4- ادغام عوامل ESG در فرایند تصمیم گیری سرمایه گذاری سرمایه گذاران نهادی

در این فصل رویکردهای مختلف سرمایه گذاران نهادی به سمت سرمایه گذاری های زیست محیطی ، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) در نظر گرفته شده است و روشها و ابزارهای اصلی سرمایه گذاران نهادی را هنگام ادغام عوامل ESG در تصمیمات سرمایه گذاری خود توصیف می کند. این امر با توجه به وظیفه وفاداری و چشم انداز بلند مدت سرمایه گذاری آنها ، بر چالش ها و فرصت های خاص برای صندوق های بازنشستگی و شرکت های بیمه متمرکز است. همچنین در مورد تأثیر اعتماد به نفس سرمایه گذاران نهادی به داده های خارجی ESG و ارائه دهندگان خدمات در مورد نحوه نزدیک شدن به سرمایه گذاری های ESG خود ، بحث می کند ، و این موارد را در صورت این مورد بررسی می کند. سرانجام ، در این فصل اطلاعات اصلی اطلاعات و داده هایی که سرمایه گذاران نهادی نشان می دهند فاقد یا مفقود شدن برای انجام یا تکیه بر تجزیه و تحلیل ESG قوی است. این بینش ها می تواند کمک عملی به سرمایه گذاران نهادی باشد که به دنبال توسعه ساختارها و روشهای مناسب حاکمیت ESG هستند.

4. 1معرفی

سرمایه گذاری زیست محیطی ، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) ، سرمایه گذاری پایدار ، سرمایه گذاری با مسئولیت اجتماعی ، سرمایه گذاری تأثیر ، سرمایه گذاری اخلاقی و سایر اصطلاحات کم و بیش مترادف برای تعریف عمل ترکیب عوامل ESG در تصمیمات سرمایه گذاری مورد استفاده قرار می گیرد. این عوامل مورد توجه بسیاری از سرمایه گذاران نهادی و سایر بازیگران بازار است. با این حال ، سرمایه گذاران نهادی در رویکرد خود در نظر گرفتن عوامل ESG برای تصمیمات سرمایه گذاری متفاوت هستند ، با انواع مختلف استراتژی ها ، مجموعه داده ها و روش هایی که از آنها برای ادغام عوامل ESG در تصمیم گیری خود استفاده می کنند. در این فصل رویکردها ، شیوه ها و ابزارهای مختلف سرمایه گذاران نهادی برای ادغام عوامل ESG در سیاست های سرمایه گذاری استفاده می کنند و روندهای احتمالی را مشخص می کنند. همچنین چالش ها و فرصت های اصلی آنها هنگام در نظر گرفتن ادغام عوامل ESG در تصمیمات سرمایه گذاری خود را تشریح می کند. این بینش ها می تواند کمک عملی به سرمایه گذاران نهادی باشد که به دنبال توسعه ساختارها و روشهای مناسب حاکمیت ESG هستند. بحران COVID-19 همچنین به نیاز به ایجاد اوراق بهادار انعطاف پذیر تر اشاره دارد که عوامل متنوعی را در نظر می گیرند. کار قبلی OECD در چارچوب های نظارتی که برای سرمایه گذاران نهادی در حوزه های قضایی مختلف اعمال می شود ، نتیجه گرفت که ادغام فاکتورهای ESG در تصمیمات سرمایه گذاری به طور کلی مجاز است اگر مطابق با تعهدات مالی شرکتهای بیمه و صندوق های بازنشستگی نسبت به ذینفعان و اعضای خود باشد (OECD ، 2017 [1]). تجزیه و تحلیل در این فصل بر اساس چندین منبع داده ، از جمله داده های سازمان ملل متحد برای سرمایه گذاری مسئول (UN PRI) و از یک بررسی OECD در مورد ادغام ESG که در نوامبر 2019 به شرکتهای بیمه و صندوق های بازنشستگی پخش شده است (Survey OECD ESG)بشرداده های UN PRI مورد استفاده فقط شامل اطلاعاتی از امضا کنندگان سازمان ملل متحد که شرکت های بیمه و صندوق های بازنشستگی هستند. 1 بررسی OECD ESG اطلاعاتی را از سرمایه گذاران نهادی جمع آوری کرده است تا بهتر درک کند که آیا و چگونه عوامل ESG در فرآیند سرمایه گذاری خود در نظر گرفته شده و به کار می روند. 2 برای درک این موضوعات ، بخش دوم بررسی می کند که آیا شرکت های بیمه و صندوق های بازنشستگی عوامل ESG را در تصمیم گیری سرمایه گذاری خود در نظر می گیرند. بخش سوم به استراتژی های سرمایه گذاری مورد استفاده برای ادغام ملاحظات ESG می پردازد. بخش چهارم بر روش ها و ابزارهای مختلف مورد استفاده برای تجزیه و تحلیل معیارهای ESG تمرکز دارد ،

یا در داخل یا با تکیه بر ارائه دهندگان خارجی. بخش پنجم نقاط اصلی داده ها و ابزارهای عملی را شامل می شود که سرمایه گذاران نهادی گزارش می دهند که هنوز هم برای ادغام کافی عوامل ESG در فرآیندهای تصمیم گیری خود از دست رفته اند. بخش ششم برخی از یافته های اصلی این فصل را نتیجه می گیرد و برجسته می کند.

4. 2ادغام عوامل ESG در فرآیند تصمیم گیری سرمایه گذاری

سرمایه گذاران نهادی در رویکردهای خود برای ادغام عوامل ESG در تصمیمات سرمایه گذاری خود متفاوت هستند. در این بخش بررسی می شود که آیا ملاحظات ESG مورد توجه قرار گرفته است یا خیر ، در این صورت ، کدام بخش از سازمان وظیفه تنظیم و اجرای استراتژی ESG خود را بر عهده دارد. سپس برخی از ملاحظات سرمایه گذاران نهادی را برای ادغام عوامل ESG در فرایند تصمیم گیری سرمایه گذاری خود توصیف می کند.

• 4. 2. 1. سطح ادغام ESG
• اگرچه بسیاری از شرکت های بیمه و صندوق های بازنشستگی هنگام انتخاب فرصت های سرمایه گذاری ، ملاحظات ESG را ایجاد می کنند ، اما تعداد قابل توجهی این کار را نمی کند.
• اکثر پاسخ دهندگان اظهار داشتند که برخی از ملاحظات ESG را در فرآیند تصمیم گیری سرمایه گذاری خود ادغام می کنند: 20 صندوق بازنشستگی (از 25 پاسخ دهنده) و 30 شرکت بیمه (از 51) حداقل برخی از عوامل زیست محیطی ، اجتماعی یا حاکمیتی را در مورد سرمایه گذاری های جدید در نظر گرفته اند.
• هجده شرکت بیمه و چهار صندوق بازنشستگی پاسخ دادند که آنها هیچ فاکتور ESG را در فرآیند تصمیم گیری سرمایه گذاری خود در نظر نمی گیرند.

تعداد کمی از سرمایه گذاران نهادی - سه شرکت بیمه و یک صندوق بازنشستگی - که هنوز ادغام عوامل ESG را آغاز نکرده اند - پاسخ دادند که آنها قصد دارند در آینده این کار را انجام دهند. این پاسخ دهندگان اظهار داشتند که دلایل اصلی عدم ادغام عوامل ESG ، کمبود منابع ، دانش داخلی و راهنمایی سیاست گذاران در مورد چگونگی در نظر گرفتن ملاحظات ESG است.

طبق هر دو بررسی OECD ESG و داده های سازمان ملل متحد ، بیشتر سرمایه گذاران نهادی که تصمیم می گیرند عوامل ESG را در تصمیمات سرمایه گذاری خود ادغام کنند ، این کار را از طریق روش سرمایه گذاری عمومی خود انجام می دهند. درصد کمی از شرکتهای بیمه و صندوق های بازنشستگی که امضا کنندگان سازمان ملل متحد هستند ، صندوق های مضمون پایداری را با تمرکز بر روی یک یا چند ستون E ، S و G ارائه می دهند. برخی از صندوق های مضمون به گونه ای ساختار یافته اند که سرمایه گذاری ها (کاملاً یا بیشتر) در بنگاه هایی که محصولات یا خدمات آنها برای تأمین نیازهای زیست محیطی یا اجتماعی یا بنگاه هایی که بر روندهای بلند مدت و استراتژیک تمرکز می کنند ، انجام می شود. برخی دیگر ممکن است بر روی تلاش ها یا اهدافی که سرمایه گذاران نهادی برای خود تعیین کرده اند ، تمرکز کنند ، به عنوان مثال فقط در بنگاه هایی که اقدامات مهمی برای کاهش ردپای کربن خود انجام می دهند ، سرمایه گذاری کنند.

در بین سرمایه گذاران نهادی که عوامل ESG را ادغام می کنند ، برخی از آنها فقط یک یا دو از سه بعد را در نظر می گیرند ، نه هر سه مورد از آنها. به عنوان مثال ، یک شرکت بیمه آسیایی که به بررسی OECD ESG پاسخ می دهد ، اظهار داشت که عوامل حاکمیتی در کلیه تصمیمات سرمایه گذاری خود ادغام شده اند ، اما نه عوامل زیست محیطی یا اجتماعی. مقررات و سطح توسعه بازار ممکن است دلایل ممکن برای در نظر گرفتن برخی از ابعاد باشد.

4. 2. 2. ملاحظات ESG توسط سرمایه گذاران نهادی

سرمایه گذاران نهادی که عوامل ESG را در تصمیمات سرمایه گذاری خود ادغام می کنند ، هم با چالش ها و هم فرصت های بالقوه روبرو هستند و علاوه بر این ، تخمین خطرات و بازده های احتمالی ناشی از عوامل E ، S و G پیچیده است. این پیچیدگی ممکن است به ویژه برای شرکت های بیمه و صندوق های بازنشستگی که به نمایندگی از ذینفعان و دارندگان خود سرمایه گذاری می کنند ، مرتبط باشد و اهداف سرمایه گذاری بلند مدت داشته باشد. 4

• ادغام ESG ممکن است به عنوان مبادله ای بین ارتقاء اهداف ESG و بازده مالی تنظیم شده از ریسک تلقی شود. همانطور که در فصل 1 نیز نشان می دهد ، مطالعات تجربی و دانشگاهی شواهد متفاوتی در مورد تأثیر ادغام ESG بر بازده مالی می یابند:
• ادغام ESG ممکن است متنوع سازی اوراق بهادار را کاهش داده و در نتیجه خطر را افزایش دهد. تکنیک های ادغام ESG مانند غربالگری محرومیت یا واگذاری دامنه سرمایه گذاری های موجود را محدود می کند. طبق نظریه مدرن نمونه کارها ، این می تواند تأثیر منفی بر بازده در طولانی مدت داشته باشد. بارنت و سالومون (2006 [3]) دریافتند که استفاده از تعداد کمی از فیلترهای ESG برای ساخت یک سبد سهام ممکن است عملکرد مالی نمونه کارها را کاهش دهد. با این حال ، آنها همچنین نتیجه می گیرند که در صورت استفاده از تعداد زیادی از فیلترهای ESG برای انتخاب سهام ، می توان بازده مالی را افزایش داد.
• عوامل ESG در تصمیمات سرمایه گذاری ممکن است تأثیر غیر منفی یا حتی تأثیر مثبتی بر بازده مالی و اقدامات ریسک داشته باشد. Renshaw (2018 [4]) با مطالعه سهام بیش از پنج منطقه ، نتیجه می گیرد که ادغام عوامل ESG در تصمیمات سرمایه گذاری ممکن است همیشه عملکرد نمونه کارها را افزایش ندهد ، اما بعید است که بازده قابل توجهی باشد. فراری و هانمر (2018 [5]) با تمرکز بر اوراق قرضه شرکتی در سراسر جهان ، تجزیه و تحلیل می کنند که ادغام عوامل ESG ممکن است منجر به افزایش بازده سرمایه گذاری و کاهش تنوع آنها شود. 5 ترکیب بیش از 2000 مطالعه تجربی از دهه 1970 ، فرید ، بوش و باسن (2015 [6]) همبستگی پیدا می کنند که حداقل بین سرمایه گذاری ESG و عملکرد مالی شرکت در حدود 90 ٪ موارد ، با رابطه مثبت در رابطه مثبت نیستاکثر موارد ، در حالی که کلارک ، فینر و ویه (2015 [7]) نشان می دهند که 80 ٪ از 200 مطالعه دانشگاهی نتیجه می گیرند که عملکرد قیمت سهام تحت تأثیر روشهای پایداری خوب است.
• عوامل E ، S و G ممکن است تأثیرات متفاوتی بر عملکرد مالی داشته باشند ، هم از نظر دامنه و هم از نظر افق زمانی مربوطه. یک مطالعه همبستگی شرکتهای ذکر شده در استاندارد اصلی آلمان بین سالهای 2010 و 2014 نشان می دهد که عملکرد حاکمیت در مقایسه با عملکرد زیست محیطی و اجتماعی ، تأثیر بیشتری در عملکرد مالی دارد ، جایی که عملکرد E ، S و G از طریق تغییر در نمرات Datastream ارزیابی می شودE ، S و G (Velte ، 2017 [8]). 6 این می تواند به دلیل تأثیر تغییرات در حاکمیت سریعتر از آنچه از تغییرات زیست محیطی و اجتماعی قابل مشاهده است ، باشد.
• هرگونه عملکرد برتر از پرتفوی های ادغام عوامل ESG ممکن است به دلیل ادغام نسبتاً اخیر این عوامل توسط سرمایه گذاران باشد. اگر بازده بهتر با ریسک توسط سرمایه گذاران ادغام عوامل ESG در پرتفوی خود حاصل شود ، بازارهای کارآمد باید با این واقعیت تنظیم شده و منجر به تصحیح در قیمت گذاری فاکتورهای ESG شوند. در این حالت ، هرچه ادغام ESG توسط سرمایه گذاران گسترده تر شود ، اجراهای تنظیم شده با ریسک باید به سمت نمونه کارها سنتی همگرا شوند. فاکتورهای E ، S و G ممکن است از قبل در قیمت دارایی ، جزئی یا کامل منعکس شوند. Core ، Guay و Rusticus (2006 [9]) نشان می دهند که شرکت های دارای حاکمیت ضعیف از عملکرد قابل توجهی برخوردار هستند اما قیمت های بازار قبلاً این موضوع را در نظر می گیرند ، که بنابراین به بازده بورس ضعیف ترجمه نمی شود. 7

این ممکن است زمان لازم باشد تا تأثیر ادغام ESG به طور کامل تحقق یابد. اجرای سیاست های E ، S و G فقط در دهه های گذشته آغاز شد ، در حالی که این سیاست ها از نظر ماهیت طولانی مدت هستند. شرکت هایی که اخیراً در نظر گرفتن این جنبه ها را شروع کرده اند ، ممکن است بلافاصله تأثیر مثبتی بر قیمت سهم خود یا هزینه بدهی خود مشاهده نکنند. سیاست های E ، S و G نیز ممکن است در طی چندین سال میوه داشته باشند. بنابراین ارزیابی تأثیر کامل ادغام ESG در بازده سرمایه گذاری فقط ممکن است در طولانی مدت امکان پذیر باشد و هنوز هم با اطمینان خیلی زود است.

با توجه به ماهیت طولانی مدت سرمایه گذاری های آنها ، ممکن است سرمایه گذاران نهادی بهتر برای شکل گیری و بهره مندی از سیاست های ESG قرار بگیرند. شرکت های بیمه و صندوق های بازنشستگی به اصطلاح صاحبان جهانی هستند که سرمایه گذاری طولانی مدت و دارای اوراق بهادار بزرگ و متنوع هستند. این امر به آنها امکان دسترسی به فرصت های بلند مدت و نیاز به ارزیابی خطرات بلند مدت هنگام انتخاب نمونه کارها خود را می دهد. سرمایه گذاران که نیازی به نقدینگی کوتاه مدت ندارند ممکن است در موقعیت بهتری برای تأثیرگذاری بر مدیریت شرکتهایی که در آن سرمایه گذاری می کنند یا دارایی های خود را تحت تأثیر قرار دهند ، باشند تا مدیران شرکتها روی ارزش شرکت بلند مدت تمرکز کنند (Busch ، Bauer و Orlitzky ، 2016 [10])بشر

• از سرمایه گذاران نهادی انتظار می رود مطابق با اصول شفافیت و حمایت از مصرف کننده مالی و سایر مقررات مربوطه عمل کنند و بنابراین فاش می کنند که آیا عوامل و خطرات ESG در فرایند تصمیم گیری سرمایه گذاری آنها مورد توجه قرار می گیرد. این مهم است زیرا:
• افشای ادغام ESG افراد را قادر می سازد در صورت وجود این گزینه ، در مورد ارائه دهنده و یک استراتژی سرمایه گذاری ، انتخاب های آگاهانه ای انجام دهند. برای بیمه عمر و محصولات بازنشستگی داوطلبانه ، افراد باید با درک خطرات و پاداش های احتمالی این سرمایه گذاری ها ، از جمله معیارهای مورد استفاده برای ارزیابی عملکرد آنها ، یک ارائه دهنده و یک استراتژی سرمایه گذاری را برای آنها انتخاب کنند. استراتژی سرمایه گذاری باید مطابق با شرایط و ترجیحات شخصی آنها باشد. کسانی که مایل به سرمایه گذاری یا صرفه جویی در شرکت هایی هستند که از ارزش های خاص دفاع می کنند ممکن است مایل باشند ملاحظات E ، S یا G را در نظر بگیرند ، در حالی که سایر افراد ممکن است تصمیم بگیرند که روی ملاحظات متعارف تر تمرکز کنند. به عنوان مثال ، در نیوزیلند ، افرادی که به طرح بازنشستگی داوطلبانه Kiwisaver می پیوندند که به طور فعال یک استراتژی سرمایه گذاری را انتخاب نمی کنند ، به یک صندوق پیش فرض اختصاص می یابد. از سال 2021 ، وجوه پیش فرض از سرمایه گذاری در شرکت های تولید کننده سوخت فسیلی یا سلاح های غیرقانونی ممنوع خواهد شد و از آن خواسته می شود که یک سیاست سرمایه گذاری مسئول را در وب سایت خود افشا کند. 8

برنامه های بازنشستگی اجباری یا برنامه های بازنشستگی شغلی ، که ممکن است اعضای آن گزینه انتخاب ارائه دهنده یا یک استراتژی سرمایه گذاری را نداشته باشند ، حداقل باید فاش کند که آیا عوامل ESG در نظر گرفته شده است زیرا این ممکن است بر عملکرد پس انداز بازنشستگی افراد تأثیر بگذارد. به عنوان مثال ، صندوق بازنشستگی ثروت حاکمیت نروژ ، گزارش سالانه سرمایه گذاری را منتشر می کند که جزئیات مربوط به شرکت های سرمایه گذاری را شرح می دهد ، چگونگی استفاده از حقوق سهامداران برای تشویق رفتار مسئول تجارت و چگونگی پایداری و عوامل اخلاقی ممکن است بر تصمیمات سرمایه گذاری یا واگذاری آن تأثیر بگذارد. 9

در حالی که برخی از سرمایه گذاران نهادی ESG را بخشی از وظیفه وفاداری خود می دانند ، برخی دیگر بر این باورند که ادغام ESG ممکن است با در نظر گرفتن منافع غیر از افراد ذینفع ، وظیفه وفاداری خود را نقض کند (Schanzenbach و همکاران ، 2018 [11]). 10 سرمایه گذار نهادی ممکن است استدلال کنند که آنها موظفند مطابق با بهترین منافع افرادی که دارایی های آنها را مدیریت می کنند عمل کنند و با توجه به اینکه عوامل E ، S و G ممکن است تصور شوند که خارج از طیف مالی هستند ، بنابراین نباید گنجانده شوددر ملاحظات سرمایه گذاری آنهابیشتر کشورهای OECD آیین نامه هایی ندارند که از سرمایه گذاری سرمایه گذاران نهادی در فرصت های ESG جلوگیری کند ، تا زمانی که آنها تعهدات خود را نسبت به ذینفعان خود و به ویژه در رابطه با وظیفه وفاداری رعایت کنند (OECD ، 2017 [1]). ایالات متحده به وفاداران نیاز دارد تا هنگام انتخاب سرمایه گذاری ، مزایای مالی را برای ذینفعان در نظر بگیرند ، نه اهداف وثیقه یا سایر اهداف غیر مالی. 11

در اکثر کشورهای OECD ، هیچ تعهدی برای سرمایه گذاران نهادی وجود ندارد که عوامل ESG را در فرایند سرمایه گذاری در نظر بگیرند. با این حال ، در انگلستان ، صندوق های بازنشستگی موظف است از اکتبر 2019 موضوعات ESG را در رویکرد سرمایه گذاری خود ادغام کند. 12 این شامل صدور بیانیه اصول سرمایه گذاری است که جزئیات مربوط به ملاحظات مادی مالی ، از جمله ESG ، در سرمایه گذاری در نظر گرفته می شود-فرآیند ساخترویکرد مشارکت سهامداران و مباشرت نیز باید توضیح داده شود. در سال 2019 ، سازمان بین المللی سرپرستان بازنشستگی (IOPS) دستورالعمل های غیر الزام آور را برای مقامات نظارتی در مورد الزامات مورد نیاز برای ادغام ملاحظات ESG در فرآیندهای سرمایه گذاری و مدیریت ریسک منتشر کرد. 13 در اتحادیه اروپا ، سازمان بیمه و حقوق بازنشستگی اروپا (EIOPA) در حال حاضر در حال کار بر روی یک برنامه اقدام برای تشویق شرکت های بیمه و صندوق های بازنشستگی برای در نظر گرفتن ملاحظات پایداری در هنگام تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری است. 14

تفاوت در مقررات مربوط به الزامات افشای اطلاعات ممکن است تا حدی برخی از اختلافات در ادغام ESG بین حوزه های قضایی مختلف را توضیح دهد. چندین حوزه قضایی ، از جمله اتحادیه اروپا و اسرائیل ، نیاز به افشای درمورد اینکه آیا و چگونه ملاحظات ESG توسط سرمایه گذاران نهادی مورد توجه قرار می گیرد ، نیاز دارند. 15 صندوق بازنشستگی و شرکت های بیمه در کشورهایی که الزامات افشای ESG اجباری دارند ، تمایل به نشان دادن شیوه های مدیریت ریسک ESG بهبود یافته دارند. مشخص نیست که آیا این همبستگی ناشی از دولت های این کشورها است که به طور کلی از رویکرد نظارتی قوی تری برخوردار هستند یا به افشای جامع تر که به سرمایه گذاران امکان می دهد تا خطرات و فرصت های مربوط به ESG را بهتر تجزیه و تحلیل کنند. همچنین ممکن است که مقررات از روند بازار پیروی کند و به شیوه های پیشرفته تر ESG که در حال حاضر وجود دارد ، تنظیم شود (UN PRI ، 2016 [12]).

• بسیاری از سرمایه گذاران نهادی تصمیم می گیرند دستورالعمل های تعریف شده توسط توافق نامه ها و ابتکارات بین المللی ، مانند سازمان ملل متحد یا توافق نامه پاریس در مورد اقدامات آب و هوا (توافق نامه پاریس) را رعایت کنند. 16 ممکن است دلایل مختلفی وجود داشته باشد که سرمایه گذاران به چنین ابتکاراتی بپیوندند:
• مقررات مربوط به افشای ESG ممکن است یک کاتالیزور برای سرمایه گذاران نهادی برای شرکت در ابتکارات سرمایه گذار مربوط به ESG باشد. تقریباً سه چهارم از ارائه دهندگان بازنشستگی شغلی اروپا که توسط EIOPA به عنوان بخشی از گزارش آزمون استرس 2019 مورد بررسی قرار گرفتند ، اعلام کرد که مشترک برای سرمایه گذاری های مسئول مانند سازمان ملل متحد است. 17 در حالی که مقررات در اتحادیه اروپا نیازی به ارائه دهندگان بازنشستگی برای مشترک شدن در اصول بین المللی برای سرمایه گذاری مسئولانه ندارد ، مقامات صالح ملی اتحادیه اروپا به سرمایه گذاران نهادی نیاز دارند تا از عوامل ESG گزارش دهند ، که ممکن است به طور غیرمستقیم بر ارائه دهندگان تأثیر بگذارد تا از چنین اصول پیروی کنند.
• سرمایه گذاران نهادی ممکن است در پاسخ به تقاضای مشتریان ، اعضا یا سایر ذینفعان خود مانند سهامداران یا کارمندان این کار را انجام دهند. در سال 2018 ، 47 ٪ از اعضای ارائه دهنده بازنشستگی بریتانیا Nest اظهار داشتند كه برای آنها بسیار مهم است كه بدانند ارائه دهنده بازنشستگی آنها در نظر دارد كه چگونه شركت ها و بازارهایی كه در آنها سرمایه گذاری می كنند اجرا می شوند ، و چگونه آنها با مردم و سیاره رفتار می كنند (Nest ، 2018 [[[[[Nest ، 2018 [[13]). 18
• سرمایه گذاران نهادی همچنین ممکن است مایل به شرکت در تنظیم دستورالعمل ها و قوانین مشترک قابل اجرا برای سرمایه گذاران باشند.
• عضویت در ابتکارات بین المللی مانند سازمان ملل متحد به سرمایه گذاران نهادی اجازه می دهد تا به اطلاعات اضافی و داده های جمع شده در مورد فاکتورهای ESG دسترسی پیدا کنند ، که این امکان را برای آنها فراهم می کند تا تصمیمات سرمایه گذاری آگاهانه ای را اتخاذ کنند.

سرمایه گذاران نهادی که تصمیم می گیرند به چنین ابتکاراتی بپیوندند ، به طور علنی تعهد خود را نسبت به اصول تعیین شده در دستورالعمل های ابتکار نشان می دهند. این ممکن است تأثیر مثبتی در تصویر و شهرت آنها داشته باشد. یک نظرسنجی در سراسر جهان 2018 از مشاوران جهانی استریت استریت نشان می دهد که 35 ٪ صندوق های بازنشستگی اعلام می کنند که اصول ESG را در درجه اول برای جلوگیری از ریسک شهرت اعلام می کنند (مشاوران جهانی خیابان خیابان ، 2019 [14]). ورودی جامعه مدنی همچنین ممکن است بر رفتار سرمایه گذاران نهادی تأثیر بگذارد.

4. 2. 3. جایی که مسئولیت های ESG نهفته است

این که آیا سرمایه گذاران نهادی سیاست کلی در مورد مسائل ESG دارند ، یا اینکه آیا آنها مباحث مربوط به ESG را به صورت موردی مدیریت می کنند ، بر نحوه ملاحظات ESG تعبیه شده تأثیر می گذارد. اکثر شرکت ها به طور مرتب اهداف سیاست ESG خود را بررسی می کنند. از بین 255 سرمایه گذار نهادی در نمونه UN PRI مورد بررسی ، 147 گزارش داده اند که آنها اهداف سیاست ESG خود را سالانه ، 72 مکرر (سه ماهه یا بیشتر) و 23 کمتر از یک بار در سال بررسی می کنند. فقط 13 سرمایه گذار نهادی گزارش دادند که اهداف سیاست ESG خود را به صورت موقت بررسی می کنند.

در شرکت های مختلف ، مسائل ESG در سطوح مختلف سلسله مراتب سازمانی مورد بررسی قرار می گیرد. اجرای ملاحظات ESG در تصمیمات سرمایه گذاری لزوماً به معنای این نیست که شرکت دارای شخص یا واحد مسئول نظارت بر سرمایه گذاری های مسئول است. چه ESG یا سرمایه گذاری های مسئول نظارت داشته باشند و در این صورت ، ارشد شخص یا واحد مسئول-هیئت مدیره ، مدیرعامل ، CIO ، کمیته سرمایه گذاری یا سطح پایین تر-در روند تصمیم گیری نهایی تأثیر خواهد گذاشت.

هنگام طراحی ساختار حاکمیتی برای تنظیم ، اجرای و نظارت بر سیاست ESG ، مهم است که پیامدهای رویکردهای مختلف را در نظر بگیرید. از یک سو ، مشارکت از مدیریت ارشد تعهد قوی تری نسبت به این مسئله نشان می دهد. فاصله بین شخصی که مسئولیت نهایی در مورد مسائل ESG را دارد و هیئت مدیره ممکن است یکی از عواملی باشد که هنگام تخمین رتبه ESG یک شرکت در نظر گرفته می شود. از طرف دیگر ، اصول ESG که در سطح بسیار بالایی قرار دارد ، اجرای عملی در تصمیمات واقعی سرمایه گذاری دشوار است.

• مسائل ESG اغلب در سطح هیئت مدیره ، حداقل تا حدی مورد بررسی قرار می گیرد. مشارکت هیئت مدیره ممکن است تعهد و ارتباط مسائل ESG را در شرکت نشان دهد. هیئت مدیره ممکن است در مراحل مختلف اجرای ESG درگیر باشد:
• سیاست و اصول ESG: هیئت های شرکت معمولاً سیاستی را ارائه می دهند که به اصول اصلی ESG می پردازد. هیئت مدیره همچنین ممکن است اهداف و اهداف ESG بتونی بیشتری را تعیین کند. غالباً ، کمیته سرمایه گذاری مسئولیت اجرای سیاست تعیین شده در تصمیمات سرمایه گذاری را بر عهده دارد.
• ساختار حاکمیت ESG: برخی از شرکت ها تصمیم می گیرند یک نهاد حاکم را ایجاد کنند که برای موضوعات ESG تعیین شده باشد و مسئولیت کلیه موضوعات مربوط به پایداری ، مانند هیئت ESG یا کمیته هیئت مدیره سرمایه گذاری اجتماعی (SRI) را بر عهده دارد. نهادهای حاکم ESG می توانند از چندین مدیر هیئت مدیره تشکیل شده باشند که کلیه ادارات عملکردی موظفند مستقیماً در مورد هر مسئله مربوط به ESG گزارش دهند.

نظارت بر ESG: برخی از هیئت ها به طور فعال درگیر نیستند و از آنها می خواهند گزارش های دوره ای دریافت کنند و به طور منظم در مورد مسائل مربوط به پایداری ESG مطلع شوند.

هیئت مدیره همچنین ممکن است مسئولیت تصمیمات سرمایه گذاری ESG را به سطوح مختلف مدیریت واگذار کند. تفکیک مسئولیت های ESG ممکن است به عنوان مثال ، هنگام تحقق اهداف مجموعه ESG ، مسئولیت مدیر ارشد مالی باشد ، در حالی که گزارش تصمیمات سرمایه گذاری ESG به هیئت مسئولیت مدیر ارشد سرمایه گذاری است.

برخی از شرکت های بیمه و صندوق های بازنشستگی دارای یک افسر ، کمیته یا کارگروه تعیین شده برای ESG یا مسائل مربوط به سرمایه گذاری هستند. این امر در شرکت ها یا گروه های بزرگتر با منابع لازم برای تخصیص کارکردهای خاص به موضوعات ESG شایع تر است. در شرکت هایی که تیم های سرمایه گذاری کمتری دارند ، عملکردهای مربوط به ESG به احتمال زیاد با سایر مسئولیت ها به طور مشترک انجام می شود.

شرکت ها می توانند یک ساختار حاکمیتی چند سطحی را به موضوعات ESG اختصاص دهند. به عنوان مثال ، یک گروه بزرگ بیمه ، که عوامل ESG را در فعالیت های بیمه و سرمایه گذاری خود ادغام می کند ، بر این اساس حاکمیت را ساختار داده است. بالاترین هیئت مدیره برای مسائل مربوط به پایداری ، هیئت ESG گروه است که شامل برخی از اعضای هیئت مدیره گروه است. تیم مدیریت مسئولیت شرکت این گروه به عنوان دفتر اجرایی هیئت ESG عمل می کند ، و مسئولیت مدیریت چارچوب استراتژیک برای کلیه فعالیت های پایداری در سطح گروه و پشتیبانی از عملکردهای مختلف عملیاتی در ادغام رویکرد و سیاست های پایداری استراتژیک در تجارت را بر عهده دارد. فرآیندها20

4. 2. 4. سطح ادغام ESG در بین شرکت ها متفاوت است

با توجه به اینکه ادغام ESG یک فرایند در حال انجام است ، سرمایه گذاران ممکن است به روشی فاز به آن نزدیک شوند. مرحله اول ادغام دیدن ESG از طریق لنزهای ریسک و ارزیابی هر فاکتور ESG با تأثیر احتمالی آنها در بازده مالی است. مرحله دوم در نظر گرفتن تأثیر سرمایه گذاری های مختلف در اهداف مربوط به ESG هنگام انتخاب بین دو دارایی قابل مقایسه است. مرحله سوم برای سرمایه گذاران نهادی "پیشرفته تر" در سفر ESG خود ، تعیین اهداف یا اهداف خود از نظر اثرات ESG است. این اهداف غالباً با اهداف توسعه پایدار سازمان ملل (SDGS UN) ، توافق نامه پاریس یا ابتکارات دیگر مرتبط است. 21

سرمایه گذاران نهادی ممکن است عوامل ESG را بیشتر به عنوان یک عامل خطر اضافی مشاهده کنند. در اینجا ، هدف این است که دامنه مدیریت ریسک را شامل شود تا عوامل ESG را برای تکمیل تجزیه و تحلیل مالی سنتی و ساخت نمونه کارها و در نهایت بهبود بازده مالی تنظیم شده در معرض خطر قرار دهد. برخی از سرمایه گذاران نهادی ممکن است شامل عوامل ESG در ارزیابی و مدیریت کلی ریسک خود باشند ، در حالی که برخی دیگر عوامل ESG را به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از تجزیه و تحلیل سنتی که هنگام بررسی خطرات مربوط به سرمایه گذاری های خاص انجام می شود ، در نظر می گیرند. به عنوان مثال ، هنگام سرمایه گذاری در دارایی های املاک و مستغلات ، خطرات ESG در ارتباط با محل ملک در نظر گرفته می شود.

سرمایه گذاران غالباً گزارش می دهند که ترکیب معیارهای گسترده تر ESG را به عنوان مرحله بعدی در توسعه خود درک می کنند. برخی از شرکت های بیمه که قبلاً تعدادی از معیارهای ESG را در فرآیند سرمایه گذاری عمومی خود ادغام کرده اند ، گزارش دادند که آنها قصد دارند سرمایه گذاری های ESG خود را در صندوق ها ، اوراق قرضه و سایر سرمایه گذاری های با مضمون ESG گسترش دهند.

چندین سرمایه گذار نهادی در حال حاضر به عنوان بخشی از فرایند تصمیم گیری کلی و تصمیمات سرمایه گذاری خود نه تنها به عنوان معیارهای مالی بلکه به عنوان عوامل خارجی در ملاحظات مالی ، به عوامل ESG نزدیک می شوند. این سیاست معمولاً از یک تصمیم استراتژیک گرفته شده توسط سرمایه گذار یا گروه پیروی می کند. به عنوان مثال ، یک بیمه گذار بزرگ ، که مطابق با سیاست گروه خود عمل می کند ، دارای یک استراتژی ESG و یک استراتژی آب و هوایی است که در فرآیند سرمایه گذاری اعمال می شود. در اینجا سرمایه گذاری ها به عنوان ابزاری مؤثر برای دستیابی به تغییر درک می شوند. 22

ملاحظات ESG همچنین ممکن است در هنگام واگذاری مدیریت دارایی به یک مدیر خارجی نقش داشته باشد. برخی از سرمایه گذاران نهادی نیاز دارند که کلیه مدیران دارایی خارجی که با آنها قرارداد دارند باید امضا کننده های UN PRI باشند. برخی دیگر سیاست ها و شیوه های مربوط به ESG مدیر دارایی منتخب خود ، هم در فرآیند انتخاب اولیه و چه به صورت مداوم را ارزیابی می کنند.

سرمایه گذاری های تأثیرگذار اغلب به عنوان یک استراتژی ESG "پیشرفته تر" به تصویر کشیده می شوند. سرمایه گذاران که روی اهداف ESG تمرکز می کنند ، مانند کاهش تغییرات آب و هوا ، ممکن است وزن بیشتری را برای عوامل ESG که مربوط به این اهداف هستند ، قرار دهند ، که ممکن است آنها را برای بودجه خاصی که مدیریت می کنند یا به کل دارایی های مدیریت شده خود اعمال می کنند. به عنوان مثال ، در سال 2020 ، یک صندوق بازنشستگی بزرگ دانمارک که چندین سال است که در تصمیمات سرمایه گذاری خود در تصمیمات سرمایه گذاری خود ادغام شده است ، یک محصول بازنشستگی را معرفی می کند که سرمایه گذاری های خود را در دارایی های منتخب آب و هوا متمرکز می کند. این محصول بازده های طولانی مدت مشابه را به عنوان محصولات بازنشستگی "سنتی" ارائه شده توسط ارائه دهنده هدف قرار می دهد. با این حال ، از آنجا که سرمایه گذاری های بالقوه کمتری به دلیل تمرکز و ویژگی های ویژه سیاست سرمایه گذاری در دسترس است ، ارائه دهنده توضیح می دهد که این امر قابل قبول است که بازده این صندوق بیشتر مستعد ابتلا به نوسانات و نوسان در مدت کوتاه تر خواهد بود. 23 این نمونه ای از ادغام پیشرفته ESG است ، که در آن اهداف مربوط به ESG تمرکز اصلی سرمایه گذاری ها است و معیارهای ESG ممکن است بر موارد سنتی مانند مشخصات مورد انتظار بازده ریسک غلبه کند.

4. 3استراتژی های مورد استفاده برای ادغام معیارهای ESG

انواع مختلفی از استراتژی ها برای ادغام عوامل ESG در اوراق بهادار سرمایه گذاری استفاده می شود. فصل 1 انواع مختلف استراتژی های سرمایه گذاری ادغام ESG را که توسط سرمایه گذاران استفاده شده است ، لیست می کند. در این بخش بسته به اهداف مختلف و کلاسهای دارایی ، شایستگی برخی از استراتژی ها را مورد بحث قرار می دهد.

4. 3. 1. استراتژی های اصلی برای ادغام معیارهای ESG

محرومیت یا اجتناب اغلب اولین قدم در ادغام ESG است که تقریباً تمام پاسخ دهندگان نظرسنجی EECD ESG از آن استفاده می کنند. واگذاری نیز در بین سرمایه گذاران نهادی مورد استفاده قرار می گیرد. بخش های بحث برانگیز مانند سلاح ، ذغال سنگ و دخانیات به طور گسترده ای برای محرومیت و واگذاری ذکر شده است. سرمایه گذاران همچنین غالباً سرمایه گذاری در اکتشاف و تولید سوخت های فسیلی ، الکل ، قمار ، تابلوهای نامتوازن جنسیتی و مستهجن را حذف می کنند.

غربالگری مبتنی بر هنجارها یا شامل ، از جمله سرمایه گذاری در کلاس ، اغلب پس از انجام مرحله اولیه محرومیت استفاده می شود. در میان دارایی های مناسب برای نمونه کارها ، انتخاب دارایی های خاص برای سرمایه گذاری ممکن است با توجه به عوامل مختلف E ، S و G انجام شود. بنابراین سرمایه گذاران برای ارزیابی عملکرد نسبی و رتبه ESG دارایی های مختلف از یک سیستم رتبه بندی یا مقیاس ، که در داخل یا خارجی توسعه یافته است ، استفاده می کنند. انتخاب نهایی دارایی ها ممکن است با انتخاب کلیه شرکتهایی که بالاتر از میانگین هستند ، یا آنهایی که به نمره ای بالاتر از آستانه تعیین شده می رسند یا به رتبه های برتر در هر یک از کلاس های دارایی دست یابند ، انجام شود.

رویکرد بهترین کلاس نیز ممکن است در بخش های مختلف و اهداف خاص ESG اعمال شود. به عنوان مثال ، برای بخش های فشرده کربن ، برخی از سرمایه گذاران ذکر می کنند که انتخاب بهترین کلاس بر اساس ردپای کربن است و آنها فقط در شرکت هایی با ردپای کربن کم سرمایه گذاری می کنند یا کسانی که برای بهبود ردپای کربن فعلی خود اقدام می کنند ، سرمایه گذاری می کنندبشر

مالکیت و تعامل فعال نیز به طور گسترده ای از استراتژی های ادغام ESG استفاده می شود ، اگرچه همه سرمایه گذاران نهادی از این استراتژی استفاده نمی کنند. اصول G20/OECD حاکمیت شرکت (اصول G20/OECD) بر اهمیت مشارکت فعال برای وفاداران تأکید می کند ، اما همچنین تشخیص می دهد که همه سرمایه گذاران نهادی ممکن است مایل به تعامل به عنوان سهامداران فعال باشند و این که مشارکت اجباری ممکن است ناکارآمد باشد. برای سرمایه گذاران که به عنوان سهامداران فعال ، از طریق رأی دادن در جلسات سهامدار و همچنین از طریق کانال های دیگر ، فعالیت های خود را انتخاب می کنند ، اصول G20/OECD دستورالعملهای مربوط به افشای سیاست رای گیری و فرآیندهای تصمیم گیری و مدیریت مناسب درگیری های احتمالی را ارائه می دهندعلاقه ، (OECD ، 2011 [15]) (OECD ، 2015 [16]). لازم به ذکر است که مقررات ممکن است از انجام سرمایه گذاران نهادی جلوگیری کند و برخی از شیوه های مربوط به مالکیت فعال را انجام دهد. به عنوان مثال ، در کلمبیا و کاستاریکا ، صندوق های بازنشستگی از رای گیری در جلسات سهامدار ممنوع است.

هنگام استفاده از یک استراتژی مالکیت و تعامل فعال ، سرمایه گذاران نهادی ممکن است به صورت حضوری رای دهند. با این حال ، متداول ترین عمل استفاده از رای گیری پروکسی است ، به دلیل دامنه نیروی انسانی و منابع مورد نیاز برای عملکرد چنین استراتژی. برخی از سرمایه گذاران نهادی و همچنین برخی از ارائه دهندگان خدمات خارجی همکاری و سازوکارهای مشترکی را برای رای گیری و تعامل ایجاد می کنند.

بعضی اوقات ، در مواردی که تلاش های نامزدی موفقیت آمیز نیست و یک شرکت نسبت به چنین اقداماتی بی پاسخ است ، واگذاری ممکن است گامی بعدی باشد که توسط سرمایه گذاران نهادی برداشته شود. واگذاری نیز ممکن است به عنوان پاسخ به یک رویداد مربوط به ESG که انتظار می رود تأثیر آن در عملکرد شرکت باشد ، اعمال شود. به عنوان مثال ، پس از دنبال تلاش های متعدد برای برقراری ارتباط و تعامل با یک شرکت معدن مکزیک در مورد خطرات ناشی از سد جدید Tailings این شرکت ، یک صندوق بازنشستگی بزرگ دانمارک در سال 2020 اعلام کرد که در صورت عدم پاسخ به تلاش های آنها ، شرکت معدناکنون در لیست سیاه قرار دارد و سرمایه گذاری های آنها فروخته می شود. 24

تمرکز ESG موضوعی یکی دیگر از استراتژی های معمول استفاده شده توسط سرمایه گذاران نهادی است. برخی از سرمایه گذاران سرمایه گذاری های موضوعی خود را به سمت دارایی هایی که نوید بازده سرمایه گذاری ایمن و همچنین تأثیر پایداری مثبت مانند اوراق قرضه سبز ، پایدار و اجتماعی و صندوق های خرد را هدایت می کنند ، هدایت می کنند.

4. 3. 2. ارتباط استراتژی های مختلف

• پاسخ به نظرسنجی OECD ESG نشان می دهد که ممکن است از استراتژی های مختلفی برای دستیابی به اهداف مشابه استفاده شود ، یا به عنوان جایگزینی برای یکدیگر عمل کنند:
• شرکت هایی که از محرومیت یا واگذاری استفاده نمی کنند ، هنوز هم با استفاده از مالکیت فعال برای سرمایه گذاری در سهام و مدیریت ریسک ESG در تمام کلاسهای دارایی ، احتمالاً از طریق مدیران خارجی که ممکن است غربالگری یا واگذاری محرومیت را اعمال کنند ، اعلام شده اند.

تنها دو شرکت بیمه ای که اعلام کردند از هیچ فرآیند غربالگری محروم برای سرمایه گذاری خود استفاده نمی کنند ، حداقل برای برخی از کلاس های دارایی خود با استفاده از سرمایه گذاری موضوعی گزارش شده اند. این ممکن است حاکی از آن باشد که سرمایه گذاری موضوعی ممکن است به عنوان جایگزینی برای غربالگری محروم استفاده شود. سرمایه گذاری موضوعی همچنین می تواند به عنوان ابزاری برای استفاده از غربالگری مثبت - نه منفی - به یک سبد سرمایه گذاری تلقی شود.

همه استراتژی ها مربوط به همه پرتفوی ها نیست ، و برخی از استراتژی هایی که معمولاً برای ادغام عوامل ESG استفاده می شود ممکن است برای برخی از سرمایه گذاران نهادی مناسب نباشد. به عنوان مثال ، تعامل گاهی اوقات توسط برخی از سرمایه گذاران بی ربط تلقی می شود. براساس داده های سازمان ملل PRI 2019 ، سرمایه گذاران نهادی دو دلیل برجسته برای عدم مشارکت را ذکر می کنند: هنگام مدیریت یک سبد سرمایه گذاری منفعل و چه زمانی مبالغ سرمایه گذاری در شرکت ها اندک است. برای سرمایه گذاری با چنین خصوصیاتی ، توانایی سرمایه گذار نهادی برای تأثیرگذاری با تعامل ممکن است محدود باشد. 25 برخی از سرمایه گذاران همچنین از ماهیت فشرده کار و مالکیت فعال به عنوان دلایل انتخاب عدم مشارکت یاد می کنند.

• استراتژی ها ممکن است با توجه به کلاس دارایی مربوطه متفاوت باشد:
• به طور کلی ، ترکیب عوامل ESG در تصمیم سرمایه گذاری برای برخی از کلاس های دارایی نسبت به سایرین رایج است. براساس داده های سازمان ملل PRI 2019 ، بیشتر سرمایه گذاران نهادی در هنگام سرمایه گذاری در سهام ذکر شده ، ابزارهای سرمایه گذاری درآمدی ثابت ، سهام خصوصی و زیرساخت ها ، عوامل ESG را در خود جای می دهند. برای سایر کلاس های دارایی ، به ویژه مجموعه های پیچیده مانند صندوق های پرچین ، ESG Incorporation هنوز هم مرتبط است اما کمتر رایج است.
• برخی از استراتژی های ادغام ESG فقط مربوط به کلاسهای خاص دارایی است ، در حالی که برخی دیگر برای مجموعه گسترده ای از دارایی ها اعمال می شوند. به عنوان مثال ، مالکیت فعال فقط در مورد دارایی هایی که سرمایه گذاران مستقیماً در مدیریت شرکت می کنند یا حق رأی دارند ، مانند املاک و مستغلات یا سهام ، اعمال می شود. در زیرساخت ها ، سهام خصوصی یا صندوق های تامینی ، قالب مشارکت محدود سرمایه گذاری ممکن است توانایی سرمایه گذاران نهادی را برای اعمال استراتژی های مالکیت فعال محدود کند. در مورد مشارکت ، این برای بسیاری از کلاس های دارایی قابل اجرا است ، و سرمایه گذاران نهادی می توانند از آن برای تأثیرگذاری بر تصمیمات شرکت ها از طریق دارایی های سهام خود و همچنین سرمایه گذاری در ابزارهای بدهی مانند اوراق قرضه و وام استفاده کنند.
• استفاده از سرمایه گذاری های ESG ممکن است برای سرمایه گذاری های منفعل دشوار باشد ، زیرا این سرمایه گذاری ها مبتنی بر ردیابی یک شاخص خارجی است و فضای کمتری برای اختیار مدیر دارایی باقی می گذارد. بنابراین ، بیشتر احتمال دارد که سرمایه گذاران این استراتژی را برای کلاسهای دارایی فعال اعمال کنند.

سرمایه گذاری موضوعی غالباً از طریق سرمایه گذاری در صندوق های تعیین شده اعمال می شود. بسیاری از سرمایه گذاران نهادی با استفاده از استراتژی سرمایه گذاری موضوعی با سرمایه گذاری در وجوهی که در شرکت هایی که در فعالیت های خاص مرتبط با یک موضوع زیست محیطی یا اجتماعی شرکت می کنند ، استفاده می کنند.

برخی از استراتژی های ESG ممکن است برای کلاسهای خاص دارایی بیشتر از سایرین باشد. به عنوان مثال ، در حال حاضر ، برای سرمایه گذاری در تأثیر ، سرمایه گذاران غالباً اوراق قرضه سبز و صندوق های با مضمون ESG را انتخاب می کنند که بر روی اهداف مربوط به E ، S یا G تمرکز می کنند.

4. 3. 3. ویژگی های سرمایه گذاری در هنگام ارزیابی معیارهای ESG در نظر گرفته شده است

سرمایه گذاران نهادی ملاحظات ESG را در فرآیند تصمیم گیری سرمایه گذاری برای تولید ایده ها و مضامین سرمایه گذاری ، انتخاب دارایی های فردی برای نمونه کارها خود ، بلکه تصمیم گیری در مورد وزن دارایی های مختلف در نمونه کارها سرمایه گذاری را ادغام می کنند. این شامل بررسی عوامل ESG در سطح کشور ، سطح شرکت و سطح دارایی است.

شرکت های بیمه و صندوق های بازنشستگی از روشهای مختلفی برای بررسی کشور صادرکننده در ارزیابی ESG خود استفاده می کنند. سرمایه گذاران نهادی ممکن است سرمایه گذاری در کشورها را بر اساس معیارهای خودشان نسبت به E ، S و G ، مانند کشورهایی که به عنوان مثال تحریم های بین المللی دارند ، یا کشورهایی که دارای رژیم مظلوم یا حقوق مدنی محدود هستند ، بر اساس یک ارزیابی داخلی ، حذف کنند. شرکت های بیمه و صندوق های بازنشستگی همچنین ممکن است به رتبه بندی ESG کشور خارجی برای مجاز بودن سرمایه گذاری در کشورهای خارجی متکی باشند. به عنوان مثال ، سرمایه گذاران نهادی ممکن است محرومیت های حاکمیتی را بر اساس آستانه معیارهای E ، S یا G یا رتبه کلی ESG یک کشور ارائه شده توسط یک شرکت رتبه بندی ESG اعمال کنند. سرمایه گذاران نهادی همچنین ممکن است از استراتژی های ESG مانند مالکیت فعال برای بهبود آگاهی از معیارهای ESG در شرکت های خارجی استفاده کنند ، نه استفاده از محرومیت های حاکمیتی.

هنگام نگاه به سطح کشور ، توانایی سرمایه گذار نهادی در شناسایی و ارزیابی هرگونه خطر پایداری مادی ممکن است از رویکرد نظارتی کشور مهمتر باشد. بیشتر سرمایه گذاران نهادی که به بررسی OECD ESG پاسخ می دهند ، گزارش دادند که آنها عمدتاً نگران درک خطرات احتمالی بلند مدت برای تهدید یک شرکت هستند ، نه قوانین و مقررات موجود در کشور تأسیس. تا زمانی که سرمایه گذاران نهادی بتوانند به داده های مورد نیاز برای ارزیابی ESG خود دسترسی پیدا کنند ، ناکافی یا فاقد استانداردهای نظارتی محلی در مورد امور ESG و افشای موانعی برای سرمایه گذاری در بیشتر موارد نخواهد بود. سرمایه گذاران حتی ممکن است انتظار داشته باشند که استانداردهای خاص ESG بدون در نظر گرفتن مقررات مربوط به محلی ، توسط شرکت های بالقوه سرمایه گذار رعایت شود.

با استفاده از رویکرد مالی به ESG ، سرمایه گذاران نهادی ممکن است تأثیر چارچوب نظارتی در بازده های آینده را به عنوان یکی از جنبه هایی که می تواند بر ارزش شرکت ها یا دارایی ها تأثیر بگذارد ، بررسی کنند تا اینکه خود چارچوب نظارتی را بررسی کنند. با این حال ، برخی از سرمایه گذاران نهادی نیز برای تأثیرگذاری بر تصمیمات سرمایه گذاری خود به رویکرد نظارتی یک کشور به ESG تکیه می کنند. چندین صندوق بازنشستگی در پاسخ به بررسی OECD ESG نشان می دهد که مقررات ESG و افشای استانداردهای ESG در کشورهای خارجی بخشی از محرک تصمیمات سرمایه گذاری است.