معامله مارجین یا خرید بر روی مارجین

خرید با حاشیه به معنای قرض گرفتن از یک کارگزار برای خرید سهام است. معاملات مارجین به فرد امکان می دهد سهام بیشتری نسبت به حالت عادی خریداری کند. برای معامله با مارجین یک حساب کاربری لازم است. حساب مارجین یک حساب اعتباری است. در یک حساب می توان از وام برای خرید سهام استفاده کرد. اوراق بهادار قابل حاشیه به عنوان وثیقه برای وام عمل می کند. اوراق بهادار قابل معامله در حساب مارجین اوراق بهادار قابل حاشیه هستند. مانند هر وام دیگری، به مبلغ وام گرفته شده، بهره تعلق می گیرد. باید قرارداد حاشیه را مطالعه کرد و پیامدهای آن را درک کرد. یک نفر باید مقدار سهام خود را بین 50 تا 90 درصد حفظ کند. این در غیر این صورت به عنوان حاشیه تعمیر و نگهداری نامیده می شود. در معاملات مارجین هزینه های خاصی وجود دارد. آن ها کمیسیون های تجاری و سودی هستند که بر روی بدهی حاشیه ای اعمال می شوند. سود روزانه محاسبه می شود و مثلاً هر 15 ماه یکبار به حساب مارجین بدهکار می شود. معاملات مارجین راه دیگری را به کارگزاران برای کسب درآمد از طریق سود به دست آمده در چنین حساب هایی ارائه می دهد. این امر کارگزاران را همچنان در تجارت نگه می دارد زیرا درآمد حاصل از کارمزد کارگزاری کاهش پیوسته دارد. با محدودیت در تامین مالی بانکی سهام، وجود چنین مکانیزمی برای استقراض و وام دادن اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

معامله مارجین ریسکی در نظر گرفته می شود زیرا برای همه مناسب نیست. این به این دلیل است که زیان ها به همان اندازه سود تقویت می شوند. بنابراین ریسک پرتفوی فرد افزایش می یابد. سرمایه گذار در حال خرید اوراق بهادار باید بهای آن را به طور کامل به صورت نقدی بپردازد. اما زمانی که بخشی از ارزش معامله توسط سرمایه گذار و مابقی توسط شرکت کارگزاری پرداخت شود، به آن معامله مبتنی بر حاشیه می گویند. خرید اوراق بهادار با استقراض بخشی از ارزش معاملات و استفاده از اوراق بهادار موجود در سبد به عنوان وثیقه، معامله حاشیه نامیده می شود. معامله با این انتظار انجام می شود که قیمت سهام یا افزایش یا کاهش یابد که به او امکان می دهد سود بیشتری کسب کند. برعکس، یک سرمایه گذار می تواند از طریق حساب مارجین فروش کوتاهی داشته باشد. به عبارت دیگر، به معنای قرض گرفتن اوراق بهادار از شرکت کارگزاری به قصد فروش آن به امید کاهش قیمت ها است. بخشی از معامله که سرمایه گذار باید نزد کارگزار سپرده کند، حاشیه ای است. این به عنوان سرمایه اولیه در حساب حاشیه مشتری یا سرمایه گذار در نظر گرفته می شود.

در بازارهای توسعه یافته، مفهومی برای معامله به جلو وجود ندارد، اما معاملات حاشیه مجاز است. این بدان معناست که سرمایه گذاران می توانند با پرداخت مارجین خرید یا فروش کنند، اما معاملات باید در همان روز مجذور شوند. تأمین مالی معمولاً توسط بانک ها و مؤسسات مالی تأمین می شود. اما در هند، بانک ها و مؤسسات مالی نقش محدودی دارند در حالی که شرکت های کارگزاری از ارائه چنین مالی منع می شوند. راه حل چنین نیازی، معاملات حاشیه ای است که کاملاً یک معامله مبتنی بر وام است. اگرچه تجارت مارجین در هند مفهوم جدیدی است، اما در بازارهای توسعه یافته محبوب و موفق بوده است. برای اولین بار معاملات حاشیه در هند به عنوان یک فعالیت بانکی خاص شناخته شد که بر اساس آن وجوه به کارگزاران برای خرید سهام از طرف سرمایه گذاران تعمیم می یابد. یک محدودیت فردی برای کارگزار تعیین می شود و به ارزش خالص، دارایی ها و اوراق بهادار وثیقه ای که تعهد شده اند مرتبط است. مدت معامله مارجین توسط کارگزار و مشتری مربوطه تعیین می شود و نرخ سود توسط بانک ها تعیین می شود.

پست های مرتبط:

• سهام - معنی و تعریف
• مدار شکن چیست؟
• ابزارهای مشتقات فراساحلی (یادداشت های مشارکتی)
• استراتژی های قراردادهای آتی
• بازارهای کالا و معاملات آتی
• مشتقات کالا
• قرارداد آتی ارز خارجی
• خرید برگشت اوراق بهادار
• اوراق بهادار دفاعی و تهاجمی
• مقررات سرمایه گذاری توسط FII در هند