دریافت فقط دوز مناسب نقدینگی و شفافیت

تقریباً همه موافق هستند که پمپاژ اطلاعات بیشتر به بازار و فعال تر تجارت ، قیمت ها را به شما امکان می دهد تا عرضه و تقاضا را بهتر منعکس کنند. اما کاملاً مشخص نیست که شفافیت و نقدینگی برای عملکرد خوب بازارها چقدر طول می کشد ، یا اینکه چگونه این دو عامل بر یکدیگر تأثیر می گذارند. همچنین مشخص نیست که آیا ممکن است بیش از حد داشته باشد ، آیا آژانس های رتبه بندی اعتبار واقعاً شفافیت را بهبود می بخشند ، یا اینکه آیا این دو عامل بر همه بازارها به همان روش تأثیر می گذارند. این سؤالات در یک کنفرانس اخیر در مرکز تحقیقات مالی بین المللی وارتون در وایتون مورد بررسی قرار گرفت.

نویسنده

دانش در کارمندان وارتون

اگر بحران مالی کار خوبی انجام داده است ، توجه کارشناسان را به دو عامل اصلی بر ارزش اوراق بهادار پیچیده متمرکز کرده است: شفافیت ، میزان اطلاعات موجود در مورد امنیت. و نقدینگی ، توانایی یافتن به راحتی یک خریدار یا فروشنده برای یک مسئله معین.

تقریباً همه موافق هستند که پمپاژ اطلاعات بیشتر به بازار و فعال تر تجارت ، قیمت ها را به شما امکان می دهد تا عرضه و تقاضا را بهتر منعکس کنند. اما کاملاً مشخص نیست که شفافیت و نقدینگی برای عملکرد خوب بازارها چقدر طول می کشد ، یا اینکه چگونه این دو عامل بر یکدیگر تأثیر می گذارند. همچنین مشخص نیست که آیا ممکن است بیش از حد داشته باشد ، آیا آژانس های رتبه بندی اعتبار واقعاً شفافیت را بهبود می بخشند ، یا اینکه آیا این دو عامل بر همه بازارها به همان روش تأثیر می گذارند.

و در بحران فعلی ، نمونه های بسیاری از بازارها که مانند انتظار می رود ، کار نمی کنند ، نشان می دهد که درک شفافیت ، نقدینگی و قیمت گذاری اوراق بهادار ناقص است.

مبادله های اعتباری (CDS) ، نوعی بیمه در برابر عدم بازپرداخت وام ، باید به عنوان پنجره ای در خطرات ایجاد شده در بازار خدمت کند. با افزایش خطرات ، قیمت CDS باید بالا برود ، همانطور که بیمه عمر برای رانندگان اتومبیل مسابقه بیشتر هزینه دارد. اما هشدارها شکست خوردند. لورتا مرستر ، مدیر تحقیقات در بانک مرکزی فدرال رزرو فیلادلفیا ، در یک کنفرانس اخیر در مرکز تحقیقات مالی بین المللی وارتون گفت: "ما واقعاً سیگنال هشدار دهنده ای را از این بازار دریافت نکردیم."به گفته مرستر ، استاد دارایی کمکی در وارتون ، "عدم شفافیت در این بازار و همچنین بسیاری از بازارهای بدون نسخه ، مسئله بزرگی است."کنفرانس 27 مارس با عنوان "خطرات نقدینگی - تأثیر در بازارهای مالی بین المللی".

برای بهبود شفافیت و نقدینگی و عملکرد بهتر بازار CDS ، تنظیم کننده ها در مورد تغییر معاملات CDS از بازار فعلی بدون نسخه-جایی که خریداران و فروشندگان مستقیماً با یکدیگر برخورد می کنند-به یک ترخیص کالا از گمرک یا مبادله متمرکز فکر می کنند ، جایی که واسطه ها می توانندوی گفت که با ارائه ضمانت های خاص ، خطرات را کاهش دهید.

اما تعامل شفافیت ، نقدینگی و قیمت گذاری ظریف است و همیشه همانطور که انتظار می رفت کار نمی کند. این امر پیش بینی می کند که چه میزان پیشرفت چنین تغییراتی را تقویت می کند. یک خانه پاکسازی برای مبادلات پیش فرض اعتباری با ارائه واسطه ای برای تضمین تعهدات هر یک از طرفین در یک معامله ، عدم قطعیت را کاهش می دهد. و Clearinghouse قیمت های بازار را برای دیدن همه ارسال می کند ، در حالی که قیمت های موجود در بازار بدون نسخه اغلب پنهان است. Mester گفت ، مبادله ای حتی بیشتر پیش می رود ، با نیاز به این که مبادلات پیش فرض اعتباری استاندارد شده باشد ، به طور چشمگیری شفافیت و نقدینگی را بهبود می بخشد.

با این حال ، برخی از کارشناسان نگران این هستند که تجارت متمرکز یا استاندارد سازی باعث می شود که مبادلات پیش فرض اعتباری کمتر مفید باشد زیرا آنها نمی توانند سفارشی شوند ، همانطور که در گذشته بوده اند ، نیازهای دقیق خریداران و فروشندگان را برآورده می کنند. تلاش برای فراهم آوردن شفافیت و نقدینگی بیشتر می تواند از این طریق آتش سوزی شود و مبادلات در تغییر خطرات برای سرمایه گذاران که به بهترین وجه برای تحمل آنها وجود دارند ، کارآمدتر می شوند.

مقصر اصلی

علاوه بر این ، برخی از شرکت کنندگان در بازار ممکن است به شفافیت و نقدینگی بیشتر اعتراض کنند زیرا از ناکارآمدی سیستم فعلی سود می برند. به عنوان مثال ، با شفافیت کمتری ، صادرکنندگان اوراق بهادار می توانند به سرمایه گذاران بفروشند که در صورت وجود اطلاعات بیشتر از آن ترسیده باشند ، گفت: مارکو پاگانو ، استاد اقتصاد در دانشگاه ناپل فدریکو دوم ، خلاصه مقاله خود ، "اوراق بهادار ، شفافیت و نقدینگی."وی گفت ، از آنجا که صادرکنندگان و سایر شرکت کنندگان می توانند از یک سیستم مات بهره مند شوند ، ممکن است برای محافظت از بازار و اقتصاد گسترده تر از خطرات ناشی از عدم شفافیت ، به مقررات جدیدی نیاز داشته باشد.

پاگانو و نویسنده وی ، پائولو ولپین ، استاد دارایی در دانشکده بازرگانی لندن ، به اوراق بهادار پیچیده تحت حمایت وام اشاره کردند که به گفته آنها به طور گسترده ای مقصر اصلی بحران مالی است. پاگانو و ولپین می نویسند: "به ویژه ، این امر امری عادی است که بخش خوبی از سرزنش بحران در مورد شفافیت ضعیف رتبه بندی هایی را که همراه با این اوراق بهادار گسترده است ، قرار دهیم."

اوراق بهادار تحت حمایت وام به طور معمول هزاران وام را با هم جمع می کند و به سرمایه گذاران این امکان را می دهد تا در پرداخت ماهانه صاحبان خانه به اشتراک بگذارند. اما بسته ها از بسیاری جهات قابل تقسیم هستند و برخی از اوراق بهادار را نسبت به سایرین ریسک می کنند. از آنجا که ارزیابی این خطرات برای خود سرمایه گذاران تقریباً غیرممکن بود ، آنها به آژانس های رتبه بندی مانند Standard & Poor's و Moody اعتماد داشتند. اما شرکت های رتبه بندی نتوانستند بسیاری از خطرات را مورد توجه قرار دهند و به اوراق بهادار رتبه های بهتری نسبت به آنچه را که سزاوار آن بودند ، می دهند. از آنجا که سرمایه گذاران متوجه شدند که خطرات بیشتر از آنچه قبلاً تصور می شد ، آنها تمایلی به خرید اوراق بهادار نداشتند و قیمت ها کاهش یافت.

پاگانو و ولپین می نویسند: "پس از ژوئن 2007 ، بازار همه اوراق بهادار ساختاری بدهی تعطیل شد ..."."این نقص به نوبه خود باعث ایجاد بیش از حد دارایی های غیرقانونی در ترازنامه های بانکها ، باعث ایجاد یا تشدید بحران اعتباری شد."

به نظر می رسد پادزهر ساده است: اگر روند رتبه بندی شفاف تر باشد ، اعتماد و نقدینگی بهبود می یابد. نویسندگان خاطرنشان می کنند ، اما با نگاهی دقیق تر ، به نظر نمی رسد که خیلی ساده باشد.

خرد مشترک می گوید عدم نقدینگی باید قیمت ها را تضعیف کند ، زیرا سرمایه گذاران نگران این هستند که با اوراق بهادار که دیگر نمی خواهند گیر بیفتند. از این رو از شرکتهایی که اوراق بهادار تحت حمایت وام را صادر می کنند ، انتظار می رود که شرکت های رتبه بندی را تحت فشار قرار دهند تا یک فرآیند رتبه بندی شفاف را بدست آورند ، نقدینگی و قیمت را تقویت کنند.

پاگانو و ولپین می نویسند: "اما رفتار قبل از بحران صادرکنندگان و سرمایه گذاران به طور یکسان نشان می دهد که هر دو آنها مزایای قابل توجهی در اوراق بهادار بر اساس اطلاعات نسبتاً درشت [مات] مشاهده می کنند."این نشان می دهد که اگرچه شفافیت ممکن است به طور کلی برای بازارها مناسب باشد ، اما همیشه برای صادرکنندگان و سرمایه گذاران که می خواهند از اوراق بهادار فردی استفاده کنند ، خوب نیست.

در واقع ، صادرکنندگان می خواهند در هنگام فروش اوراق بهادار در بازار اولیه ، هرچه بیشتر سرمایه گذاران را درخواست کنند ، پاگانو و ولپین می نویسند. این بدان معنی است که برای سرمایه گذاران ناخوشایند و همچنین پیشرفته ای جذاب است. انتشار جزئیات بیش از حد در مورد اوراق بهادار می تواند باعث شود تا سرمایه گذاران ناخوشایند احساس بیش از حد کنند - ضعیف برای رقابت با جوانب مثبت که فرض می شود در درک معنای جزئیات بهتر هستند. به عبارت دیگر ، پنهان کردن جزئیات ، مزیت جوانب مثبت را از بین می برد و از این طریق زمینه بازی را برای سرمایه گذاران ناخوشایند و نگه داشتن آنها در بازار تراز می کند. با وجود خریداران بیشتر در بازار ، صادرکنندگان می توانند قیمت بهتری کسب کنند.

اما پاگانو و ولپین می گویند که این می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در بازار ثانویه شود ، جایی که اوراق بهادار پس از مسئله اولیه آنها معامله می شود. اگر جزئیات کمی در مورد اوراق بهادار فاش شده باشد ، سرمایه گذاران فرض می کنند که در نهایت جزئیات بیشتری به آشکار می شوند. سرمایه گذاران ناخوشایند ، نگران این که آنها نمی دانند اطلاعات جدید به چه معناست ، تمایلی به خرید ندارند و قیمت ها را کم می کنند. با این حال ، پاگانو و ولپین معتقدند که اگر فکر می کنند هیچ جای تعجب وجود ندارد ، این سرمایه گذاران کمتر نگران خواهند شد - اگر جزئیات پیچیده قبلاً توسط افراد جوان هنگام صدور امنیت توسط جوانب مثبت ارزیابی شده و به طور کامل ارزیابی شده است.

بنابراین صادرکنندگان یک انتخاب دارند: انتشار اطلاعات زیادی به معنای پایین آمدن قیمت در بازار اولیه و قیمت های بالاتر در بازار ثانویه است. انتشار اطلاعات اندک قیمت های بالاتری را در بازار اولیه و پایین ترین بازار در بازار ثانویه ایجاد می کند.

پاگانو و ولپین گفتند که صادرکنندگان به طور معمول بهترین قیمت هایی را که می توانند در بازار اولیه بدست آورند ترجیح می دهند. آنها معتقدند که این ترجیح بسیار ناچیز است ، این مقررات برای اطمینان از افشای اطلاعات کافی برای جلوگیری از ایجاد شگفتی در ایجاد مشکلات در بازار ثانویه ، لازم است.

رتبه بندی و بازارهای نوظهور

در حالی که این امر به افشای بیشتری در مورد چگونگی دستیابی به نتیجه گیری آژانس های رتبه بندی نیاز دارد ، سایر سخنرانان کنفرانس سؤالاتی را در مورد میزان شرکت کنندگان در بازار اعتبار در رتبه بندی اعتباری مطرح کردند.

Ked Hogan ، مدیر عامل گروه استراتژی های جهانی در سرمایه گذاران جهانی بارکلی ، استدلال کرد که رتبه بندی ها در واقع بسیار کمی در درک سرمایه گذاران از ریسک نقش دارند. هوگان گفت ، سرمایه گذاران پیشرفته که بر بازارها حاکم هستند ، تحقیقات خود را انجام می دهند و به طور کلی نسبت به آژانس های رتبه بندی بهتر هستند."رتبه بندی آژانس - آنها بی ربط هستند. آنها کاملاً بی ربط هستند. آنها پشت منحنی هستند. "با این وجود ، سرمایه گذاران پیشرفته برای ارزیابی ریسک خود به اطلاعات نیاز دارند ، وی خاطرنشان کرد: "کدورتی چیز خوبی نیست."

مقاله ای با عنوان "نقدینگی و ریسک اعتباری در بازارهای بدهی در حال ظهور" ، توسط اساتید دارایی دانشگاه تولان جان هوند و دیوید. یک لسند ، دریافت که رتبه های اعتباری ممکن است در برخی از بازارها نسبت به سایر بازارها ارزش بیشتری داشته باشد. محققان گفتند که تعداد قابل توجهی از تحقیقات نشان داده است که رتبه بندی ها بر قیمت اوراق بهادار شرکت ها در ایالات متحده تأثیر می گذارد ، اما به نظر می رسد رتبه بندی ها در بازارهای نوظهور تأثیر کمتری دارند ، زیرا آژانس های رتبه بندی به خوبی برای ارزیابی ریسک در این کشورها مجهز نیستند. وادآنها پس از مطالعه بازارهای اوراق بهادار در 16 کشور بیش از هشت سال ، نتیجه گرفتند که در آن بازارها ، نقدینگی تأثیر بسیار بیشتری در قیمت ها نسبت به رتبه بندی دارد.

هوند به این کنفرانس گفت: "در مقایسه با بازارهای ایالات متحده ، نقدینگی یک مؤلفه بسیار بزرگتر از گسترش عملکرد است - چهار برابر بزرگتر."گسترش بازده تفاوت بین نرخ بهره پرداخت شده توسط سرمایه گذاران توسط یک امنیت در مقابل دیگری است. بازده برای اوراق بهادار بیشتر است که خطرناک تر تلقی می شوند. فقدان نقدینگی خطر را افزایش می دهد - از آنجا که یک سرمایه گذار می تواند با امنیتی که دیگر نمی خواهد گیر کند - و بنابراین گسترش بازده را گسترش می دهد.

بدنه تحقیقات طی سالها نشان داده است که کاهش شفافیت منجر به هزینه های بالاتر معاملات می شود - هزینه های تحقیق ، کمیسیون ها ، هزینه ها و سایر هزینه ها در خرید یا فروش امنیت. در کنار هزینه های بیشتر معاملات ، نقدینگی کاهش می یابد ، زیرا کمتر سرمایه گذاران مایل به تحمل آن هزینه ها هستند. از آنجا که سرمایه گذاران انتظار دارند بازده بالاتری برای به دست آوردن خطرات خرید دارایی های غیرقانونی داشته باشند ، برای شرکت ها گران تر است که با فروش دارایی های غیرقانونی ، پول جمع کنند. به عنوان مثال ، یک شرکت ممکن است برای خرید سرمایه گذاران برای خرید اوراق خود ، نرخ بهره بالاتری را بپردازد.

مارک لنگ و مارک مفت از دانشگاه کارولینای شمالی در چاپل هیل و کارل V. لینز از دانشگاه یوتا می نویسند: "مسائل مربوط به شفافیت و نقدینگی با توجه به اختلالات اخیر در بازارهای اوراق بهادار ، اهمیت ویژه ای داشته است."

مقاله آنها با عنوان "شفافیت ، نقدینگی و ارزیابی: شواهد بین المللی" ، در مورد مطالعه رابطه بین شفافیت ، نقدینگی بازار سهام و قیمت سهام برای نمونه گسترده ای از شرکت ها در 21 کشور از سال 1994 تا 2006 گزارش می دهد. کاهش شفافیت: تلاش مدیران برای "مدیریت" درآمد با کنترل زمان هزینه ها و درآمدها ، پوشش کمتر تحلیلگران و استفاده از بنگاه های حسابرسی ضعیف تر و حسابداری کمتر سخت.

شرکت هایی که در رده 25 ٪ برتر قرار دارند - افرادی که از شفافیت برخوردار هستند - نسبت به شرکت های 25 ٪ پایین برای سرمایه گذاران بسیار خطرناک تر به نظر می رسید. این در تفاوت 40 ٪ بین قیمت های "پیشنهاد" و "سؤال" به نقل از سهام بنگاه های شفاف تر مشاهده شد. گسترش پیشنهادات باریک به این معنی است که سرمایه گذاران اطمینان دارند که می توانند ارزش یک شرکت را به طور دقیق تعیین کنند. گسترش گسترده نگرانی در مورد ریسک را نشان می دهد ، در حالی که فروشندگان خواستار قیمت های بالاتری هستند و خریداران کمتری را ارائه می دهند زیرا هر گروه می خواهد برای ریسک بیشتر جبران شود. این مطالعه همچنین نشان داد که بنگاههای شفاف تر قادر به جمع آوری پول ارزان تر بودند و از قیمت سهام بالاتری برخوردار بودند ، که توسط Q Tobin اندازه گیری می شود ، نسبت ارزیابی سهام یک شرکت به ارزش دارایی های آن.

نویسندگان نتیجه می گیرند: "با هم جمع شده" ، نتایج ما نشان می دهد که تمرکز بر شفافیت ارائه شده به کسانی که در اوراق بهادار یک شرکت سرمایه گذاری می کنند می تواند یک مؤلفه مثمر ثمر برای درک کامل بیشتر افزایش اخیر در نقص و کاهش ارزش گذاری باشد. بسیاری از دارایی ها در سراسر جهان. "