اقتصاد زنده

FedEx یک شرکت تدارکات تثبیت شده است که 300،000 نفر را در سراسر جهان با 654 هواپیما و 43،000 وانت تحویل تحویل می دهد (آمار شرکت Fedex 2012). از طرف دیگر ، Uber یک شرکت راه اندازی تاکسی است که صرفاً 2،000 نفر با تعداد کمی از وسایل نقلیه متعلق به شرکت را استخدام می کند. با این حال ، ارزش پیش فروش آن حدود 80 ٪ از FedEx (WSJ 3/8/2015) است. اگر Uber به عنوان یک شرکت لجستیکی نیز در نظر گرفته شود که مردم را به اطراف خود منتقل می کند ، زیرساخت های حمل و نقل آن کجاست؟

اما Uber یک شرکت لجستیک معمولی نیست. این فقط یک سازنده بازار دو طرفه است. که یک بستر صرفه جویی در هزینه (یک برنامه تلفن همراه) را برای مطابقت با صاحبان خودرو با ظرفیت حمل مازاد با مشتریانی که نیاز به رفتن به مکانهایی دارند که به خوبی توسط حمل و نقل عمومی یا تاکسی های معمولی (EVANS) ارائه نمی شود ، فراهم می کند. شغل آن به اندازه کاربرد از رانندگان و داشتن وسایل نقلیه نیست ، اما پتانسیل زیرساخت های حمل و نقل موجود (WSJ 3/8/2015) و تقاضای نهفته برای سواری (اقتصاددان) را نشان می دهد.

Uber مانند سایر سازندگان بازار دو طرفه دیگر ، شبکه را با یارانه یک طرف بازار و شارژ آن طرف دیگر قیمت کامل (روچت و تیرول) را بزرگ می کند. به طور خاص ، صاحبان خودرو برای ثبت نام و تغییر در دسترس بودن خود در برنامه Uber Mobile هیچ هزینه ای پرداخت نمی کنند. در عوض ، آنها توسط کرایه های با قیمت پویا پرداخت شده توسط تگرگ سواری بر اساس شرایط عرضه و تقاضا در زمان واقعی پاداش می گیرند. با این روش ، Uber هیچ تفاوتی با موتور جستجوی Google و روزنامه ها ندارد. آنها فقط در تظاهرات بدنی سیستم عامل های بازار متفاوت هستند. در مورد Google ، پلتفرم بازار موتور جستجو است. در مورد روزنامه های چاپی ، پلت فرم بازار رسانه های چاپی است. موتور جستجو و روزنامه هر دو برای تهیه تبلیغ کنندگان (که هزینه کامل می پردازند) و جستجوگران/خوانندگان (که هیچ چیز یا خیلی کم نمی پردازند) در کنار هم قرار می دهند.

به دلیل این ساختار قیمت گذاری متمایز ، به نظر می رسد که بستر بازار بازارهای دو طرفه یک کالای عمومی برای یک طرف بازار اما یک کالای خصوصی برای طرف دیگر است. به عنوان مثال ، موتورهای جستجو کالاهای عمومی برای جستجوگرها هستند زیرا رقابت و حذف کمی در دسترسی به بانک اطلاعاتی اطلاعات وجود دارد ، اما فضاهای تبلیغاتی کالاهای خصوصی برای تبلیغ کنندگان با رقابت مصرف و حذف بودن برای مکان های انتخابی هستند.

شارژ قیمت های مختلف دسترسی به سکوی دو طرفه برای ایجاد یک شبکه معامله متراکم که در آن مقدار حاصل از هر طرف با اندازه طرف دیگر پس از دستیابی به یک توده بحرانی افزایش می یابد ، بسیار مهم است. طرفی که حساسیت بیشتری دارد و می تواند رشد شبکه را به طرف دیگر ارائه دهد ، یارانه می گیرد. به عنوان مثال ، Adobe Reader برای بینندگان فایل PDF رایگان است در حالی که ناشران پرونده های PDF برای Adobe Acrobat بسیار عزیز پرداخت می کنند. از طرف دیگر ، طرفی که مقدار سکو را اضافه می کند و در نتیجه قدرت قیمت گذاری یارانه می گیرد. به عنوان مثال ، توسعه دهندگان نرم افزار برای یک سیستم عامل یارانه می گیرند در حالی که پذیرندگان سیستم عامل و برنامه های آن صورتحساب را پرداخت می کنند. سازنده بازار باید با دقت بین افزایش اندازه شبکه و افزایش قدرت قیمت گذاری (ویکی پدیا) تجارت کند.

بنابراین با کاهش هزینه های معامله برای جمع آوری خریداران و فروشندگان ، اینترنت از این رو در ظهور بازارهای دو طرفه جدید مانند Uber ، Airbnb و Roadie به وجود آمده است. پتانسیل های مبادله بین ظرفیت مازاد و تقاضای فروپاشی همیشه وجود داشته است ، کاهش هزینه های اطلاعات در نهایت باعث می شود تا سازندگان بازار بتوانند معاملات را مصرف کنند. به یک معنا ، به اصطلاح اقتصاد اشتراکی جدید چیزی نیست جز یک بازار دو طرفه قدیمی در استروئید اینترنت.

منابع:

• آمار شرکت FedEx. 2012.
• اقتصاددان3/29/2014."قیمت گذاری افزایش".
• ایوانز ، DS. 3/17/2011."تعریف بازار دو طرفه".
• WSJ3/8/2015."در استارتاپ ها ، مردم" زیرساخت های جدید "هستند.
• Rochet JC و Tirole J. "بازارهای دو طرفه: گزارش پیشرفت". مجله اقتصاد رند. پاییز 2006.
• ویکیپدیا."بازار دو طرفه."ذکر شده 3/24/2015.