رشد در ارزش سهام

سرمایه گذاران و مدیران صندوق کل اوراق بهادار را در اطراف این فرض ایجاد می کنند که سهام رشد سریعتر از سهام ارزش رشد می کند. مشکل این است که آنها این کار را نمی کنند.

اسم چیست؟در بومی بازارهای سهام ، کلمات "رشد" و "ارزش" ویژگی های خاص دسته های سهام را که عمیقاً در استراتژی های سرمایه گذاری سرمایه گذاران و مدیران صندوق تعبیه شده اند ، منتقل می کنند. شاخص های پیشرو در بازار ایالات متحده ، مانند S& P 500 ، راسل 1000 و داو جونز ویلشایر 2500 ، همه خود را به شاخص های رشد و ارزش تقسیم می کنند. دانشگاهیان همچنین از این دسته ها به عنوان کوتاه استفاده می کنند ، و این استدلال می کنند که رویکرد سرمایه گذاری ارزش بیشتری ایجاد می کند - یک استراتژی ارزش یا یک استراتژی رشد. این نام ها به صراحت این انتظار را می دهند که سهام رشد چشم انداز رشد درآمد بالاتری نسبت به سهام ارزش داشته باشد. 1 1. اگرچه هیچ تعریف جهانی از سهام رشد و ارزش وجود ندارد ، اما بیشتر سرمایه گذاران در مورد ویژگی های گسترده شرکت ها در هر گروه توافق دارند: سهام رشد تمایل به نسبت قیمت به درآمد بالاتری یا نسبت بازار به کتاب دارد ، در حالی که ارزشسهام دارای P/ES و M/BS کم است و ممکن است بازده سود سهام بالایی داشته باشد. و سرمایه گذاران ، حتی نهادهای بزرگ ، اغلب تصمیمات سرمایه گذاری را بر اساس آن انتظارات می گیرند. 2 2. سرمایه گذاران پیشرفته گاهی اوقات از کلیشه های رشد و ارزش سرپیچی می کنند. Legg Mason Value Trust ، یکی از موفق ترین صندوق های متقابل در طی 20 سال گذشته و در نظر گرفته می شود که در بین سرمایه گذاران ارزش پیشرو قرار دارد ، در ده سرمایه گذاری برتر خود شامل برخی از شرکت هایی است که قطعاً به عنوان شرکت های رشد طبقه بندی می شوند. از اکتبر 2006 ، Legg Mason Value Trust بیش از 9 درصد از کل دارایی های خود (به ارزش 1. 9 میلیارد دلار) را در Amazon.com و Google در اختیار دارد ، هر دو به وضوح رشد و نه شرکت های ارزشمند.

این غیر منطقی نیست که مدیران غالباً این واقعیت را از این واقعیت بیرون بیاورند که داشتن رشد برچسب یا ارزش به سهام یک شرکت در واقع می تواند قیمت ها را بالا ببرد یا آنها را پایین بیاورد. در تجربه ما ، بسیاری از مدیران برای جذب سرمایه گذاران رشد بیشتر ، نقشه های تلاش قابل توجهی را صرف کرده اند و معتقدند که هجوم سرمایه گذاران رشد منجر به ارزیابی بیشتر سهام می شود. برخی از مدیران حتی این فرض را برای استفاده از قیمت سهام بالا برای دفاع از برنامه های خرید خطرناک تبدیل می کنند - به عنوان مثال ، به دلیل توجه به انتظارات سهامدار از رشد.

مشکل این است که چنین تفکری در هر دو مورد اشتباه است. شواهد ناشی از تجزیه و تحلیل مک کینزی اخیر از شاخص های S& P/Barra شرکت های S& P 500 است. 3 3. بارا (که در سال 2004 با مورگان استنلی سرمایه بین المللی برای تشکیل MSCI Barra ادغام شد) مدلهای مالی و تجزیه و تحلیل هایی را برای ارائه بینش در مورد خطرات مربوط به تصمیمات سرمایه گذاری ارائه می دهد. S& P و Barra از سال 1992 تا 2005 برای تولید ارزش رسمی S& P 500/BARRA و شاخص های رشد S& P 500/BARRA همکاری کردند. اجزای سازنده برای S& P 500/BARRA ارزش و شاخص های رشد مورد مطالعه در این مقاله از پایان سال 2005 است. اگرچه سهام رشد در واقع در سطح بالاتری نسبت به سهام ارزش به طور متوسط ارزش دارد ، همانطور که با نسبت بازار به کتاب اندازه گیری می شود (M/BS) ، 4 4. میانگین M/B برای سهام رشد در پایان سال 2005 4. 8 بود ، در حالی که متوسط M/B برای سهام ارزش 2. 2 بود. میانه ها با سهام یا بدون سهام مالی یکسان هستند. نرخ رشد درآمد آنها تقریباً از سهام سهام ارزش قابل تشخیص نیست (نمایشگاه 1). 101 درصد نرخ رشد درآمد متوسط در سال 2002 تا 2005 از نظر آماری با میانگین 8. 7 درصد شاخص ارزش تفاوت ندارد. بنابراین ، احتمال اینکه یک شرکت تعیین شده به عنوان یک رشد رشد ، نرخ رشد معینی را ارائه دهد ، از احتمال اینکه یک شرکت ارزشی این کار را انجام دهد ، قابل تشخیص نیست.

شرکت هایی که در شاخص های رشد ظاهر می شوند ، در واقع سریعتر از شرکت هایی که روی شاخص های ارزش نشان می دهند ، بسیار سریعتر رشد نمی کنند.

آنچه شرکت ها را در شاخص های رشد از فهرست شاخص های ارزش متمایز می کند ، بازده سرمایه سرمایه گذاری شده است. برای شاخص ارزش ، میانه ROIC ، به طور متوسط بیش از سه سال و به استثنای حسن نیت ، تنها 15 درصد است ، در حالی که 35 درصد برای شاخص رشد (نمایشگاه 2). به عبارت دیگر ، میانگین رشد سهام احتمالاً دو برابر بازده کتاب سهام ارزش سهام در سرمایه را ارائه می دهد. در حقیقت ، همبستگی M/BS با ROIC در سال 2005 20 درصد بود ، در مقابل 1 درصد برای نرخ رشد.

سهام رشد بازده بسیار بهتری نسبت به سرمایه گذاری سرمایه گذاری نسبت به سهام ارزش دارد.

نکته این نیست که ROIC فیلتر بهتری برای جدا کردن سهام رشد از سهام ارزش است. این است که مفاهیم رشد در مقابل ارزش فقط معنی دار نیستند. شرکت ها می توانند نسبت به درآمد بالا (P/ES) و M/BS بالایی داشته باشند زیرا رشد بالایی و رویکس متوسط ، رشد کم و رویکس بالا یا رشد بالا و رویکس بالا دارند. به عنوان مثال ، شرکت های محصولات مصرفی مارک دار دارای ROIC های بالا اما رشد متوسط هستند ، در حالی که شرکت های خرده فروشی داغ دارای رشد بالا و ROIC های متوسط هستند. این نکته ممکن است ضد انعطاف پذیر به نظر برسد ، اما در واقع با محرک های مفهومی ارزش سازگار است. هم توانایی یک شرکت در رشد و هم توانایی آن در کسب بازده بیشتر از هزینه سرمایه خود ، جریان های نقدی بالاتری ایجاد می کند - و از این رو ارزش گذاری های بالاتر. 5 5. به بینگ کائو ، بن جیانگ و تیموتی کولر ، "تعادل ROIC و رشد برای ایجاد ارزش" ، مک کینزی در امور مالی ، شماره 19 ، بهار 2006 ، صص 12-6 مراجعه کنید. بنابراین ، یک M/B یا P/E بالا برای شرکتی که به سرعت در حال رشد نیست ، به سختی تعجب آور است. در چنین شرکتهایی ، بازده های بالاتر به سادگی رشد کندتر را تشکیل می دهند.

دو شرکت مشابه مشابه را در نظر بگیرید ، یکی با ROIC بالاتر. برای اینکه این شرکت ها رشد یکسانی را در جریان نقدی آینده ایجاد کنند ، شرکت بالاتر از شرکت باید سرمایه کمتری را برای تجارت خود نسبت به شرکت پایین تر سرمایه گذاری کند. پس از آن می توان پول اضافی را در شرکت بالاتر با سطح بالاتر در پروژه های بازپرداخت بالاتر شخم زد و یا به سهامداران بازگردانده شد. 6 6. این مقایسه را می توان به یک فرمول ساده کاهش داد: رشد = ROIC × نرخ سرمایه گذاری مجدد. به طور طبیعی ، شرکتی با ROIC بالاتر در سطح بالاتری ارزش دارد. در حقیقت ، هر شاخص رشد شامل بسیاری از نام های آشنا است که از Roics بالا برخوردار هستند اما در واقع رشد محدودی نسبت به صنایع خود از سال 2002 تا 2005 به دست آورده اند. مثالها شامل بوئینگ (0. 5 درصد) ، هاینز (1. 6 درصد) ، آنهوزر-بوش (3. 5 درصد)، آلتریا (3. 5 درصد) ، DuPont (4. 5 درصد) ، کیمبرلی-کلارک (5. 4 درصد) ، هرشی (5. 5 درصد) ، کوکاکولا (5. 7 درصد)-با نرخ رشد متوسط 9. 6 درصد برای شرکت های S& P 500. 7 7. ما شرکت های موجود در شاخص های رشد و ارزش S& P 500/BARRA را در پایان سال 1995 با شرکت های موجود در آن شاخص ها در پایان سال 2005 مقایسه کردیم. این مقایسه لیستی از 84 شرکت را به دست آورد که حداقل یک بار از یک تغییر کرده اندطبقه بندی به دیگری در آن دوره ده ساله. از این میان ، ما شرکت هایی را شناسایی کردیم که یک سوئیچ یک طرفه را از ارزش به رشد یا رشد به ارزش تبدیل کردند و سپس تغییر در پایگاه سرمایه گذار خود را در رابطه با تغییرات ارزیابی بازار بررسی کردیم. علاوه بر این ، مدیرانی که معتقدند جذب سرمایه گذاران رشد بیشتر باعث بهبود ارزش مشاغل می شود ، ناامید می شوند. تجزیه و تحلیل ما از شرکت هایی که سهام آنها به تازگی به عنوان سهام رشد تعیین شده است ، به وضوح نشان می دهد که سرمایه گذاران رشد تغییر در سطح ارزیابی را نمی دهند. در عوض ، آنها به آن پاسخ می دهند و فقط پس از آنکه قیمت سهم قبلاً به M/B یا P/E بالاتر رفته است ، به سهام منتقل می شوند. و در حالی که تعداد سرمایه گذاران رشد گاهی اوقات تا سه ماه قبل از افزایش پایدار M/B افزایش می یابد ، اغلب آنها را تا 12 ماه پس از افزایش ارزش گذاری می کند.

سهام کاهش یافته از رشد به ارزش ، الگوی قابل توجه تری را نشان می دهد: وقتی این سهام به وضعیت ارزش تغییر یافت ، M/BS آنها به اوج خود رسید و سپس به یک کاهش پایدار رفت. در اینجا دوباره ، سرمایه گذاران رشد تا زمانی که ارزیابی مجدد آن را یک روند در نظر بگیرند ، سهام خود را نگه می دارند. بعضی اوقات آنها به سرعت به این نتیجه می رسند و در سه ماهه اول پس از ارزیابی مجدد سهام ، در سه ماهه اول واگذار می شوند. اغلب آنها بسیار طولانی تر می شوند - تا دو سال و نیم.

تلاش های ساده برای تبعیض بین شرکت ها با یک بعد یا دو ، همیشه نتواند تنوع ویژگی های آنها ، به ویژه در صنایع چرخه ای را ضبط کند ، جایی که ROIC یک شرکت ممکن است از سال به طور اساسی تغییر کند. حتی بدتر از آن ، تلاش های طبقه بندی ساده ممکن است سرمایه گذاران را گمراه کند. بسیاری از شرکت های به اصطلاح با ارزش پریشان و نیاز به چرخش دارند. شرکت ها و سرمایه گذاران بهتر از این که مقایسه سبک های خودسرانه را انجام دهند ، بهتر روی عملکرد و ارزیابی اساسی یک شرکت تمرکز می کنند. این همان کاری است که بهترین سرمایه گذاران انجام می دهند.

بن جیانگ مشاور در دفتر مک کینزی در نیویورک است ، جایی که تیم کولر شریک زندگی است.