IAS 21 تأثیر تغییرات در نرخ ارز

گراهام هولت اهمیت نرخ ارز را هنگام حسابداری برای انجام هرگونه معاملات انجام شده در ارزهای خارجی توضیح می دهد

این مقاله برای اولین بار در نسخه مارس 2009 مجله حسابداری و تجارت منتشر شد.

مطالعه این مقاله فنی و پاسخ دادن به سؤالات مرتبط می تواند در صورت دنبال کردن مسیر واحد به CPD ، به CPD قابل اثبات شما حساب شود و محتوا مربوط به نیازهای یادگیری و توسعه شما باشد. یک ساعت یادگیری برابر با یک واحد CPD است. ما پیشنهاد می کنیم که هنگام تخصیص خود واحدهای CPD از این امر به عنوان راهنما استفاده کنید.

هدف IAS 21 تعیین نحوه حساب برای معاملات در ارزهای خارجی و عملیات خارجی است.

استاندارد نشان می دهد که چگونه می توان صورتهای مالی را به یک ارز ارائه ترجمه کرد ، یعنی ارز که صورتهای مالی در آن ارائه می شود. این در تضاد با ارز عملکردی است ، که ارز محیط اصلی اقتصادی است که در آن نهاد فعالیت می کند.

موضوعات اصلی نرخ ارز است که باید مورد استفاده قرار گیرد و در جایی که اثرات تغییرات در نرخ ارز در صورتهای مالی ثبت می شود.

ارز عملکردی مفهومی است که به IAS 21 ، تأثیر تغییرات در نرخ ارز خارجی معرفی شد ، هنگامی که در سال 2003 اصلاح شد. نسخه قبلی IAS 21 از مفهوم گزارش ارز استفاده می کرد. در تجدید نظر در IAS 21 در سال 2004 ، هدف اصلی IASB ارائه راهنمایی های اضافی در مورد روش ترجمه و تعیین ارزهای عملکردی و ارائه بود.

ارز عملکردی باید با نگاه به چندین عامل تعیین شود. این ارز باید همان چیزی باشد که در آن نهاد به طور معمول پول نقد را تولید و خرج می کند ، و در آن معاملات به طور معمول فرق می شود. کلیه معاملات موجود در ارزهای غیر از ارز عملکردی به عنوان معاملات در ارزهای خارجی رفتار می شود.

ارز عملکردی نهاد منعکس کننده معاملات ، رویدادها و شرایطی است که تحت آن نهاد تجارت خود را انجام می دهد. پس از تصمیم گیری ، ارز عملکردی تغییر نمی کند مگر اینکه تغییری در ماهیت اساسی معاملات و شرایط و وقایع مربوطه ایجاد شود.

معاملات ارزی در ابتدا باید با نرخ ارز مبادله در تاریخ معامله ثبت شود. می توان از نرخ تقریبی استفاده کرد. پس از آن ، در هر تاریخ ترازنامه ، مبلغ پولی ارز خارجی باید با استفاده از نرخ بسته شدن گزارش شود. موارد غیر پولی اندازه گیری شده با هزینه تاریخی باید با استفاده از نرخ ارز در تاریخ معامله گزارش شود. با این حال ، موارد غیر پولی که با ارزش منصفانه حمل می شوند ، باید با نرخی که هنگام تعیین مقادیر منصفانه وجود دارد گزارش شود.

اختلافات مبادله ای ناشی از موارد پولی در دوره با یک استثناء در سود یا ضرر گزارش می شود. استثناء این است که اختلافات مبادله ای ناشی از موارد پولی که بخشی از سرمایه گذاری خالص نهاد گزارشگر در یک عملیات خارجی را تشکیل می دهند ، در صورتهای مالی گروهی ، در یک مؤلفه جداگانه از حقوق صاحبان سهام شناخته می شوند. آنها در دفع سرمایه گذاری خالص در سود یا ضرر شناخته می شوند. اگر افزایش یا ضرر در یک مورد غیر پولی در حقوق صاحبان سهام شناخته شود (به عنوان مثال ، دارایی ، کارخانه و تجهیزات مورد نظر تحت IAS 16) ، هر عنصر سود یا ضرر خارجی نیز در حقوق صاحبان سهام شناخته می شود.

ارز ارائه و ارز عملکردی

یک نهاد می تواند صورتهای مالی خود را به هر ارز ارائه دهد. اگر ارز ارائه با ارز عملکردی متفاوت باشد ، صورتهای مالی به ارز ارائه منتقل می شوند. اگر صورتهای مالی نهاد در ارز عملکردی یک اقتصاد بیش از حد خونریزی نباشد ، آنها به شرح زیر به ارز ارائه ترجمه می شوند:

• دارایی و بدهی (از جمله هرگونه حسن نیت ناشی از خرید و هرگونه تنظیم ارزش منصفانه) در تاریخ آن ترازنامه با نرخ نقطه بسته ترجمه می شوند
• صورتهای درآمد در تاریخ معاملات با نرخ نقطه ترجمه می شوند (در صورت عدم نوسان عالی در نرخ ارز ، نرخ متوسط مجاز است)
• همه اختلافات مبادله ای در یک مؤلفه جداگانه از حقوق صاحبان سهام شناخته می شود.

در سطح نهاد ، مدیریت باید ارز عملکردی نهاد را بر اساس الزامات IAS 21 تعیین کند.

یک نهاد انتخاب ارز عملکردی ندارد. تمام ارزها ، به غیر از عملکردی ، به عنوان ارزهای خارجی رفتار می شوند. مدیریت یک نهاد ممکن است ارز متفاوتی را از کاربردی خود - ارز ارائه - انتخاب کند که در آن صورتهای مالی ارائه شود.

در سطح گروه، نهادهای مختلف در یک گروه چند ملیتی اغلب ارزهای عملکردی متفاوتی دارند. ارز عملیاتی در سطح واحد تجاری برای هر واحد گروه شناسایی می شود. هر واحد گروهی نتایج و وضعیت مالی خود را به واحد پول ارائه شده واحد گزارشگر تبدیل می کند.

زمانی که تمامی واحدهای تجاری تلفیقی اطلاعات مالی خود را با ارز ارائه مناسب تهیه کردند، رویه های معمول ادغام برای تهیه صورت های مالی تلفیقی دنبال می شود.

ترجمه عملیات خارجی

هنگام تهیه حساب های گروهی، صورت های مالی یک شرکت فرعی خارجی باید به ارز ارائه مطابق با بالا تبدیل شود. هرگونه تعدیل سرقفلی و ارزش منصفانه به عنوان دارایی ها و بدهی های واحد تجاری خارجی تلقی می شود و بنابراین در هر تاریخ ترازنامه با نرخ لحظه پایانی مجدداً ترجمه می شود.

تفاوت های مبادله ای اقلام درون گروهی در سود یا زیان شناسایی می شود، مگر اینکه در نتیجه ترجمه مجدد خالص سرمایه گذاری واحد تجاری در یک واحد خارجی زمانی که به عنوان حقوق صاحبان سهام طبقه بندی می شود، باشد.

سود سهام پرداختی به ارز خارجی توسط یک شرکت تابعه به شرکت اصلی ممکن است منجر به تفاوت مبادله ای در صورت های مالی شرکت اصلی شود. آنها در ادغام حذف نمی شوند، بلکه در سود یا زیان شناسایی می شوند. هنگامی که یک عملیات خارجی واگذار می شود، مبلغ انباشته تفاوت تسعیر در حقوق صاحبان سهام مربوط به آن عملیات خارجی، زمانی که سود یا زیان ناشی از واگذاری شناسایی می شود، در سود یا زیان شناسایی می شود.

نتیجه

مفهوم واحد پول عملکردی گروهی تحت IFRS وجود ندارد. ارز عملکردی صرفاً یک نهاد فردی یا مفهوم مبتنی بر عملیات تجاری است. این باعث شده است که IAS 21 به یکی از استانداردهای پیچیده تر برای شرکت هایی تبدیل شود که به IFRS تبدیل می شوند.

علاوه بر این، بسیاری از گروه های چندملیتی این فرآیند را زمان بر و چالش برانگیز یافته اند، به ویژه زمانی که واحدهای گروه غیرتجاری را در نظر می گیرند که در آن تأکید استاندارد بر عوامل خارجی نشان می دهد که ارز عملکردی شرکت های تابعه شرکت ها ممکن است ارز عملکردی شرکت های اصلی، صرف نظر از آنها باشد. کشور تأسیس یا واحد پولی که مبادلات آنها در آن انجام می شود.

واحدهایی که از IFRS استفاده می کنند باید به خاطر داشته باشند که ارزیابی ارز عملکردی یک گام کلیدی در هنگام بررسی هرگونه تغییر در ساختار گروه یا هنگام اجرای هر گونه استراتژی پوشش ریسک یا مالیاتی جدید است. علاوه بر این، در صورت تغییر فعالیت های واحد تجاری در داخل گروه به هر دلیلی، باید در تعیین واحد پول عملکردی آن واحد تجاری تجدید نظر شود تا تغییرات مورد نیاز شناسایی شود. مدیریت باید دقت کند که رویکرد دنبال شده در تعیین واحد پولی عملکردی برای هر واحد در گروه، با استفاده از یک روش ثابت در همه موارد، به ویژه زمانی که اعمال قضاوت مورد نیاز است، مستند کند.

مطالعه موردی 1

یک واحد تجاری با دلار به عنوان واحد پولی خود، در 31 مه 2008 هنگامی که نرخ مبادله 2 به 1 دلار بود، کارخانه را از یک واحد خارجی به قیمت 18 میلیون یورو خریداری کرد. واحد تجاری همچنین در 30 سپتامبر 2008، زمانی که نرخ مبادله 1. 75 یورو به 1 دلار بود، کالاها را به قیمت 10. 5 میلیون یورو به یک مشتری خارجی می فروشد. در پایان سال 31 دسامبر 2008 واحد تجاری، هر دو مبلغ هنوز معوق هستند و پرداخت نشده اند. نرخ ارز بسته شدن 1. 5 یورو به 1 دلار بود. حسابداری اقلام برای دوره منتهی به 31 دسامبر 2008 به شرح زیر است:

واحد تجاری کارخانه و بدهی را 9 میلیون دلار در 31 مه 2008 ثبت می کند. در پایان سال، این مبلغ پرداخت نشده است. بنابراین، با استفاده از نرخ بسته شدن مبادله، مبلغ قابل پرداخت به 12 میلیون دلار تبدیل می شود که باعث ضرر 3 میلیون دلاری سود یا زیان می شود. این دارایی قبل از استهلاک 9 میلیون دلار باقی می ماند.

این نهاد فروش و معامله دریافتنی 6 میلیون دلاری را ثبت خواهد کرد. در پایان سال، مطالبات تجاری 7 میلیون دلار اعلام می شود که سود مبادله ای 1 میلیون دلاری را به همراه خواهد داشت که در سود یا زیان گزارش می شود. استاندارد حسابداری 21 مشخص نمی کند که سود و زیان تسعیر در کجا باید در صورت سود و زیان جامع نشان داده شود.

مطالعه موردی 2

یک واحد تجاری دارای یک شرکت تابعه خارجی با مالکیت 100 درصدی است که ارزش دفتری آن به بهای تمام شده 25 میلیون دلار است. این شرکت فرعی را در 31 دسامبر 2008 به قیمت 45 میلیون یورو می فروشد. در 31 دسامبر 2008، مانده اعتبار ذخیره ارزی مربوط به این شرکت فرعی، 6 میلیون دلار بود. واحد پول عملیاتی واحد تجاری دلار است و نرخ مبادله در 31 دسامبر 2008 1 دلار تا 1. 5 یورو است. ارزش خالص دارایی شرکت فرعی در تاریخ واگذاری 28 میلیون دلار بود.

این شرکت تابعه با قیمت 45 میلیون دلار تقسیم شده توسط 1. 5 میلیون دلار ، بنابراین 30 میلیون دلار فروخته می شود. در حساب های نهاد والدین ، سود 5 میلیون دلاری نشان داده می شود. در صورتهای مالی گروهی ، سود مبادله تجمعی در ذخایر به همراه سود دفع به سود یا ضرر منتقل می شود. سود دفع 30 میلیون دلار منهای 28 میلیون دلار ، بنابراین 2 میلیون دلار است که این تفاوت بین درآمد حاصل از فروش و ارزش دارایی خالص شرکت تابعه است. به این اضافه شده ، تراز ذخیره مبادله 6 میلیون دلار برای افزایش 8 میلیون دلار ، که در بیانیه گروهی از درآمد جامع گنجانده می شود ، اضافه می شود.

گراهام هولت یک کنکور ACCA و مدرس اصلی حسابداری و امور مالی در دانشکده بازرگانی دانشگاه متروپولیتن منچستر است

مطالب مرتبط

• گزارش شرکت < pan> شرکت تابعه با 45 میلیون دلار تقسیم شده توسط 1. 5 میلیون دلار ، بنابراین 30 میلیون دلار فروخته می شود. در حساب های نهاد والدین ، سود 5 میلیون دلاری نشان داده می شود. در صورتهای مالی گروهی ، سود مبادله تجمعی در ذخایر به همراه سود دفع به سود یا ضرر منتقل می شود. سود دفع 30 میلیون دلار منهای 28 میلیون دلار ، بنابراین 2 میلیون دلار است که این تفاوت بین درآمد حاصل از فروش و ارزش دارایی خالص شرکت تابعه است. به این اضافه شده ، تراز ذخیره مبادله 6 میلیون دلار برای افزایش 8 میلیون دلار ، که در بیانیه گروهی از درآمد جامع گنجانده می شود ، اضافه می شود.