. NJ: Prentice-Hall.

   39. Wulf G ، Raupach M ، Pfeiffer F (2005). عمل مشاهده ای خود کنترل ، یادگیری را تقویت می کند. Res Q Sport Sport ، مارس ؛ 76 (1): 107-1.

   40. Cutton ، D. ، & Landin ، (2007). تأثیر گفتگوی خود و بازخورد افزوده در یادگیری تنیس پیشانی. مجله روانشناسی ورزش کاربردی ، 19 ، 288-303.< Pan> 34. Chiricowsky ، S. ، & Wulf ، G (2005). اگر بر اساس عملکرد یادگیرنده باشد ، بازخورد کنترل خود مؤثر است. resس. تمرینورزش ، 76 (1): 42-48.