Barter ، سایر مراحل به شرکت های ایران کمک می کند تا تحریم ها را شکست دهند

دبی (رویترز) - شرکت ایرانی AHT هر ماه میلیون ها دلار آجیل و میوه خشک را از ایران صادر می کند اما تحریم های مالی غربی به معنای این است که در ازای آن پول کمی دریافت می کند. درعوض آن با کالاهای دیگر مانند جعبه های مقوایی و قوطی های فلزی از چین پرداخت می شود.

وی گفت: "بیشتر مشاغل ما در حال حاضر اینگونه است. هیچ پولی در این روند دخیل نیست. "

وی گفت: "ما کالاها را وارد می کنیم ، کالاها را به بازار محلی می فروشیم ، پول را از بازار محلی می گیریم و سپس به کارمندان و کشاورزانم می پردازیم.

امین گفت: "هیچ پولی در حال گردش نیست - مانند هزاران سال پیش."سال گذشته صادرات AHT در حدود 100 میلیون دلار ، بیشتر به چین و هند بود.

تحریم های مالی تحمیل شده بر برنامه هسته ای مورد مناقشه ایران ، ضربه ای سنگین به تجارت خارجی آن وارد کرده است. از اواخر سال گذشته ، ایالات متحده استفاده خود را از قوانین ضد پولشویی افزایش داده است تا آن را برای بانکهایی که تجارت ایالات متحده برای حفظ ارتباط با ایران دارند ، از نظر قانونی خطرناک کند.

در نتیجه ، بنگاه های ایرانی از بسیاری از سیستم های جهانی بانکی که تجارت را تأمین می کند ، یخ زده اند. برای آنها دشوار یا غیرممکن است که نامه های اعتباری یا انجام نقل و انتقالات بین المللی وجوه را از طریق بانک ها انجام دهند.

اما پرونده های AHT و سایر شرکت های ایرانی که توسط رویترز تماس گرفته اند نشان می دهد که بسیاری از آنها در حال یافتن موانع و ادامه کار هستند ، هرچند با ناراحتی و هزینه قابل توجهی.

برخی از صادرکنندگان و واردکنندگان ایرانی در حال متوسل شدن به Barter هستند. برخی دیگر شبکه های پیچیده اما حقوقی شرکای خارج از کشور را برای انجام پرداخت ها جمع می کنند. برخی از آنها به جای بانک ها از طریق خانه های مبادله پول استفاده می کنند ، یا از یک شبکه انتقال پول قانونی اما عمدتاً تنظیم نشده معروف به هاولا در خاورمیانه و هوندی در هند استفاده می کنند.

"Sanjiv Sawla از شرکت بازرگانی مستقر در بمبئی ، M Lakhamsi گفت:" تجارت بر همه چیز مقدم است ، بنابراین اگر فردا تحریم ها یا هر چیز دیگری وجود داشته باشد ، همیشه روش های مختلفی برای دور زدن آن وجود دارد. "

وی گفت: "مدتی یک انحراف جزئی وجود داشت که تجارت در تجارت وجود داشت ، اما همه اکنون سیستم های خود را به کار گرفته اند."شرکت وی حدود 125 میلیون دلار در سال بذر ، ادویه جات ترشی جات ، گندم و برنج-حدود 5-10 میلیون دلار با ایران.

"من پول خود را از دبی می گیرم. من نمی دانم چگونه آنها آن را ترتیب می دهند. این محصول هرگز دبی را لمس نمی کند ، این محصول فقط از هند به ایران می رود و این روزها پرداخت از دبی است. تا حدود شش ماه پیش ، قبلاً از ایران آمده بود. "

صادر کردن

براساس صندوق بین المللی پول ، صادرات ایران در آخرین سال مالی تا 20 مارس 107 میلیارد دلار تخمین زده شده است که از این تعداد 81 میلیارد دلار نفت و گاز بوده است. واردات 70 میلیارد دلار تخمین زده شد.

دولت ایران در تلاش است تا راه هایی برای ادامه پرداخت هزینه نفت خود پیدا کند. به عنوان مثال ، ایران با هند موافقت کرده است که 45 درصد از تجارت نفتی خود را در روپیه تسویه کند ، که آزادانه در بازارهای جهانی رد و بدل نمی شود. روپیه ها ممکن است برای پرداخت واردات به ایران از آهن و فولاد هند ، مواد شیمیایی و غلات استفاده شود.

بسیاری از مشاغل غیر نفتی ایران نمی توانند چنین تقاضای زیادی را برای محصولات خود حساب کنند ، بنابراین برای آنها ممکن است کار در مورد تحریم ها دشوارتر باشد. اما نشانه هایی وجود دارد که بسیاری از آنها مدیریت می کنند.

به دلیل یخبندان در نقل و انتقالات بانکی ، صادرکنندگان 20 نفری مواد غذایی ایران در بین 3،800 غرفه در نمایشگاه دبی در این ماه پول نقد پرداخت کرده یا از شبکه هاوال استفاده کرده است تا بتواند غرفه های متوسط را در یک ساختمان دور افتاده در مرکز نمایشگاه گسترده فراهم کند.

برخی از صادرکنندگان و تأمین کنندگان ایران به ایران گفتند که آنها هنوز از بانک ها در ترکیه استفاده می کنند ، که برخی از کانال های بانکی را برای انجام پرداخت نفت در ایران باز نگه داشته است.

اما امین AHT گفت که او به دلیل هزینه های زیاد یا مالیات ، از استفاده از بانک های ترکیه متوقف شده است ، و به دلیل اینکه او می ترسید موج بعدی تحریم ها بتواند پرداخت هایی را که هنوز در خط لوله بود ، مسدود کند. وی گفت ، بارتر ایمن تر است.

سایر شرکت های ایرانی برای پرداخت های بین المللی خود از بانک ها به خانه های مبادله پول در دبی یا جاهای دیگر تغییر یافته اند. خانه های مبادله همچنان به طور قانونی با ایران به تجارت خود ادامه می دهند ، اگرچه محدودیت در اندازه نقل و انتقالات فردی باعث می شود آنها نسبت به بانک ها راحت تر باشند.

گورن زعفران ایران ، که در حدود 11000 کیلو در سال از ادویه بسیار با ارزش صادر می کند ، در چند ماه گذشته استفاده از خانه های مبادله را آغاز کرده است تا تجارت 30 میلیون دلاری خود را در سال ادامه دهد. ایران بزرگترین تولید کننده زعفران در جهان است.

هوتان موتامی ، مدیر بازاریابی مستقر در اسپانیا برای گوهار ، در موضع این شرکت گفت: "ما می توانیم این کار را انجام دهیم اما فقط با دردسر زیادی.""هر سال فروش در حال رشد است زیرا هر سال به کشور دیگری می رسیم. برخی از فروش ها به طور مستقیم پیش می روند ، اما اگر از طریق اسپانیا پیش برود آسان تر است. "

معامله گران گفتند که سایر شرکت های ایرانی از شبکه هاوال استفاده می کنند. تصور می شود که صدها میلیون دلار هر سال از طریق شبکه از طریق دبی منتقل می شود و این یک روش محبوب برای جوامع قابل توجه بزرگ آسیای جنوبی و ایران برای ارسال پول به خانه است. این به سختی مستند و مبتنی بر اعتماد است.

به طور معمول ، یک کارگر مهاجر در دبی واسطه ای به نام هاوآدر را به دلار یا دیهام ها می پردازد. هاوالدار در کشور دریافت کننده با یک تماس ، که اغلب یک بستگان قابل اعتماد است ، تماس می گیرد و این مخاطب به خانواده کارگر به ارز محلی می پردازد. هاوالادارها بعداً از طریق حمل و نقل ساده ، بدهی ها را به یکدیگر تسویه می کنند-به عنوان مثال ، با استفاده از کشتی بین ایران و امارات شارجه ، که مجاور دبی است-یا با تهیه کالا.

طبق مطالعات بانک جهانی کانال های هاوال که بین افغانستان ، دبی و پاکستان فعالیت می کند ، هیچ محدودیتی در حجم وجوهی که می توانند از عهده آن باشند ، وجود ندارد. بانک جهانی تخمین زده است که معاملات منفرد بیش از 500000 دلار غیر معمول نیست. مؤسسات بزرگ بین المللی کمک به دلیل کمبود بانک در روستای افغانستان ، دو برابر بیشتر از آن انجام داده اند.

حمل دریایی

چنین کانال هایی نمی توانند به طور کامل سیستم بین المللی بانکی را جایگزین کنند.

داده های دولت آمریكا نشان می دهد كه ایران حدود 45 درصد از مصرف برنج خود را متكن می كند ، و هند یكی از بزرگترین تأمین كنندگان است. اما چندین صادرکننده برنج هندی در نمایشگاه دبی گفتند که آنها به دلیل مشکلات پرداخت و بیمه ، طی چند ماه گذشته حمل و نقل از طریق دریا را متوقف کرده اند.

"وقتی 100 درصد از دست می دهید ، تجارت با ایران چیست؟"سعید شریف یوسف ، مدیر صادرات مستقر در بمبئی ، که به برنج ، ذرت ، شکر و گندم می پردازد.

صادرکنندگان روغن نخل مالزی و سنگاپور در نمایشگاه مواد غذایی گفتند که آنها از ارسال حمل و نقل به ایران متوقف شده اند زیرا بانک های آنها سال گذشته از صدور نامه های اعتباری به هر محموله ای که برای بنادر ایران محدود شود ، امتناع ورزیدند.

به دور از سالن های مدرن مرکز نمایشگاه ، در خیابان های شلوغ بازار Al Ras در قدیمی دبی ، بسیاری در میان جامعه مهاجران دیرینه بازرگانان مواد غذایی ایران گفتند که آنها همچنین تجارت را قطع می کنند ، بخشی از آن به دلیل اینکه توسط شیب دار سوزانده شده انداسلاید ریال ایران در چند ماه گذشته.

یک معامله گر مواد غذایی ایرانی گفت: "در حال حاضر تجارت با ایران بسیار سخت است.""ما سعی می کنیم این کار را انجام ندهیم زیرا از دست داده ایم."

اما نشانه هایی وجود دارد که نشان می دهد مسیرهای تجاری جدید جایگزین موارد آسیب دیده می شوند. چندین معامله گر در این نمایش گفتند که افزایش محموله های برنج در مرز ایران با پاکستان وجود داشته است ، که به صورت نقدی پرداخت می شود.

شرکت های ایرانی همچنین برای تسهیل تجارت با شرکتهای خارجی مشارکت و ترتیبات جدیدی را تشکیل می دهند. یک کارگزار مستقر در اروپا متخصص در صادرات کشاورزی ایران ، که به دلیل حساسیت این موضوع از نامگذاری خودداری کرد ، گفت که از آنجا، که سپس بودجه را مستقیماً به یک حساب بانکی انتخاب شده توسط صادرکننده منتقل کرد.

این کارگزار که ده ها سال است که در کالاهای ایرانی سروکار داشته است ، گفت: "هیچ نامه ای اعتبار و بانک درگیر نیست ، به غیر از حساب دریافت کننده."

وی افزود: "ما هر روز تدارکات و مسائل تجاری جدید داریم.""پست های هدف هر روز در حال تغییر است و به احتمال زیاد راه حل های پیشنهادی امروز ممکن است دیگر تا پایان هفته قابل اجرا نباشد."

Behrooz Rezazadeh ، رئیس گروه PSDC مستقر در تهران ، که به شرکت های ایرانی در مورد رشد صادرات و تدارکات توصیه می کند ، گزینه دیگری را توصیف کرد.

وی گفت: "شرکت های صادراتی شرکای خارج از ایران دارند و آنها به شریک زندگی خود صادر می کنند و شریک زندگی آنها نامه اعتبار دریافت می کند ، پول را دریافت می کند و سپس کالا را تحویل می دهد.

"تجارت مانند برف در بالای کوه است. پس از ذوب شدن برای تبدیل شدن به آب ، راه خود را به پایین پیدا می کند. این ماهیت تجارت است - برای یافتن راه حل. "