عربستان سعودی و ایران در حال ایجاد تعادل منطقه ای جدید هستند. معنی آن برای بازارهای نفتی است.

عربستان سعودی و ولیعهد جوان با اعتماد به نفس آن ، محمد بن سلمان ، شاهکار دیپلماتیک از چابکی را انجام داده اند. روز جمعه ، رهبری سعودی در معامله ای که توسط چین انجام شده است ، اعلام کرد که موافقت خود را با ایران موافقت کرده است.

این طرح با توجه به سابقه طولانی تنش بین عربستان سعودی و ایران قابل توجه است. به تازگی ، این دو درگیر درگیری پروکسی در یمن بودند ، جایی که عربستان سعودی علیه جنبش حوثی ها ، که ایران با سلاح تهیه کرده بود ، مداخله کرد. روابط دیپلماتیک از سال 2016 قطع شد ، هنگامی که معترضین ایران پس از اجرای بحث برانگیز یک روحانی محبوب شیعه در عربستان سعودی ، به سفارت سعودی در تهران حمله کردند.

زود و بیش از حد خوش بین است که فکر کنید مانور به محموله های سلاح های ایران به حوثی ها یا تهدید گسترده ای ایران در صورت جنگ منطقه ای با اسرائیل به پادشاهی می رسد. اما موافقت با شروع برنامه ریزی مجدد روابط دیپلماتیک بین جمهوری اسلامی و پادشاهی ، و اجازه دادن به چین به میزبانی و اعتبار برای دستیابی به موفقیت که سالها در مذاکرات خسته کننده در عراق و عمان بوده است ، یک مورد بوده استچرخش استادانه وقایع.

ایالات متحده در چشم مورد توجه قرار می گیرد ، زیرا چین اعتبار واسطه گری را در منطقه ای می گیرد که بندرت در مورد مسائل امنیتی تلاش کرده است. و ایران به دلیل فعالیتهای بدخیم منطقه ای خود به طور علنی به وظیفه خود منتقل می شود ، کاری که پادشاهی (و بیشتر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس) به جای اینکه سالها در مورد توافق هسته ای ایران مذاکره کنند ، ایالات متحده را می خواستند. در همین حال ، اگر اسرائیل و ایالات متحده افتتاح موازی دیپلماتیک عادی سازی سعودی با اسرائیل را درک کنند ، تهدید قصاص ایران علیه پادشاهی در یک درگیری منطقه ای با انتظار محافظت یا حداقل توجه در برنامه ریزی تا حدودی متعادل است. این متعادل بسیار هوشمندانه است ، حداقل برای محیط تهدید فعلی.

آیا این منطقه را یک شبه تغییر می دهد؟هیچ البته نه. اما دقیقاً به ایالات متحده نشان می دهد که سیاست خارجی سعودی اکنون یک بازی دو سطح را انجام می دهد. من هفته گذشته تمام هفته را در عربستان سعودی به عنوان بخشی از یک هیئت گذراندم تا به طور خصوصی در مورد چگونگی ترمیم یا پیکربندی روابط دو جانبه ایالات متحده و سعودی صحبت کنم. هیچ یک از مقامات ارشد دولت سعودی که با آنها ملاقات کردیم ، نگاهی به این قرارداد کارگزار چینی گفته نشده است. هنگامی که به وضوح رهبری سعودی حرکت کرده بود ، به آمریکایی های این هیئت اجازه داده شد که دست خود را بر سر سوء تفاهم های ما بکشند. ایالات متحده یک متحد مجاور و دوست پادشاهی خواهد بود ، اما یک امنیت یا شریک اقتصادی انحصاری نیست. و گزینه های دیگر در حال حاضر درگیر هستند.

طرح ایران یک تغییر دهنده بازی برای بازارهای انرژی از جمله بازارهای نفتی نیست. بازار نفت در حال حاضر در دو سطح فعالیت می کند. از نظر سطح ، در سطح رسمی ، اوپک اهداف تولیدی را دارد که تحقق آن دشوار است و برخی از بزرگترین تولیدکنندگان آن در فرصت از دست رفته برای تسریع در تولید در حالی که تقاضا در حال افزایش است ، چافی می کنند. در سطح کمتر قابل مشاهده ، مشارکت OPEC+ با روسیه با وجود تحریم ها و کلاه قیمت در صادرات خود ادامه می یابد. روسیه از همیشه به امارات متحده عربی و عربستان نزدیکتر است ، اما همچنین به عنوان گوه بین آنها عمل می کند. در هر مقطع ، تهدید مشارکت روسیه-عامه برای خروج از اوپک+ می تواند یک فاجعه برای رهبری سعودی این گروه و تهدیدی برای تولید و نظم و انضباط قیمت باشد. بنابراین ، هر دو کشور روسیه را نزدیک نگه می دارند ، که اهداف سیاست خارجی ایالات متحده را تضعیف می کند و نتیجه طولانی مدت افزایش روابط تجاری ، بانکی و فناوری بین روسیه و خلیج فارس دارد.

دوازدهم شایع ، منطقه را امن تر نمی کند یا انرژی را شفاف تر می کند. ایرانیان همچنان به حمل نفت بیشتر به چین ادامه خواهند داد ، مگر اینکه تحریم ها اجرا شود. روسها همچنان به حمل نفت و فروش بیشتر در نقاط مختلف قیمت ادامه می دهند و برخی از شرکای اوپک+ خود را زیر پا می گذارند ، اما به نفع دیگران (از جمله امارات) در حمل و نقل و تصفیه مجدد صادر های مجدد هستند. چین و هند همچنان ذینفع هستند. کشورهای خلیج فارس ، به ویژه امارات متحده عربی و عربستان سعودی ، در سیاست های خارجی خود ملی گرایانه تر می شوند ، از منافع اقتصادی خود رقابتی تر و محافظت می کنند و در منطقه خودشان کمتر از نظر دیپلماتیک فعالیت می کنند. کمک های خارجی و اولویت های سرمایه گذاری آنها این تغییر را نشان می دهد. آنها مایل به دیدن مصر ، فروپاشی لبنان و یمن هستند (تا زمانی که این یک جنگ داخلی در مرزهای ملی باشد) از هم جدا شدند تا بر امنیت و موفقیت اقتصادی خود تمرکز کنند.

این جهت گیری مجدد ممکن است مرکانتیلیست تر باشد ، اما همچنین نشان دهنده ارزیابی واقع بینانه از یک مسیر دشوار پیش رو است. عربستان سعودی انتظار درگیری بین ایالات متحده و چین را دارد و می فهمد که روسیه برای فسخ خیلی خطرناک است اما همچنین داشتن آن بسیار مفید است. بنابراین ، عربستان سعودی تصمیم گرفته است تا روی مشتریان خود متمرکز شود ، خود را به بهترین شکل ممکن از طرف مقابل منطقه ای عایق بندی کند و از اعمال درگیری های منطقه ای در مکانهایی که انگیزه کمی برای مداخله دارد ، ترک کند.

برای بازارهای نفت ، انتظارات درگیری معمولاً به معنای قیمت بالاتر است. در کوتاه مدت ، افزایش تقاضا از چین به همراه ارزیابی صعودی از طول عمر تقاضای نفت ، همه مثبت به نظر می رسند. ایران نیز می تواند سود ببرد ، تا زمانی که پروکسی های خود را از پادشاهی دور نگه دارد. این تعادل جدید منطقه است و عربستان سعودی خود را در یک بازی بسیار خطرناک می یابد.

تفسیرهای مهمان مانند این توسط نویسندگان خارج از اتاق خبر بارون و MarketWatch نوشته شده است. آنها منعکس کننده دیدگاه و نظرات نویسندگان هستند. پیشنهادات تفسیر و سایر بازخورد را به آدرس@barrons.com ارسال کنید.