وبلاگ چهارم

روشهای ارزیابی تجارت: جوانب مثبت و منفی برای صاحبان مشاغل

ارسال شده توسط مایکل بیلبی در پنجشنبه ، 12 ژوئیه 2018

ارزیابی علاقه به یک تجارت نزدیک اغلب بیشتر از علم است. هیچ محاسبه یا تحلیل کاملی وجود ندارد که همیشه بتواند به این سؤال پاسخ دهد "ارزش آن چیست؟"

در حالی که مطمئناً عناصر ذهنی برای هر ارزیابی تجاری وجود دارد ، سه رویکرد اصلی برای ارزیابی وجود دارد که به طور گسترده پذیرفته می شوند و اغلب توسط تحلیلگران ارزیابی معتبر (CVA) و سایر متخصصانی که چنین خدماتی را انجام می دهند ، مورد استفاده قرار می گیرند. این رویکردها رویکرد مبتنی بر دارایی یا هزینه ، رویکرد درآمد و رویکرد بازار است.

بیایید به جوانب مثبت و منفی و همچنین موقعیت هایی که استفاده از آنها مناسب ترین است نگاه کنیم.

رویکرد دارایی

نحوه عملکرد آن: ارزش تعیین شده تحت رویکرد دارایی ، ارزش دارایی های یک تجارت کمتر از هرگونه بدهی است. دارایی ها و بدهی های تجارت را می توان تحت تعدادی از روشهای مختلف (ارزش منصفانه بازار ، ارزش انحلال و غیره) براساس هدف ارزیابی و فرضیه ارزش مورد استفاده قرار داد.

یک متخصص ارزشیابی غالباً تعدیل شده در میزان دارایی و بدهی های مربوط به "کتاب" را برای بازتاب ارزیابی تعیین شده انجام می دهد. علاوه بر این ، دارایی ها و بدهی های غیر عملیاتی و سایر مواردی که اغلب در فروش یک تجارت (مانند یادداشت به صاحب مشاغل) گنجانده نشده است ، به طور معمول در تجزیه و تحلیل گنجانده نشده است.

جوانب مثبت و منفی: مزیت اصلی این رویکرد سادگی کاربرد آن است ، زیرا محاسبه ارزش نسبتاً ساده است و نیازی به پیش بینی های قابل توجهی از فعالیت تجاری آینده یا تخمین تخفیف یا نرخ سرمایه ندارد. با این حال ، این رویکرد می تواند به ارزیابی های پرهزینه از دارایی های تجاری نیاز داشته باشد و قدرت درآمد فعلی و آینده شرکت را نادیده بگیرد. به همین ترتیب ، این رویکرد برای مشاغل فشرده سرمایه ، مشاغل بدون درآمد عملیاتی فعلی یا پیش بینی شده یا نهادهای غیر عامل مانند شرکت های دارایی و املاک و مستغلات و شرکت های دارایی استفاده می شود.

رویکرد درآمد

نحوه عملکرد آن: تحت رویکرد درآمد ، ارزیابی مبتنی بر جریان سود اقتصادی (به طور معمول نوعی درآمد خالص یا جریان نقدی) است که توسط تجارت تولید می شود. این جریان مزایا یا با ارزش یا با ارزش فعلی تخفیف می یابد و این مبلغ پایه و اساس ارزیابی شرکت می شود.

دو روش ارزشیابی متداول تحت این روش سرمایه گذاری روش درآمد و روش تخفیف نقدی (DCF) است. سرمایه گذاری روشهای درآمد یک سود اقتصادی واحد (معمولاً درآمد خالص یا جریان نقدی برای جدیدترین دوره یا میانگین فعالیت از سه تا پنج دوره قبلی) می گیرد و آن را با نرخ سرمایه تقسیم می کند ، که نشان دهنده نرخ بازده مورد نیاز استبا توجه به خطرات سرمایه گذاری در تجارت ، برای کسب این بازده لازم است. در روش DCF ، جریان سود برای تعداد معینی از دوره ها به آینده پیش بینی می شود (از جمله یک مقدار "ترمینال" به منظور نشان دادن ارزش برای تعداد نامتناهی دوره ها در آینده) و سپس برای ارزش فعلی تخفیف می یابد.

جوانب مثبت و منفی: از روش سرمایه گذاری درآمدها برای کسب و کار پایدار یا بالغ استفاده می شود که انتظار می رود جریان سود با نرخ مداوم در آینده رشد کند. روش DCF برای شرکت هایی که رشد ناهموار در جریان مزایای آینده یا مشاغل خود با سابقه درآمد دارند مناسب ترین است.

نکته اصلی رویکرد درآمد این است که در محاسبه ارزیابی از جریان مزایای تولید شده توسط یک شرکت استفاده می کند. از آنجا که معمولاً ارزش یک تجارت به عنوان ارزش فعلی درآمد آینده یا جریان نقدی در نظر گرفته می شود ، این روش ها بر عناصری که عموماً توسط سرمایه گذار در یک تجارت ارزش دارند ، تأکید می کند.

یک نکته مهم در رویکرد درآمد ، میزان تخمین درگیر در محاسبات است. پیش بینی جریان های سود در آینده و تعیین نرخ سرمایه یا تخفیف اغلب شامل درجه بالایی از قضاوت حرفه ای است که می تواند ارزیابی را در مورد بحث از طرف های دیگر مورد بحث قرار دهد.

رویکرد بازار

نحوه عملکرد آن: طبق رویکرد بازار ، از داده های مربوط به معاملات فروش مشاغل قابل مقایسه برای تعیین یک ارزیابی معقول برای یک شرکت استفاده می شود. این داده ها می تواند به شکل فعالیت واقعی فروش برای مشاغل مشابه یا میانگین "قانون شست" برای یک صنعت باشد. نسبت ها و چند برابر را می توان از داده ها محاسبه کرده و برای تعیین یک ارزیابی مناسب برای شرکت موضوع استفاده کرد. چند مورد غالباً برای درآمدها ، جریان های نقدی یا نوعی درآمد (مانند EBITDA) برای تجارت اعمال می شود.

مزایا و معایب: رویکرد بازار مطلوب است زیرا کاربرد آن آسان است و از معاملات دنیای واقعی برای استخراج ارزش استفاده می کند. اگر یک کسب و کار ارزش آن چیزی را دارد که کسی حاضر است برای آن بپردازد، رویکرد بازار مناسب ترین روش برای تعیین آن ارزش است.

با این حال، چالش اصلی با رویکرد بازار، یافتن داده های بازار شرکت خصوصی کافی برای رسیدن به یک نتیجه گیری ارزش گذاری معتبر است. بسیاری از کسب وکارهای نزدیک شرکت سهامی عام مناسبی ندارند، و یافتن آمار مربوط به شرکت های بازار خصوصی و معاملات فروش می تواند دشوار باشد، از منابع مشکوک یا غیرقابل اعتماد باشد یا اغلب نیاز به تعدیل داشته باشد تا با شرکت موضوع قابل مقایسه باشد. با این حال، برای شرکت هایی که اطلاعات بازار قابل مقایسه در آنها وجود دارد، این رویکرد می تواند منطقی ترین برآورد ارزش را ارائه دهد.

نتیجه

در حالی که هیچ روش قطعی برای هر یک از مشاغل وجود ندارد، چندین رویکرد و روش برای بررسی در یک تعهد ارزشیابی وجود دارد. اغلب یک متخصص ارزشیابی قبل از رسیدن به نظر نهایی ارزش، ارزش گذاری ها را با استفاده از دو یا چند روش از این قبیل محاسبه می کند. تعیین اینکه کدام روش(های) ارزشیابی برای یک کسب و کار یا موقعیت خاص مناسب است، اغلب به تجربه و تخصص یک تحلیلگر ارزشیابی مانند CVA نیاز دارد.

اطلاعات بیشتر در مورد خدمات ارزشیابی کسب و کار Concannon Miller را در اینجا بخوانید یا برای هر گونه سوال یا برای ارزیابی شخصی از وضعیت کسب و کار خود با من در [email protected] تماس بگیرید.

رویکرد منحصر به فرد، جامع و صمیمی Concannon Miller به سلامت مالی ما را از شرکت های CPA کوچکتر با منابع محدودتر و همچنین شرکت های بزرگ که در آن مشتریان متوسط برای جلب توجه تلاش می کنند، متمایز می کند. در اینجا با ما تماس بگیرید تا در مورد بهبود کسب و کار خود صحبت کنیم.

این ارتباط برای ارائه اطلاعات دقیق و معتبر در رابطه با موضوع تحت پوشش در زمان انتشار طراحی شده است. با این حال، اطلاعات کلی در اینجا قرار نیست به عنوان مشاوره مالیاتی، قانونی یا حسابداری تلقی شوند. ممکن است مسائل دیگری وجود داشته باشد که بر رفتار مالیاتی یک معامله خاص تأثیر بگذارد و بنابراین، مودیان مالیاتی باید قبل از اقدام در مورد هرگونه اطلاعات ارائه شده، از یک مشاور مالیاتی مستقل بر اساس شرایط خاص خود مشاوره بگیرند. این اطلاعات در نظر گرفته نشده است و نمی تواند توسط هیچ مالیات دهنده ای به منظور اجتناب از جریمه های مالیاتی استفاده شود.