ایجاد اکوسیستم مناسب برای ارز دیجیتال

چگونگی پشتیبانی از یک چارچوب نظارتی قوی از اعتماد به نفس اعتماد به نفس ، ویژگی مهمی در مورد قارچ بودن است. و برای این کار ، ما به یک چارچوب نظارتی و قانونی عملی نیاز داریم تا شکل جدید پول را تعریف کنیم ، چگونه می توان آن را صادر کرد ، اداره و معامله کرد و چگونه ریسک را مدیریت کنیم. این چارچوب و خط مشی همچنین نقش ها ، مسئولیت ها و نظارت بر نهادهای مختلف و شرکت کنندگان در اکوسیستم پولی را پوشش می دهد: بانک های مرکزی و تجاری ، تنظیم کننده ها ، ادارات دولتی و همچنین ارائه دهندگان زیرساخت های شخص ثالث. این امر همچنین الزامات مسئولیت صادرکنندگان مختلف را برای محافظت از مصرف کنندگان تعیین می کند.

این چارچوب همچنین تعهدات محتاطانه را تعریف می کند ، به این ترتیب که ارز از آن حمایت می شود و آستانه هایی که در هنگام اجرای مقررات مدیریت ریسک سخت تر انجام می شود. تنظیمات بازار E. U در تنظیمات دارایی های رمزنگاری با تعریف چگونگی حمایت از Stablecoins ، نحوه ارائه آنها به بازار عرضه می شود و چه کسی یک صادرکننده یا ارائه دهنده خدمات "مهم" است ، با توجه به نظارت اضافی ، این جزئیات را بررسی می کند.

این قوانین همچنین با هدف کاهش خطر سیستمی پول خصوصی "بیش از حد" ، که می تواند توانایی دولت ها و بانک های مرکزی را برای استفاده از کنترل برای کمک به بهبود اقتصادی در مواقع تورم یا رکود اقتصادی تضعیف کند.

سرانجام ، چارچوب نظارتی نیز نیازهای احتمالی را برای اخلاق و فرآیندهای صوتی تعیین می کند تا کل سیستم نظارت مناسب داشته باشد. برای جلوگیری از ورود بازیگران بد به سیستم ، مبارزه با پولشویی و دانستن قوانین مشتری شما نیز بازی خواهد شد.

تفاوت بین قارچ بودن و قابلیت همکاری از نزدیک با مقررات ، نیاز به استاندارد سازی است. چهار نوع اصلی فناوری لجر توزیع شده وجود دارد که ارزهای دیجیتالی جدید می توانند بر روی آن اجرا شوند: عمومی (بدون مجوز) ، خصوصی (مجوز) ، هیبریدی و کنسرسیوم. هر نوع DLT برای یک مورد استفاده خاص به بهترین وجه مناسب است. به عنوان مثال ، repos های داخل شرکت مانند Onyx JPMorgan در یک blockchain خصوصی و حلقه ای اجرا می شوند ، در حالی که stablecoins های تجاری مانند USDC ، که توسط شبکه ای از بانک ها پشتیبانی می شوند ، بر روی یک بلوک کنسرسیوم اداره می شوند. در حالی که این موارد استفاده قدرتمند است ، آنها یک رویکرد خاموش را انجام می دهند که باعث می شود بین ارزهای دیجیتالی مختلف ، قابلیت همکاری - و از این رو قارچ بودن را باز کند.

گیلبرت وردیان معتقد است که "در آینده ، شرکت ها نحوه استفاده از stablecoins را برای پرداخت ها گسترش داده و مقیاس می کنند."وی پیشنهاد می کند که بانکها ممکن است بخواهند تابلوی های تجاری را که بر روی دفترچه های عمومی برای مصرف کننده به معاملات بازرگان و از طریق شبکه های بانکی کنسرسیوم فعالیت می کنند ، توسعه دهند.

برای این اتفاق ، استانداردهای بین المللی و هماهنگی فنی باید مورد توافق و اجرا قرار بگیرند. ISO TC/307 ، Blockchain ISO Standard ، یکی از این بدنه ها است که استانداردهای بین المللی را ایجاد می کند. سازمان هایی مانند INATBA ، انجمن بین المللی برای برنامه های کاربردی مورد اعتماد Blockchain ، پروژه های مختلف blockchain را برای حمایت از هماهنگی بین المللی بررسی و طبقه بندی می کنند.

گیلبرت در ادامه توضیح می دهد که "استاندارد سازی چارچوب مورد نیاز برای قابلیت همکاری را ایجاد می کند. و قابلیت همکاری در اصل ملاحظات فنی و تجاری است که باعث می شود Stablecoins یا CBDC بتوانند به راحتی از یک شبکه به شبکه دیگر معامله کنند. "

در آینده نزدیک ، ما احتمالاً شاهد وجود ارزهای دیجیتالی بیشتر و بیشتر خواهیم بود. با بهبود حاکمیت ، مقررات و استانداردها ، بازار به کشورهایی بالغ می شود که در آن stablecoins و CBDC های تجاری می توانند به طور همه جا در شبکه ها معامله کنند.

گیلبرت پیش بینی می کند که "ارزهای سنتی ، پول نقد و حتی رمزنگاری نیز ممکن است نقش هایی داشته باشند. و هر کشور و حوزه قضایی ترکیبی از ارزهای کمی متفاوت خواهد داشت. در نهایت ، بازرگانان و مصرف کنندگان انتخاب بیشتری در نحوه و جابجایی آنها خواهند داشت و این باعث می شود که فرصت های جدید شغلی باشد. "

نکته اصلی این طراحی هدفمند است ، بنابراین ما بر روی مفاهیم اصلی قارچ پذیری بنا می کنیم و قابلیت همکاری را برای اطمینان از این که پول همچنان یک کالای عمومی باقی مانده است.