پوشش ارزی

پوشش ارزی ایجاد یک موقعیت ارزی است که به سادگی به عنوان "حفاظ" شناخته می شود، با هدف خنثی کردن هرگونه سود یا زیان در معامله پایه با ضرر یا سود برابر در پوشش.

چه نرخ ارز آتی بالا یا پایین برود، از شرکت محافظت می شود زیرا این پوشش به طور موثر ارزش ارز خانگی را برای قرار گرفتن در معرض قرار می دهد.

بنابراین، شرکتی که پوشش ارزی را انجام می دهد، نسبت به حرکت قیمت های بازار بی تفاوت است.

پوشش ریسک با سفته بازی متفاوت است، جایی که یک موقعیت ارزی با پیش بینی تغییر مورد انتظار در نرخ ارز خارجی گرفته می شود.

پوشش ارزی مهمترین عنصر مدیریت ریسک ارزی یک شرکت است.

بسته به مشخصات رقابتی یک شرکت، ماهیت بازارهایی که در آن فعالیت می کند و اهداف تعیین شده توسط مدیریت، یک شرکت می تواند از بین چندین استراتژی پوشش ریسک ارزی یکی را انتخاب کند، که اکثر آنها را می توان با استفاده از راه حل های نرم افزاری خودکار اجرا کرد. کل فرآیند

پوشش ارزی چگونه کار می کند؟

پوشش ارزی با ارزیابی مواجهه با ریسک و با انتخاب یک ابزار پوششی آغاز می شود.

مواجهه با ریسک معمولاً یک معامله تجاری با ارز خارجی است که به عنوان پرداخت (یا دریافت) مقدار ثابت ارز خارجی در ازای دریافت (یا تحویل) مقدار ثابتی از کالاها یا خدمات تعریف می شود.

در اکثر معاملات، فاصله زمانی بین لحظه شروع معامله تا لحظه پرداخت یا دریافت ارز وجود دارد.

این بازه زمانی ریسک ارز و در نتیجه فرصت و/یا نیاز به پوشش ارزی را ایجاد می کند.

ابزار پوششی ابزار مالی است که موقعیت جبران را ایجاد می کند.

پرکاربردترین ابزار مصون سازی ارز خارجی، قرارداد آتی ارز است که به عنوان " فوروارد " نیز شناخته می شود.

قرارداد آتی شامل تعهد مبادله یک ارز با ارز دیگر در روز تسویه با نرخ ارز مشخص شده است.

از آنجایی که اندازه و تاریخ تحویل را می توان با هر شرایطی تنظیم کرد، قراردادهای آتی ذاتاً انعطاف پذیر هستند.

قراردادهای فوروارد به عنوان "حسابداری دوستانه" در نظر گرفته می شوند که دلیل دیگری برای استفاده گسترده از آنها است.

حدود 90 درصد از شرکت ها از آنها به عنوان ابزار پوشش دهی انتخابی استفاده می کنند.

قراردادهای آتی ارز و اختیار معامله دو ابزار اصلی پوشش FX دیگر هستند.

مثال پوشش ارزی

یک صادرکننده با دلار آمریکا به عنوان ارز عملکردی خود انتظار دارد کالاهای نهایی را به قیمت 100000 یورو در مدت دو ماه به مشتری اروپایی بفروشد.

صادرات باید یک ماه پس از تحویل کالا تسویه شود.

هنگامی که معامله آغاز می شود، نرخ مبادله لحظه ای EUR-USD 1. 23 و نرخ فوروارد 1. 25 است.

برای پوشش ریسک ارزی، صادرکننده قراردادی را برای تحویل 100000 یورو در تاریخی که پرداخت از سوی مشتری انتظار می رود، منعقد می کند.

طرف قرارداد آتی موافقت می کند که در سررسید، مابه التفاوت بین نرخ آتی و نرخ نقدی را به مبلغ فرضی 100000 یورو بپردازد.

در روز تسویه هر دو عملیات چه اتفاقی می افتد، با این فرض که نرخ نقدی به 1. 18 یورو-دلار کاهش یافته است؟

صادرکننده قرارداد آتی را با عواید نقدی فروش یورو تسویه می کند و مبلغ دلار را در قرارداد فوروارد دریافت می کند.

از لحظه شروع فروش تا تاریخ تسویه، ارزش آن 5000 دلار کاهش یافته است (18000 - 23000).

این ضرر با سود 7000 دلاری (25000 - 18000) در قرارداد آتی جبران می شود.

سود خالص FX 2000 دلاری ناشی از امتیازهای فوروارد یا تفاوت بین نرخ فوروارد و نرخ نقدی در هنگام ورود پوشش است: 100000 یورو x (1. 25 - 1. 23).

تصمیمات مربوط به نحوه اجرای پوشش ارزی - یعنی اینکه چه استراتژی خاصی برای پوشش ارزی باید اجرا شود - باید مطابق با مدیریت کلی ریسک ارزی شرکت گرفته شود.

به نوبه خود، چارچوب مدیریت ریسک تعدادی از عوامل مختلف را در نظر می گیرد، مانند مشخصات تجاری شرکت یا ریسک هایی که با آن مواجه است.

در حالی که به نظر می رسد روند به سمت مدل های تجاری انعطاف پذیر غیرقابل برگشت است، راه حل های فناوری جدید برای حمایت کامل از مدیران مالی مالی و خزانه داران در کار محافظت از قرار گرفتن در معرض ارزهایشان به روش های پویاتر، صرف نظر از اندازه شرکت هایشان، در حال توسعه است.

شرایط مرتبط

قرارداد فوروارد یک قرارداد غیر استاندارد بین دو طرف است که برای تکمیل یک معامله در آینده توافق می کنند. دو طرف امروز برای خرید (فروش) یک.

گزینه باینری نوعی قرارداد اختیار است که در آن پرداخت به طور کامل به نتیجه «بله یا خیر؟» بستگی دارد. یا گزاره «درست یا نادرست». نترسید! ممکن است نام آن پیچیده به نظر برسد، اما گزینه های باینری احتمالاً روشی ساده تر از گزینه ها یا ارزهای سنتی برای معامله هستند. درست مانند سنتی […]

فارکس مخفف "مبادله خارجی" است و به خرید یا فروش یک ارز در ازای ارز دیگر اشاره دارد. در حالی که به آن مبادله "خارجی" می گویند، این فقط یک اصطلاح نسبی است. شرایط.

ریسک ارزی تأثیر نوسانات ارز بر ارزش جریان های نقدی شرکت یا موقعیت حسابداری آن است. کمی کردن ریسک ارزی به عنوان "معرض" یا "ریسک" شناخته می شود.

احساس ریسک اصطلاحی است که برای توصیف نحوه رفتار و احساس مشارکت کنندگان بازار مالی (تجار و سرمایه گذاران) استفاده می شود. آنچه معامله گران برای خرید یا فروش انتخاب می کنند به معنای متعادل کردن مقدار آنهاست.