بیت کوین واقعا چقدر انرژی مصرف می کند؟

امروزه بیت کوین به اندازه یک کشور کوچک انرژی مصرف می کند. این مطمئناً هشدار دهنده به نظر می رسد - اما واقعیت کمی پیچیده تر است. نویسنده چندین تصور غلط رایج پیرامون بحث پایداری بیت کوین را مورد بحث قرار می دهد و در نهایت استدلال می کند که تشخیص و رسیدگی به نگرانی های زیست محیطی، کار با حسن نیت برای کاهش ردپای کربن بیت کوین، و در نهایت نشان دادن ارزش اجتماعی که بیت کوین ارائه می کند به عهده جامعه رمزارز است. ارزش منابع مورد نیاز برای حفظ آن را دارد.

یک صنعت سزاوار مصرف چقدر انرژی است؟در حال حاضر، سازمان ها در سراسر جهان با فشارهایی برای محدود کردن مصرف منابع انرژی تجدیدناپذیر و انتشار کربن در جو مواجه هستند. اما فهمیدن اینکه چقدر مصرف بیش از حد است، یک سوال پیچیده است که با بحث هایی در مورد اولویت های ما به عنوان یک جامعه در هم آمیخته است. در نهایت، محاسبه اینکه کدام کالاها و خدمات «ارزش» صرف این منابع را دارند، واقعاً یک مسئله ارزشی است. از آنجایی که ارزهای دیجیتال، و به ویژه بیت کوین، برجسته شده اند، استفاده از انرژی به آخرین نقطه عطف در گفتگوی بزرگتر در مورد اینکه ارزهای دیجیتال واقعاً برای چه و چه کسانی مفید هستند، تبدیل شده است.

در ظاهر، سوال در مورد مصرف انرژی یک سوال منصفانه است. بر اساس گزارش مرکز تامین مالی جایگزین کمبریج (CCAF)، بیت کوین در حال حاضر حدود 110 تراوات ساعت در سال مصرف می کند - 0. 55 درصد از تولید برق جهانی، یا تقریبا معادل برداشت انرژی سالانه کشورهای کوچکی مانند مالزی یا سوئد. این مطمئناً انرژی زیادی به نظر می رسد. اما یک سیستم پولی چقدر باید انرژی مصرف کند؟

نحوه پاسخ شما احتمالاً به احساس شما در مورد بیت کوین بستگی دارد. اگر فکر می کنید که بیت کوین هیچ فایده ای به جز ارائه یک طرح پونزی یا وسیله ای برای پولشویی ارائه نمی دهد، پس منطقی است که نتیجه گیری کنیم که مصرف هر مقدار انرژی بیهوده است. اگر شما یکی از ده ها میلیون نفر در سراسر جهان هستید که از آن به عنوان ابزاری برای فرار از سرکوب پولی، تورم یا کنترل سرمایه استفاده می کنند، به احتمال زیاد فکر می کنید که انرژی بسیار خوب مصرف شده است. اینکه آیا فکر می کنید بیت کوین ادعای معتبری بر منابع جامعه دارد، به میزان ارزشی که فکر می کنید بیت کوین برای جامعه ایجاد می کند خلاصه می شود.

اگر بخواهیم این بحث را داشته باشیم، باید روشن کنیم که بیت کوین چگونه انرژی مصرف می کند. درک مصرف انرژی بیت کوین ممکن است سوالات مربوط به سودمندی آن را حل نکند، اما می تواند به درک زمینه ای کمک کند که طرفداران بیت کوین واقعاً در مورد تأثیر زیست محیطی صحبت می کنند. به طور خاص، چند تصور غلط کلیدی وجود دارد که ارزش پرداختن به آن را دارد.

مصرف انرژی معادل انتشار کربن نیست

اول، یک تمایز مهم بین میزان انرژی مصرفی یک سیستم و میزان کربن منتشر شده وجود دارد. در حالی که تعیین مصرف انرژی نسبتاً ساده است، نمی توانید انتشار کربن مرتبط را بدون دانستن ترکیب دقیق انرژی - یعنی ترکیب منابع مختلف انرژی که توسط رایانه هایی که بیت کوین استخراج می کنند - برون یابی کنید. به عنوان مثال، یک واحد انرژی آبی اثرات زیست محیطی بسیار کمتری نسبت به همان واحد انرژی زغال سنگ خواهد داشت.

تخمین مصرف انرژی بیت کوین نسبتاً آسان است: شما فقط می توانید به هش آن (یعنی کل قدرت محاسباتی ترکیبی که برای استخراج بیت کوین و پردازش تراکنش ها استفاده می شود) نگاه کنید و سپس حدس های آگاهانه ای در مورد نیازهای انرژی سخت افزاری که ماینرها دارند انجام دهید. استفاده كردن. اما تشخیص انتشار کربن آن بسیار دشوارتر است. ماینینگ یک تجارت به شدت رقابتی است و ماینرها تمایل زیادی به جزئیات عملیات خود ندارند. بهترین تخمین ها از مکان یابی تولید انرژی (که از آن می توان ترکیب انرژی را استنباط کرد) از CCAF می آید که با استخرهای معدنی بزرگ برای جمع آوری مجموعه داده ای ناشناس از مکان های استخراج کننده کار کرده است.

بر اساس این داده ها، CCAF می تواند منابع انرژی مورد استفاده معدن کاران را بر اساس کشور و در برخی موارد بر اساس استان حدس بزند. اما مجموعه داده آنها شامل همه استخرهای ماینینگ نمی شود و به روز نیست و ما را هنوز در مورد ترکیب انرژی واقعی بیت کوین در تاریکی قرار می دهد. علاوه بر این، بسیاری از تحلیل های با مشخصات بالا، ترکیب انرژی را در سطح کشور تعمیم می دهند که منجر به تصویری نادرست از کشورهایی مانند چین می شود که چشم انداز انرژی بسیار متنوعی دارد.

در نتیجه ، تخمین برای درصد استخراج بیت کوین از انرژی تجدید پذیر بسیار متفاوت است. در دسامبر سال 2019 ، یک گزارش حاکی از آن است که 73 ٪ از مصرف انرژی بیت کوین خنثی کربن است ، عمدتاً به دلیل فراوانی برق در مراکز اصلی معدن مانند جنوب غربی چین و اسکاندیناوی. از طرف دیگر ، CCAF در سپتامبر 2020 تخمین زده است که این رقم به 39 ٪ نزدیک است. اما حتی اگر تعداد پایین تر صحیح باشد ، تقریباً دو برابر شبکه ایالات متحده است ، نشان می دهد که نگاه به مصرف انرژی به تنهایی به سختی روشی قابل اعتماد برای تعیین انتشار کربن بیت کوین نیست.

بیت کوین می تواند از انرژی استفاده کند که صنایع دیگر نمی توانند

یکی دیگر از عوامل مهم که باعث می شود مصرف انرژی بیت کوین با بیشتر صنایع دیگر متفاوت باشد این است که بیت کوین را می توان در هر نقطه استخراج کرد. تقریباً تمام انرژی مورد استفاده در سراسر جهان باید نسبتاً نزدیک به کاربران نهایی خود تولید شود - اما بیت کوین چنین محدودیتی ندارد و به معدنچیان این امکان را می دهد تا از منابع قدرتی که برای اکثر برنامه های دیگر غیرقابل دسترسی هستند استفاده کنند.

هیدرو شناخته شده ترین نمونه این است. در فصل مرطوب در سیچوان و یوننان ، هر سال مقادیر عظیمی از انرژی تجدید پذیر هیدروژن قابل تجدید نظر هدر می رود. در این مناطق ، ظرفیت تولید به طور گسترده ای از تقاضای محلی فراتر می رود ، و فناوری باتری به اندازه کافی پیشرفته است تا بتواند انرژی را از این مناطق روستایی به مراکز شهری که به آن احتیاج دارند ، ذخیره و انتقال دهد. این مناطق به احتمال زیاد نمایانگر بزرگترین منبع انرژی رشته ای در کره زمین هستند ، و به همین ترتیب تصادفی نیست که این استانها سرزمین های معدن در چین هستند ، که تقریباً 10 ٪ از استخراج بیت کوین جهانی در فصل خشک و 50 ٪ در این کشور استفصل مرطوب

یکی دیگر از خیابان های امیدوار کننده برای معدن خنثی کربن ، گاز طبیعی شعله ور است. روند استخراج نفت امروز مقدار قابل توجهی گاز طبیعی را به عنوان یک محصول جانبی منتشر می کند - انرژی که محیط را آلوده می کند بدون اینکه هرگز آن را به شبکه تبدیل کند. از آنجا که به محل معادن نفتی از راه دور محدود شده است ، بیشتر برنامه های سنتی از نظر تاریخی قادر به استفاده مؤثر از آن انرژی نبودند. اما معدنچیان بیت کوین از داکوتای شمالی تا سیبری این فرصت را برای کسب درآمد از این منبع در غیر این صورت در غیر این صورت به دست آورده اند ، و برخی از شرکت ها حتی با احتراق گاز به روشی کنترل شده ، در حال کشف راه های کاهش بیشتر انتشار گازهای گلخانه ای هستند. البته ، این هنوز هم یک بازیکن جزئی در عرصه معدن بیت کوین امروز است ، اما در پشت محاسبات پاکت نامه نشان می دهد که گاز طبیعی به اندازه کافی در ایالات متحده و کانادا به تنهایی برای اجرای کل شبکه بیت کوین وجود دارد.

برای عادلانه بودن ، کسب درآمد بیش از حد گاز طبیعی با بیت کوین هنوز انتشار گازهای گلخانه ای را ایجاد می کند ، و برخی معتقدند که این عمل حتی به عنوان یارانه ای برای صنعت سوخت فسیلی عمل می کند ، و شرکت های انرژی را برای سرمایه گذاری بیشتر در استخراج نفت نسبت به آنچه در غیر این صورت ممکن است انجام دهد. اما درآمد حاصل از معدنچیان بیت کوین در مقایسه با تقاضای سایر صنایع که به سوخت های فسیلی متکی هستند ، افت سطل است - و بعید است که تقاضای خارجی به زودی از بین برود. با توجه به این واقعیت که نفت برای آینده قابل پیش بینی استخراج می شود ، سوء استفاده از یک محصول جانبی طبیعی این فرآیند (و به طور بالقوه حتی کاهش تأثیر محیطی آن) یک خالص مثبت است.

جالب اینجاست که صنعت ذوب آلومینیوم موازی شگفت آور مرتبط را ارائه می دهد. فرآیند تبدیل سنگ معدن بوکسیت طبیعی به آلومینیوم قابل استفاده بسیار پر انرژی است و هزینه های حمل و نقل آلومینیوم اغلب ممنوع نیست ، بنابراین بسیاری از کشورها با مازاد انرژی کارخانه های ذوب شده ای را برای استفاده از منابع اضافی خود ساخته اند. مناطقی با ظرفیت تولید انرژی بیشتر از آنچه در محلی می توان مصرف کرد ، مانند ایسلند ، سیچوان و یوننان ، از طریق آلومینیوم به صادرکنندگان انرژی خالص تبدیل شدند - و امروز ، همان شرایطی که باعث ایجاد سرمایه گذاری آنها در ذوب شدن شده است ، باعث شده است که این مکان ها گزینه های اصلی برای معدنکاری را انتخاب کنند. بیت کوینحتی تعدادی از ذوب های آلومینیوم سابق مانند گیاه Hydro Alcoa در Massena ، NY وجود دارد که به طور مستقیم به عنوان معادن بیت کوین مجدداً مورد استفاده قرار گرفته اند.

استخراج بیت کوین انرژی بیشتری نسبت به استفاده از آن مصرف می کند

نحوه تولید انرژی یک قطعه از معادله است. اما حوزه دیگری که تصورات غلط در آن مشترک است ، چگونگی مصرف بیت کوین در واقع انرژی است و چگونه احتمالاً با گذشت زمان تغییر می کند.

بسیاری از روزنامه نگاران و دانشگاهیان در مورد "هزینه انرژی در هر فشار" زیاد بیت کوین صحبت می کنند ، اما این متریک گمراه کننده است. اکثریت قریب به اتفاق مصرف انرژی بیت کوین در طی فرآیند معدن اتفاق می افتد. پس از صدور سکه ها ، انرژی مورد نیاز برای اعتبارسنجی معاملات حداقل است. به همین ترتیب ، صرفاً با نگاهی به کل انرژی بیت کوین تا به امروز و تقسیم این که تعداد معاملات معنی ندارد - بیشتر این انرژی برای استخراج بیت کوین ها استفاده می شد ، نه برای پشتیبانی از معاملات. و این ما را به سمت تصور غلط انتقادی نهایی سوق می دهد: این که هزینه های انرژی مرتبط با استخراج بیت کوین به صورت تصاعدی به رشد خود ادامه می دهد.

رشد فراری بعید است

از آنجا که ردپای انرژی بیت کوین به سرعت رشد کرده است ، مردم گاهی فرض می کنند که در نهایت کل شبکه های انرژی را فرماندهی می کند. این فرضیه یک مطالعه گسترده در سال 2018 بود که اخیراً در نیویورک تایمز ذکر شده بود و این ادعا را تکان دهنده می کند که بیت کوین می تواند زمین را با دو درجه سلسیوس گرم کند. اما دلیل خوبی وجود دارد که باور کنیم این اتفاق نخواهد افتاد.

اول ، همانطور که در بسیاری از صنایع رایج شده است ، ترکیب انرژی بیت کوین هر ساله به کربن متکی است. در ایالات متحده ، معدنچیان با محوریت ESG ، به طور فزاینده ای که به طور فزاینده ای با محوریت ESG روبرو شده اند ، سهم بازار را بدست آورده اند ، و چین اخیراً معدن مبتنی بر ذغال سنگ را در مغولستان داخلی ، یکی از بزرگترین مناطق باقیمانده زغال سنگ ، ممنوع اعلام کرد. در عین حال ، بسیاری از سازمان های صنعت معدن ابتکاراتی مانند توافق نامه آب و هوایی Crypto - با الهام از توافق نامه آب و هوایی پاریس - را برای دفاع و تعهد به کاهش ردپای کربن بیت کوین آغاز کرده اند. و البته ، به عنوان گزینه های تجدید پذیر مانند خورشیدی کارآمدتر و در نتیجه مناسب تر برای معدن ، بیت کوین می تواند در نهایت به عنوان یک انگیزه جدی برای معدنچیان برای ساختن این فناوری ها خدمت کند.

علاوه بر این ، معدنچیان بعید به نظر می رسد که به طور نامحدود عملیات معدن خود را با نرخ های فعلی گسترش دهند. پروتکل بیت کوین یارانه معدن را یارانه می دهد ، اما این یارانه ها در مورد رشد آنها چک های داخلی دارند. امروز ، معدنچیان برای معاملات که هنگام معدن کاری تأیید می کنند (که حدود 10 ٪ از درآمد معدنچی را به خود اختصاص می دهد) و همچنین هر حاشیه سودآوری را که می توانند هنگام فروش بیت کوینی که از آنها استخراج کرده اند ، دریافت می کنند ، هزینه های کمی دریافت می کنند.

با این حال، این پروتکل به گونه ای ساخته شده است که هر چهار سال یک بار مؤلفه انتشار مبتنی بر درآمد ماینرها را به نصف کاهش دهد بنابراین، مگر اینکه قیمت بیت کوین هر چهار سال یک بار دوبرابر شود (که اقتصاد نشان می دهد اساساً برای هر ارزی غیرممکن است)، آن سهم از درآمد ماینر خواهد بود. در نهایت به صفر می رسد. و تا آنجا که کارمزد تراکنش ها، محدودیت های طبیعی بیت کوین در تعداد تراکنش هایی که می تواند پردازش کند (کمتر از یک میلیون در روز) همراه با تحمل محدود کاربران برای پرداخت کارمزد، پتانسیل رشد این منبع درآمد را محدود می کند. ما می توانیم انتظار داشته باشیم که برخی از ماینرها بدون توجه به این کارمزدهای تراکنش، به فعالیت خود ادامه دهند - و در واقع، شبکه برای ادامه کار به آن وابسته است - اما اگر حاشیه سود کاهش یابد، طبیعتا انگیزه مالی برای سرمایه گذاری در استخراج کاهش می یابد.

البته، عوامل بی شماری وجود دارند که می توانند تأثیر زیست محیطی بیت کوین را تحت تأثیر قرار دهند - اما زیربنای همه آنها سؤالی است که پاسخ دادن به آن با اعداد بسیار دشوارتر است: آیا بیت کوین ارزش آن را دارد؟درک این نکته مهم است که بسیاری از نگرانی های زیست محیطی اغراق آمیز یا بر اساس فرضیات ناقص یا سوء تفاهم از نحوه عملکرد پروتکل بیت کوین است.

این بدان معناست که وقتی می پرسیم «آیا بیت کوین ارزش تأثیرات زیست محیطی اش را دارد»، تأثیر منفی واقعی که در مورد آن صحبت می کنیم احتمالاً بسیار کمتر از آن چیزی است که فکر می کنید هشدار دهنده است. اما نمی توان انکار کرد که بیت کوین (مانند تقریباً هر چیز دیگری که در جامعه ما به ارزش می افزاید) منابع را مصرف می کند. مانند هر صنعت دیگری که انرژی مصرف می کند، این بر عهده جامعه کریپتو است که این نگرانی های زیست محیطی را بپذیرد و به آنها رسیدگی کند، با حسن نیت برای کاهش ردپای کربن بیت کوین کار کند و در نهایت نشان دهد که ارزش اجتماعی ارائه شده توسط بیت کوین ارزش منابع مورد نیاز برای حفظ آن را دارد..