کشیدن زنجیره تجارت

مدیریت زنجیره تأمین به هماهنگی فعالیت ها و درگیر شدن در ساخت و انتقال یک محصول اشاره دارد. زنجیره تأمین شبکه مشاغل و فرآیندهای تجاری است که شامل ایجاد و فروش یک محصول است ، از تأمین کننده هایی که مواد اولیه را از طریق فروشگاه های خرده فروشی و مشتریان تهیه می کنند. بخش بالادست زنجیره تأمین شامل تأمین کنندگان سازمان و فرآیندهای مدیریت روابط با آنها است. بخش پایین دست شامل سازمان ها و فرآیندهای توزیع و ارائه محصولات به مشتریان نهایی است. این سازنده همچنین برای تبدیل مواد و خدمات ارائه شده توسط تأمین کنندگان به کالاهای نهایی و مدیریت مواد و موجودی ، فرآیندهای زنجیره تأمین داخلی دارد.

شکل 9-2 زنجیره تأمین نایک این شکل نشان دهنده نهادهای بزرگ در زنجیره تأمین نایک و جریان اطلاعات در بالادست و پایین دست برای هماهنگی فعالیت های مربوط به خرید ، ساخت و انتقال یک محصول است. در اینجا یک زنجیره تأمین ساده نشان داده شده است که قسمت بالادست فقط روی تهیه کنندگان کفش ورزشی و کفش های کفش ورزشی متمرکز است.

ناکارآمدی در زنجیره تأمین ، مانند کمبود قطعات ، ظرفیت گیاهان مورد استفاده ، موجودی بیش از حد یا هزینه های حمل و نقل فراری ، ناشی از اطلاعات نادرست یا به موقع است و می تواند 25 ٪ از هزینه های عملیاتی را هدر دهد. عدم قطعیت ها نیز به وجود می آید زیرا بسیاری از وقایع را نمی توان تقاضای تولید ، محموله های دیر هنگام از طریق تأمین کنندگان ، قطعات معیوب یا مواد اولیه یا تجزیه فرآیند تولید را پیش بینی کرد. اطلاعات دقیق تر از سیستم های مدیریت زنجیره تأمین ، عدم اطمینان و تأثیر اثر گاو نر را کاهش می دهد ، که در آن اطلاعات مربوط به تقاضا برای یک محصول با عبور از یک نهاد به بخش دیگر در سراسر زنجیره تأمین تحریف می شود. با داشتن اطلاعات کامل در مورد تقاضا و تولید ، یک شرکت می تواند یک استراتژی مؤثر در زمان را اجرا کند و کالاها را به مبلغ مناسب و در صورت نیاز آنها ارائه دهد.

شکل 9-3 اثر Bullwhip اطلاعات نادرست می تواند باعث ایجاد نوسانات جزئی در تقاضا برای تقویت یک محصول شود زیرا یک حرکت بیشتر در زنجیره تأمین حرکت می کند. نوسانات جزئی در خرده فروشی برای یک محصول می تواند موجودی اضافی را برای توزیع کنندگان ، تولید کنندگان و تأمین کنندگان ایجاد کند.

نرم افزار زنجیره تأمین را می توان به عنوان هر دو طبقه بندی کرد:

• سیستم هایی که شرکت را قادر می سازد تا پیش بینی تقاضا برای یک محصول ایجاد کند، برنامه های منبع یابی و تولید آن محصول را توسعه دهد، برنامه های تولید و توزیع را اصلاح کند و آن اطلاعات را با اعضای زنجیره تامین مربوطه به اشتراک بگذارد. یکی از مهمترین توابع برنامه ریزی زنجیره تامین، برنامه ریزی تقاضا است که تعیین می کند یک کسب و کار برای برآورده ساختن تمام خواسته های مشتریانش چه مقدار محصول باید تولید کند.

   

قبل از اینترنت، هماهنگی زنجیره تامین به دلیل مشکلات جریان سازی روان اطلاعات در میان سیستم های زنجیره تامین داخلی نامتجانس با مشکل مواجه بود. امروزه با استفاده از اینترانت ها و اکسترانت ها، همه اعضای زنجیره تامین می توانند با استفاده از اطلاعات به روز برای تنظیم خرید، تدارکات، ساخت، بسته بندی و زمان بندی، فوراً با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. اینترنت مجموعه استانداردی از ابزارها را ارائه می کند که توسط شرکت ها در سراسر جهان برای هماهنگ کردن زنجیره های تامین جهانی که شامل شرکت کنندگانی از بسیاری از کشورها است استفاده می شود.

شکل 9-4 اینترانت ها و اکسترانت ها برای مدیریت زنجیره تامین اینترانت ها اطلاعاتی را از فرآیندهای تجاری جدا شده در شرکت یکپارچه می کنند تا به مدیریت زنجیره تامین داخلی آن کمک کنند. دسترسی به این اینترانت های خصوصی را می توان به تامین کنندگان مجاز، توزیع کنندگان، خدمات لجستیکی و گاهی اوقات به مشتریان خرده فروشی برای بهبود هماهنگی فرآیندهای زنجیره تامین خارجی گسترش داد.

سیستم های مدیریت زنجیره تامین اولیه توسط یک مدل مبتنی بر فشار (همچنین به عنوان ساخت به انبار شناخته می شود) هدایت می شد که در آن برنامه های اصلی تولید بر اساس پیش بینی ها یا بهترین حدس ها از تقاضا برای محصولات است و محصولات به مشتریان "هل" می شوند. با ابزارهای مبتنی بر وب، مدیریت زنجیره تامین از یک مدل مبتنی بر کشش (یا مدل مبتنی بر تقاضا یا ساخت به سفارش) پیروی می کند که در آن سفارشات یا خریدهای واقعی مشتری رویدادهایی را در زنجیره تامین ایجاد می کند.

شکل 9-5 مدل های زنجیره تامین مبتنی بر فشار در مقابل کشش تفاوت بین مدل های مبتنی بر فشار و کشش با شعار «آنچه را که می فروشیم بسازیم، نه آنچه را که می سازیم بفروشیم» خلاصه می شود.

فناوری اینترنت همچنین امکان حرکت از زنجیره های تامین متوالی را فراهم می کند، جایی که اطلاعات و مواد به طور متوالی از شرکتی به شرکت دیگر جریان می یابند، به زنجیره های تامین همزمان، جایی که اطلاعات در جهات مختلف به طور همزمان در میان اعضای یک شبکه زنجیره تامین جریان می یابد. در نهایت، اینترنت می تواند یک «سیستم عصبی لجستیک دیجیتال» در سراسر زنجیره تأمین ایجاد کند تا امکان ارتباط همزمان و چند جهته اطلاعات در مورد موجودی ها، سفارش ها و ظرفیت های شرکت کنندگان را فراهم کند.

شکل 9-6 زنجیره تامین آینده مبتنی بر اینترنت زنجیره تامین آینده مبتنی بر اینترنت مانند یک سیستم عصبی لجستیک دیجیتال عمل می کند. این ارتباطات چند جهته را بین شرکت ها، شبکه های شرکت ها و بازارهای الکترونیکی فراهم می کند تا کل شبکه های شرکای زنجیره تامین بتوانند بلافاصله موجودی ها، سفارش ها و ظرفیت ها را تنظیم کنند.